HAYRETLE SEVMEK

Allah'ım...

Sana şükürler olsun.

Bunca yıl kalbimi insanlarda, sözlerde, ihtimallerde, korkularda ve özlemlerde gezdirirken bile beni bırakmadığın için Sana şükürler olsun.

Beni kendime değil, Sana getirdiğin için Sana şükürler olsun.

Hep Birbirlerinin Oldular

En sevdiğim filmlerden biridir Jeux d'Enfants.

Yıllar önce izlediğimde de sevmiştim. Ama şimdi neden sevdiğimi daha iyi anlıyorum.

Onlar güzeldi.

Gençtiler.

Yakışıklıydılar.

Birbirlerine ulaşmalarına engel olacak hiçbir şey yoktu.

Ama mesele beden değildi.

Mesele şuydu:

"Tamamen benim misin?"

"Gelirsen kalacak mısın?"

"Bir gün vazgeçer misin?"

"Ben sana kendimi verirsem sen de bana kendini verecek misin?"

SEVDİN AMA ESİR ETMEDİN

Sen aştın

Aşılmaz sandığım duvarlarımı

Sen indirdin birer birer

Yalnızlıkla örülmüş tuğlalarımı

Sen beni anladın.

İçimin en mahrem yerine kadar

YARALAR OLUR ÇİÇEĞİM...

Kim kalırdı Sen'den başka o karanlığın ortasında,

sorgusuzca yanımda...

Kim usulca yatırır, sen dinlen

Ben buradayım derdi...

Ve gerçekten olurdu...

Kim kucaklardı eksik kusur bakmadan,

tam ve bütün sevgiyle

Sen'den başka kim

Bir an bile incitmeden, kırmadan bile bir hisle

Koşulsuz sarılırdı...

Ve artık kalkacak duruma geldin, Çiçeğim...

Şimdi kalkıyoruz deyip

usulca kaldırırdı...

KÜLLERİM DE SANA YÜRÜDÜ...

Ben Seninle yürürken

Düşerim diye korkmadım

Saat kaç diye bakmadım

Karanlığı yırttım ellerimle

Bir mezarlığın orta yerinde

Şimdi sadece duruyoruz Çiçeğim, 

dediğinde...

Kendimi tamamen Sana bıraktım.