yaşananlardan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yaşananlardan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

12 Nis 2020

BEBEK ADIMLAR


Ben seni böyle ıssız bırakmayacaktım Söz Sanatı.
Söz vermiştim sana da kendime de.
Seni kullanılıp bir köşeye atılmış defterler gibi bırakmayacaktım.
Boynu bükük bırakmayacaktım.
Kimsesiz bırakmayacaktım.
Bensiz bırakmayacaktım.
Kelimelerim rüzgarla dans eden deli taylar gibi özgürce uçuşacaktı sayfalarında.
Gülecektim yazacaktım, ağlayacaktım yazacaktım.
Umutlanacak yazacaktım, düş kırıklığına uğrayacak yazacaktım.
Yaralanacak yazacaktım, iyileşecek yine yazacaktım.

3 Şub 2017

DİKKAT AĞIRDIR


İnsanların köyüm yanarken iştahla seyretmeleri, kalbim dahil her şey yanıp kül olduktan sonra karşıma geçip geçmiş olsun demeleri ağırıma gidiyor.
Bu kadar iki yüzlü olamamak ağırıma gidiyor.
Ben boğulurken suya bırakabildiğim son kabarcıklara bakıp öldüğümden emin olduktan sonra yardım etmek istemişler de edememişler gibi hüzünlenmeleri ağırıma gidiyor.
Böyle vurdumduymaz olamamak ağırıma gidiyor.

Hayatın hep aydınlık yüzünü gördüğü için başımıza Pollyanna kesilenlerin umut, neşe, pozitif, gülümse gibi sözcüklerle durmadan aynı ergen kompozisyonlarını döşemesi ağırıma gidiyor.

4 Ağu 2015

KARANFİL SOKAK'TA GEÇMİŞİNİ ARAMAK

Her sokağına tükürülmüş bu şehrin. Adım atacak ayak basacak temiz bir yer bırakmamışlar. Aşkın hor hali sarmış ortalığı. Yanak yanağa dudak dudağa fısıldanan sevda sözlerine yazık. Yalan o bakışmalar…
Tıklım tıklım yalnızlık doluyuz ne güzel. Katar katar dilenciyiz. Kimimiz sevda dilenir bir nefes uzağındakinden, kimimiz para. Dilek balonları uçuşur kıyasıya semalarda. Ömrü bereketsiz çocuklar gibi adaletsiz büyürüz. Büyürüz ve yoruluruz şu yaşamaktan…
Mesela kimsesizlikten kapatılmış bir dükkan hüznü, mesela çayından tat alınmamış bir çay ocağı ıssızlığı, mesela tavlada hep yek hep yek… Hayatında ilk defa hiçbir yere varmamak üzere yola koyulmuş, hayatında ilk defa dışarıda içtiği çayın acısına kızmamış ve ilk defa vereceği paraya hayıflanmamış… Her sokağına tükürmüşler bu şehrin her sokağına. Heykellerin kulağını kesmişler kolunu koparmışlar. Ne bileyim ceket bere kazak filan değil de kış umudu satan seyyarları ne diye toplamışlar…

5 Kas 2014

ANKARA

  Bir gün bütün o göz yaşlarının karşılığını alacağımı söylemiştim sana. Olanca heybetinle karşıma dikilip yaşananlara kılını bile kıpırdatmayışının bedelini er ya da geç ödeyecektin. Aldığın her şeyi teker teker verecektin, söylemiştim.
 Anlamsız, içi boş, yavan bir kış daha düştü göbeğine. Her savaşta bel bağladığın meşhur ayazın olduğu yerde. Öz evlatlarınla üveylikler yine keskin sınırlarla ayrılmış. Yine kibrin dağlardan yüce, gölgen haddinden fazla siyah. Sarhoşlarınla, ayyaşlarınla, tinerci çocuklarınla ve karanlığınla sen yine o Ankara’sın Ankara.

1 Kas 2014

"SEZEN"


Ablam… İlk acı kaybım. Okunmuş okunacak tüm kitapların en kadın kahramanı. Bir savaş prensesi.

Macerası yarıda başlayıp yarıda biten rüzgar sevdalısı kısraklar gibi bir şey. Aklımın saklı kutularında kilidi okyanusa fırlatılmış hatıralardan taşan inatçı harfler gibi bir şey. Harikalar diyarına gidip gidip eli boş dönen talihsiz çocuklar gibi daha ne diyeyim. 

