Sen buradasın
Ben neredeysem orada.
Şah damarımdan daha yakın…
Bırak birilerine anlatmayı;
kendim bile fark etmediğim yaralarımı
öperek iyileştiren…
Sen buradasın.
Bana güzelliğini öylesine yakînen,
öylesine derinden,
öylesine “senle ben” hissettiren…
gösteren,
seyrettiren…
Konu Sen olunca
Bende sadece aşk var.
Gözüme biraz ışık, kalbime biraz avuntu,
İçime biraz güç geldi mi
Senin isminle yankılandı mı ruhum, bedenim, evim, odam, varlığım...
Sadece aşk.
Sen muhteşemsin.
Sen kusursuzsun.
Sen bambaşkasın.
Kelimenin tam anlamıyla bir tanemsin.
Tek ve biricik olansın.
Bugün Sana aşkla kırgınım.
Özlemekten kırgınım Seni.
Beni tuttuğunu bile bile,
tutmuyormuşsun gibi kırgınım.
Sen yerindesin.
Ben derindeyim.
Sen diyorsun ki: "Gitmedim Çiçeğim. Buradayım."
Ben diyorum ki: "Ya ben?
Ben neredeyim?"
Bugün Sana hayranlıkla kırgınım.
Bağlılıkla kırgınım.
Sana "Beni bırakma." denmez.
Çünkü Sen kimseyi bırakmazsın.
Beni sev denmez.
Herkesi seversin.
Beni koru denmez.
Zaten korursun.
Beni tut denmez.
Tutarsın.
Sana "Seni seviyorum." denir.
"Seni özlüyorum." denir.
"Sana güveniyorum." denir.
"Seninle mutluyum." denir.
"Sende huzur buluyorum." denir.
Bugün Seninle, El-Vedûd...
Sadece Seninle susayım istiyorum.
Kimse beni bir yere çekmesin.
Bir kalıba, bir role sokmaya çalışmasın.
Kimse bana dair konuşmasın.
İlgim bile olmayan şeylerde adım anılmasın.
"O Allah'la." desinler sadece.
Kalabalığı değil, O'nu seçti.
Ve kimseye bir zarar vermedi.
Kötülük yapmadı.
Hırs yapmadı.
Daha fazlasını istemedi.
Güneşi sevdi.
Aya hayran oldu.
Gökyüzüne âşık,
doruklara sevdalıydı desinler.
Allah'a âşık oldu.
O'na hayran.
O'na sadık.
O'na ait...
