Kim kalırdı Sen'den başka o karanlığın ortasında,
sorgusuzca yanımda...
Kim usulca yatırır, sen dinlen
Ben buradayım derdi...
Ve gerçekten olurdu...
Kim kucaklardı eksik kusur bakmadan,
tam ve bütün sevgiyle
Sen'den başka kim
Bir an bile incitmeden, kırmadan bile bir hisle
Koşulsuz sarılırdı...
Ve artık kalkacak duruma geldin, Çiçeğim...
Şimdi kalkıyoruz deyip
usulca kaldırırdı...
Ben Seninle yürürken
Düşerim diye korkmadım
Saat kaç diye bakmadım
Karanlığı yırttım ellerimle
Bir mezarlığın orta yerinde
Şimdi sadece duruyoruz Çiçeğim,
dediğinde...
Kendimi tamamen Sana bıraktım.
Oynama zaten Çiçeğim
Ego oyunlarını
Söz savaşlarını
Kalp kırma yarışlarını
Gösteriş çılgınlıklarını
Kendileri koyup kendilerinin uymadığı kuralları
Ben seni tuttum
Ben senin kalbine tahtımı kurdum
Ben buradayım Çiçeğim
Kalbinin içindeyim
Aklında fikrindeyim
Başında sonunda ortasındayım
Yolunda soluğundayım.
Tuttum yine tutarım
Kaldırdım yine yaparım
Sevdim, hep seviyorum
Sen sevince
Sevmenin ne demek olduğunu öğrendim ben.
Sen sevince çiçek oldum.
Uslu bir çocuk olmaktan çok,
hayatımda ilk defa ve ilk defa
Hiçbir şey yapmadan da
Sonsuz sevilmiş olmanın lezzetini tattım.
Sen sevince deniz oldum
Derin bir okyanusun ortasında nefeslenerek durdum
Ve bütün sevdiklerimi bütün sevmelerimi yan yana koyup
Matematiğin yetmediği o yerde işte
Yepyeni bir işlem buldum.