Soğuğun başlattığı kıvılcımdan hep yangın halinde olan bir kuş yuvasının dişisi. Perdeleri anlamsızca hep kapalı. Çağrışımlarından kaçmak ne mümkün, yazgımız gibi. Ufkumuz gibi, hep başkalarının kurşunlayıp parçaladığı hep bizim birleştirdiğimiz göğümüz gibi. Kapalı. Karanlık yıkılmaz bir duvar gibi uzuyor önümüzde. Değiştirmek ne mümkün, yaklaşmak bile yasak çoğu kez. Bütün hüzünlere çıkış kapısına kadar eşlik edildiği halde hep onları içeride kendimizi dışarıda buluyor oluşumuz… Bir deli zaman tortusunda bir garip beyaz merakı işte.

14 Eki 2014

YALNIZ BİR ADAMA

Onunla ilk kez öfkeli bir yaz gününün bunaltıcı sıcağında kavrulan kasvetli bir derslikte karşılaştık. Hayata kayıtsızca bakan gözleri ve kainatın tükeneceği gün için yaşıyormuşçasına başka her şeyi gerisin geri gönderen hırçın tebessümleri, yalanlarla kuşatılmış kirli bir dünyayı anımsattı bana.

Sonra defalarca karşılaştık. Caddede, koridorda, bu küçük kentin herhangi bir yerinde... Garipti. Kimsesiz bir çocuk gibiydi. İnsanların gözlerinin içine bakmıyordu. Hiç yaşamamış olmak istediği şeyler anımsıyordu belki de. Belki de korkuyordu gülen yüzler görmekten. Benim için sokağın bitmeyen gürültüsünde geçmişini kaybetmiş bıkkın bir figürandı sadece.

 Oyunun baş kahramanı olduğunu çok sonraları öğrendim.

25 Eyl 2014

GARİP BİR ZAFER...

(1 yıl önce kaleme aldığım özel bir yazım...)

 Ankara bu kış kar görmedi. Ne güzel. Artık kar yağmasın diye dua etmiyorum. Ama yine de iyi ki kar yağmadı. İyi ki kim bilir nerede, başını sokacak bir dam bulma telaşıyla ve yalnızlığının verdiği acıyla genç bir kız ağlamadı. İyi ki birileri çaresizce üşümedi. Kardan nefret etmedi birileri, iyi ki.
 Oysa bundan beş sene öncesine kadar her kış kara doydu bu şehir. Beyaz kabus bir tek beni mi öylesine sıkı sarmalardı bilmiyorum. Kar yağmazdı. Öldürürdü adeta. Bıçak gibi kesen soğuğun, kimsesiz ve çaresiz birini gördü mü affetmeyen ayazın boyunduruğundan kaçıp saklanacak bir köşem yoktu benim.

22 Eyl 2014

"YÜKSEK ÖKÇELER..."



O günü hiç unutmuyorum. Aslında sıradan bir pazartesi günüydü. Sıradan bir öğle arası. Ama sıradan bir öğle sonrası değil.

  Sınıfa gelip ders anlatmayan, anlatmadığı gibi bütün öğrencilerine yüksekten bakan tuhaf bir adamdı o. Bizi aşağılamaktan garip bir zevk alırdı. Arkadaşlarım korkardı ondan. Benimse henüz insanlardan korkmadığım günlerdi. Bir gün karşısına dikildim, gözlerinin içine baka baka:

- Size soru sormamıza bile izin vermiyorsunuz. Hepimizi çeşitli sebeplerle aşağılıyorsunuz. Sonra yazılıdan düşük not alınca bir de bu yüzden aşağılıyorsunuz. Siz nasıl öğretmensiniz?” dedim. Yine alaycı alaycı güldü. Eminim ki 32 öğrenci hepimiz boğmak istedik onu o anda.


 - Sana ne oluyor ki? dedi. Senin notların hep yüksek. Notundan rahatsız olan varsa bırak da kendi söylesin.


KUMRAL BAKİRE KADIN

- Hala tüm güzelliğiyle ışıldayan kadına-


Dalga dalga saçlarıyla bir afet gezindi 
uykunun en şerbetli yerinde. 

Uzak bir ülkeye yola çıkmış uzun kirpikleri, 

alnına değiyordu.

Bembeyaz teninde çiçek açan genç kızlık hevesleri... 
vücudunda bir sigara gibi söndürdüler onları.
Kırmızı bir eşarp kumral saçlarını kucakladı.