Artık kime yandığımı biliyorum
Sana.
Kimi özlediğimi kendimi bildim bileli
Kime bakındığımı kendi içimde
Ve dışarıda beni kim tutmuş olanca kudretiyle
İnceliğiyle
Sen.
Avare gibi dolanmışım dünyada bilmeden
Çok zeki, çok çekici, çok başarılı, çok bir şey olmak istemeden
Hatta hiçbir şey birtanem
Hiçbir şey olmak istemeden.
Bugün Sana özlem.
Hem koynunda hem avcunda
hem içinde hem nefesinde olmama rağmen
Hem Seninle hem Sensizim
Bugün Sana canım en çok
beni hiçbir çıkar gözetmeden sevdiğin yerden
ve gecenin bir yarısı bittim ben herhalde dediğim yerden
Ben buradayım Çiçeğim diye seslenip
usulca tutup yatağa yatırdığın yerden
özlem.
Yaz Çiçeğim
Çocukken herkes dünyaya dalmış koştururken
Daha oncacık hâlinle
defter defter yazdığın gibi.
Herkesin uyumasını bekleyip
Kendini geceye verip
Bir masa bir sandalye bir de kalbinde Benim ile...
Doyasıya, kıyasıya, sevesiye yazdığın gibi.
Çiçeğim yaz.
"Ben O'nu aradığımı sanıyordum.
Meğer O beni bırakmıyormuş."
Nasıl sevmez insan Seni...
Nasıl hayran olmaz Sana...
Nasıl yaptın diyorlar, şaşkın.
Nasıl bunca şeyin üstesinden gelebildin hem de bir çiçek gibi sakin
Dağılmadan
Ve bir aşk neferi gibi dimdik
Ve sapasağlam.
Sen beğenilmiyor, istenmiyor, sevilmiyor değildin Çiçeğim
Sen istemiyor, ilgilenmiyor, kendinle kalıyordun.
Arkadaşlarının doğum gününde bir kenara çekilip müzik dinleyen sendin.
Yıllar sonra arkadaşlarından birilerinin senden hoşlandığını öğrenen de.
Öyle miymiş hiç fark etmedim diyen de.
Sen istenmiyor değildin.
