İçinden çıktığım şeye bakıyorum ve Sana nasıl şükredeceğimi bilmiyorum, El-Vedûd.
Bir insanı; zombilerin, ruh vampirlerinin tam ortasında,
ruhu, bedeni, aklı, zihni ve kalbi zerre zarar görmeden
otuz sekiz yıl boyunca ancak Sen yaşatabilirdin.
Oradan oraya savurur gibi görünüp, aslında koruyarak…
Yaptın da.
Aşk olsun Sana, Vedûd.
Ne yapmış etmişsin; bana, bunu fark ettirmeden, kendi içimde yaşamayı öğretmişsin.
Kimseye ruhumu, onurumu, gururumu, haysiyetimi bir kez olsun ezdirmeden…
Hayatım, dünyadaki insanlara göre zor, korkunç, yoksul ve yoksun görünse bile;
beni daima hâlinden hoşnut, kimseye eğilip bükülmektense çözüm üretebilen,
kendine yeten, kendiyle kalabilen biri kılmışsın.
- 1987’den bugüne
yalnız, kimsesiz ama kirlenmeden
doğruyu, dürüstlüğü, iyiliği
hiçbir dünyevi baskı yokken bile bırakmadan
nasıl yürüttün beni?
Bir kez bile yalan söylemeden,
dedikoduya bulaşmadan,
kalp kırmadan,
insanı ve hayatı sevmekten vazgeçmeden…
Konuşmamayı seçip
okumayı, yazmayı, anlamayı seçerek;
teknolojiye hâkim ama hoyrat olmadan,
sanatla, yazıyla, incelikle
Seninle iç içe
nasıl tuttun beni?
Sen nasıl güzel bir Allah’sın ki, bir tane yazdığımı, bir tek inanışımı bile boşa çıkarmadın. Üstelik yalnızca ben Sana yöneldiğimde değil… Gerçekten; ama gerçekten zaten hiç gitmemişsin.
Ben kendimi dünyadaki en kötü kişi zannettirilmişken, etrafım karanlık insanlarla çevriliyken, bir ömür farkında olmadan ipin ucunda yürürken, bir bıçağın ucunda sadece var olmak için direnirken… Nasıl yaptın? Hâlâ şaşkınım.
İnsanı böyle yaratması, iradeyle yönelimi murat ettiğini gösterir.
Allah:
bilmeyen bir varlık yaratabilirdi,
sevmeyen bir varlık yaratabilirdi,
seçemeyen, tercih edemeyen bir varlık yaratabilirdi.
Ama özellikle:
bilen,
seven,
tercih eden,
yanılabilen,
düşüp yeniden dönebilen
bir varlık yarattı.
İslâm inancına göre Allah zamanın dışındadır. Bizim için “önce–sonra” olan her şey, Allah için tek bir anda bilinir. Buna ilm-i ezelî denir.
Allah:
Şeytanın secde etmeyeceğini biliyordu.
Âdem’in ve Havva’nın yasak ağaca yaklaşacağını biliyordu.
Dünyaya inişi ve insanlığın yeryüzündeki tüm serüvenini biliyordu.
Ancak bu bilgi, olacak şeylerin zorunlu olarak yaptırıldığı anlamına gelmez.
Allah bildiği için olmuyor;
olacak olan, Allah tarafından zaten biliniyor.
Bilmek ile zorlamak aynı şey değildir.
