Kur'an'ı okudukça insanın en çok hayran kaldığı şeylerden biri, Allah'ın kendini bize tanıtış biçimi oluyor.
O'nu tanımaya başladıkça korkudan çok hayranlık, hayranlıktan çok sevgi, sevgiden de öte bir yakınlık hissediyor insan.
Kur'an'da Allah'ın isimlerinden biri el-Vedûd'dur.
Vedûd, sadece "seven" demek değildir. Aynı zamanda sevilmeye en layık olan demektir.
Ne güzel bir isim...
Ben Seni seviyorum.
Mucize mucize büyüyorsun içimde
Zâtını eşsizce gösteriyorsun, hiç saklamadan
Heybetin var evet, insanın aczi yanında ama...
Benim gözüm ışığından kamaşmış
Aşktan kör.
Ben bir ömür Seni aramışım
Sen ömrümce zaten hep oradaymışsın.
Ömrümce Sana bakınmışım.
"Sen değilsin... Sen de değilsin...
Siz değilsiniz..." demişim insanlara.
Çünkü Sen'mişsin.
Seni anlatacak söz bulamıyorum kendime bile.
Yazsam olmuyor.
Yazmasam olmuyor.
Aşkın bende öyle bir hâlde ki;
Sevsem doymuyorum,
Sevmesem olmuyor.
Günaydın Allah'ım
Günaydın Vedûd
Günaydın gece gündüz düşündüğüm
Günaydın kalbimi yakan
Günaydın küllerimi toplayan
Günaydın sevgili.
Uyudum, Seninle
Uyandım, Seninle
Düştüm, Seninle
Kalktım, Seninle
