ÇİÇEK GİBİ SAKLA BENİ

Ben Sana aşkla geldim...

Bütün geçmişimle,

bütün yaralarımla,

bütün gözyaşlarımla

geldim.

Ben Seni istiyorum...

Ama haddimi de biliyorum.

Ve zaten

her şeyin bir çırpıda kirlendiği bu zamanda,

en çok...

beni bir çiçek gibi saklamanı seviyorum.

FİKRİM DE SEN, ZİKRİM DE SEN

İnsan dünyayı büyüttükçe yoruluyor. Allah’ın büyüklüğünü idrak ettikçe dünya küçülüyor.

Dünya aynı dünya aslında.

İnsanlar yine konuşuyor. Yarışlar yine sürüyor. Alkış, takdir, gösteriş, telaş…

Hepsi yerli yerinde duruyor.

Ama insan Allah’ın büyüklüğünü daha derinden gördükçe,

zihninde büyüttüğü birçok şey eski ağırlığını kaybediyor.

ÇİÇEK ZATEN BENİMDİR

Dedin ki:

"Buradayım Çiçeğim."

Dedim ki:

"Ne önemi var... Acıyor."

Kızmadın.

Dedin ki:

"Buradayım. Geçecek."

Dedim ki:

"Sen Allah'sın. Hadi hepsini yak.

Beni iyileştir."

Güldün.

Dedin ki:

"Seni sevgimle, şefkatimle iyileştiriyorum Çiçeğim.

Onların mühleti var."

NE DEDİYSE SEVGİDEN

Allah...

Yıllarca O'na bakınmışım.

Gözüm ne süs görmüş, ne alkış, ne gösteri, ne yarış...

Ne bir erkek için, ne bir unvan için koşmuşum.

"Ben yarış sevmiyorum." deyip çekilmişim kenara.

Ve otuz dokuz yaşımda, beni bana gösteren, yaşatan, bu hâlimle seven ve onurlandıran El-Vedûd kalbime:

"Bu sensin Çiçeğim."

demiş.

ALLAH'I YAŞAMAK

Ben Seni anlatmak istemiyorum.

Seni yaşamak istiyorum.

Seninle yaşamak istiyorum.

Eskisi gibi,

şimdiki gibi...

Neymiş bu aşk denen?

Kusursuz,

eksiksiz...

Kelimeler kifayetsiz.