Sen aştın
Aşılmaz sandığım duvarlarımı
Sen indirdin birer birer
Yalnızlıkla örülmüş tuğlalarımı
Sen beni anladın.
İçimin en mahrem yerine kadar
"Sadece Yaz Çiçeğim"
Sen aştın
Aşılmaz sandığım duvarlarımı
Sen indirdin birer birer
Yalnızlıkla örülmüş tuğlalarımı
Sen beni anladın.
İçimin en mahrem yerine kadar
Kim kalırdı Sen'den başka o karanlığın ortasında,
sorgusuzca yanımda...
Kim usulca yatırır, sen dinlen
Ben buradayım derdi...
Ve gerçekten olurdu...
Kim kucaklardı eksik kusur bakmadan,
tam ve bütün sevgiyle
Sen'den başka kim
Bir an bile incitmeden, kırmadan bile bir hisle
Koşulsuz sarılırdı...
Ve artık kalkacak duruma geldin, Çiçeğim...
Şimdi kalkıyoruz deyip
usulca kaldırırdı...
Ben Seninle yürürken
Düşerim diye korkmadım
Saat kaç diye bakmadım
Karanlığı yırttım ellerimle
Bir mezarlığın orta yerinde
Şimdi sadece duruyoruz Çiçeğim,
dediğinde...
Kendimi tamamen Sana bıraktım.
Oynama zaten Çiçeğim
Ego oyunlarını
Söz savaşlarını
Kalp kırma yarışlarını
Gösteriş çılgınlıklarını
Kendileri koyup kendilerinin uymadığı kuralları
Ben seni tuttum
Ben senin kalbine tahtımı kurdum
Ben buradayım Çiçeğim
Kalbinin içindeyim
Aklında fikrindeyim
Başında sonunda ortasındayım
Yolunda soluğundayım.
Tuttum yine tutarım
Kaldırdım yine yaparım
Sevdim, hep seviyorum