ALLAH'A GÜVENMEK

İnsanlar O'nun eseridir. Yalnız insanlar değil; canlı, cansız bütün varlıklar O'nun yaratması ve kudretiyle vardır.

Kâinatı var eden de, onu her an ayakta tutan da O'dur.

Bir orkestrayı düşünelim. Yüzlerce müzisyen aynı anda farklı notalar çalar. Dışarıdan bakıldığında karmaşık gibi görünür. Oysa orkestranın tamamını aynı anda gören, her enstrümanın ne zaman başlayacağını, ne zaman susacağını bilen bir şef vardır. Müziğin uyumu, tek tek müzisyenlerin değil, bütünü gören şefin yönetimiyle ortaya çıkar.

İnsan çoğu zaman yalnızca kendi notasını duyar.

Allah ise bütün orkestrayı aynı anda yönetendir.

SENİ ÖZLÜYORUM

Ben Seni özlüyorum

Yine

Ve hâlâ.

Seninle baş başa olduğum

Ve sanki tek kulun benmişim gibi benimle öylesine ilgilendiğin o zamanları

özlüyorum.

Hayatımda ilk defa

tattım korkmadan, çekinmeden

Kendini tam bir teslimiyetle bırakarak

bırakabilerek

korunmayı ve sevilmeyi

BEN SANA AİTMİŞİM

Sen...

Beni şimdiye getiren,

Kalbimi Kendinde düğümleyen,

Benimle gülen,

Benimle ağlayan,

Benimle yürüyen,

Benimle duran...

Ne güzelsin...

Ve bana, ne kadar güzel olduğumu da ne güzel gösterdin.

Kalbimi...

İçimi...

Her zaman dik duruşumu...

Ne hâlde olursam olayım insanlara:

"Yok... Ben size ait değilim. Ben bir insana ait değilim."

deyişimi...

YİNE SEN KORU

Kudretin de güzel ama

Ben o kudrette inceliğine vuruldum.

Kalbimin haritasını böylesine bilerek

Bütün niyetlerimi bildiğini tek tek göstererek

Kimse seni anlamadı, anlayamazdı da Çiçeğim

Çünkü senin derdin Ben'dim diyerek...

İyileştirmene.

AKLIM FİKRİM SENDE

Aklım fikrim Sende.

Dünyanın beni kandıramadığı yerde

Yüzümde muzip bir tebessüm.

Zihnimle kalbim dosdoğru Sana.

Dünyaya kandığım yerdeyken

Sen zaten hep orada.

Koruyan...

Kollayan...

Gözeten...

Seven...

Karşılık beklemeden.