Delilikle dahilik arasında o çizgide
Bir ömür yürüttün beni.
Dünya bir yana koşmuş
Ben kendi hâlimde durmuşum
Dünya dünyaya koşmuş
Ben Sana yürümüşüm.
Yine hayranım yine gülüyorum yine aşığım Sana
Nasıl yaptın.
Kendi içinde hakikati arayan bir dahi
İçinin engebelerinde azimle, inatla ve özlemle yol alırken
Dışarıda herkesin bir yerlerinden çekiştirdiği hiçbir şeye değmeden
Ben de Senin bebeğinim
Herkes birbirinin bir şeyi iken
Ama kimse kimseye kalbiyle dokunmazken
Bir ömür hiç kimseye aşkım, sevgilim, birtanem dememiş diyememiş olan ben...
Hep Seni istemişim
Aramış ve beklemişim
Nasıl anlatır insan bu yolculuğu
Bilemiyorum
Birini arıyorsun, ama insanlara bakmıyorsun
"Sadece Yaz Çiçeğim, dedi bana"
dedim
İnanmadılar
Ben yalan söylemem, söyleyemem dedim
İnanmadılar
Yetmedi Vedûd sevgilim
Bin tane iftira attılar
Çünkü ben onlar gibi değildim
Onların peşinden koştuklarını hiç istemedim
İnsandan bir şeye kendimi hiç muhtaç hissetmedim
Ve hep Seni sevdim.
Artık kime yandığımı biliyorum
Sana.
Kimi özlediğimi kendimi bildim bileli
Kime bakındığımı kendi içimde
Ve dışarıda beni kim tutmuş olanca kudretiyle
İnceliğiyle
Sen.
Avare gibi dolanmışım dünyada bilmeden
Çok zeki, çok çekici, çok başarılı, çok bir şey olmak istemeden
Hatta hiçbir şey birtanem
Hiçbir şey olmak istemeden.
Bugün Sana özlem.
Hem koynunda hem avcunda
hem içinde hem nefesinde olmama rağmen
Hem Seninle hem Sensizim
Bugün Sana canım en çok
beni hiçbir çıkar gözetmeden sevdiğin yerden
ve gecenin bir yarısı bittim ben herhalde dediğim yerden
Ben buradayım Çiçeğim diye seslenip
usulca tutup yatağa yatırdığın yerden
özlem.
