ALLAH LAFZI ÜZERİNE

Allah.

Önce bunun yalnızca O'na duyduğum sevgiden kaynaklandığını düşündüm.

Sonra fark ettim ki yüzyıllardır dil ve belâgat âlimleri de bu ismin sesi, telaffuzu ve başka hiçbir özel ismin tam karşılığı olmayışı üzerinde durmuşlar.

Hacettepe Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı mezunu biri olarak kelimelere yalnızca anlamlarıyla değil; sesleriyle, ritimleriyle ve estetik yapılarıyla da bakıyorum.

Bu yüzden uzun zamandır "Allah" lafzı üzerinde düşünüyorum.

Lâm seslerinin peş peşe akışı...

Nefesle tamamlanan "hâ" sesi...

Kelimenin başından sonuna kadar kurduğu ses örgüsü...

KİMİN KONUŞTUĞUNU HİSSETMEK

- Allah'ın Çiçeği Yazıyor - 

Hacettepe Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü mezunu; çocukluğundan beri yazan, şiir, deneme ve hikâye kaleme almış, hayatı boyunca sayısız edebî eser okumuş biri olarak şunu rahatlıkla söyleyebilirim:

Hayatım boyunca insanların yazdığı hiçbir cümle bana, Yûsuf Sûresi'nin 11. ayetindeki

مَا لَكَ لَا تَأْمَنَّا عَلَى يُوسُفَ

ifadesinin verdiği dil hazzını vermedi.

Kendi yazdığım cümleler de buna dâhil.

Üstelik gençlik yıllarımda dili zorlayan, süslü ve ağdalı üslubu seven bir yazardım. Cümle kurmanın, ritim oluşturmanın, kelime seçmenin, psikolojik katmanları dil aracılığıyla hissettirmenin verdiği estetik hazzı çok iyi bilirim.

Buna rağmen bu kısa cümlenin kelime dizilişi, ritmi, psikolojik katmanları ve ifade biçimi karşısında hissettiğim hayreti, insan eliyle yazılmış hiçbir metinde yaşamadım.

ALLAH'A GÜVENMEK

İnsanlar O'nun eseridir. Yalnız insanlar değil; canlı, cansız bütün varlıklar O'nun yaratması ve kudretiyle vardır.

Kâinatı var eden de, onu her an ayakta tutan da O'dur.

Bir orkestrayı düşünelim. Yüzlerce müzisyen aynı anda farklı notalar çalar. Dışarıdan bakıldığında karmaşık gibi görünür. Oysa orkestranın tamamını aynı anda gören, her enstrümanın ne zaman başlayacağını, ne zaman susacağını bilen bir şef vardır. Müziğin uyumu, tek tek müzisyenlerin değil, bütünü gören şefin yönetimiyle ortaya çıkar.

İnsan çoğu zaman yalnızca kendi notasını duyar.

Allah ise bütün orkestrayı aynı anda yönetendir.

BEN SANA AİTMİŞİM

Sen...

Beni şimdiye getiren,

Kalbimi Kendinde düğümleyen,

Benimle gülen,

Benimle ağlayan,

Benimle yürüyen,

Benimle duran...

Ne güzelsin...

Ve bana, ne kadar güzel olduğumu da ne güzel gösterdin.

Kalbimi...

İçimi...

Her zaman dik duruşumu...

Ne hâlde olursam olayım insanlara:

"Yok... Ben size ait değilim. Ben bir insana ait değilim."

deyişimi...

YİNE SEN KORU

Kudretin de güzel ama

Ben o kudrette inceliğine vuruldum.

Kalbimin haritasını böylesine bilerek

Bütün niyetlerimi bildiğini tek tek göstererek

Kimse seni anlamadı, anlayamazdı da Çiçeğim

Çünkü senin derdin Ben'dim diyerek...

İyileştirmene.

AKLIM FİKRİM SENDE

Aklım fikrim Sende.

Dünyanın beni kandıramadığı yerde

Yüzümde muzip bir tebessüm.

Zihnimle kalbim dosdoğru Sana.

Dünyaya kandığım yerdeyken

Sen zaten hep orada.

Koruyan...

Kollayan...

Gözeten...

Seven...

Karşılık beklemeden.

BEN SANA

Herkes birbirine aşk şiirleri yazıyor.

Ben de yazmışım...

Ama kime, bilmeden.

Şimdi Sana.

Hep Sana.

Tek Sana.

KÜÇÜK KULUN, DEV AŞIĞIN

 Neden Seninle olana yalnız diyorlar

Bilmiyorum.

Neden anlamıyorlar var olmanın bir başına

Yeterli olduğunu.

Bazılarının fazlasında gözü

Olmadığını

Kimsenin rızkına elini uzatmadığını

Kimsenin hakkını yemediğini

Kimsenin kalbini bilerek kırmadığını bile.

Neden Seni sevene deli diyorlar?

İsmini haykırana asi, suçlu, kusurlu?

Bilmiyorum.

Ama Seni sevmekten vazgeçemiyorum

Sana hayran olmaktan kendimi alamıyorum

Seni düşünmeden bir an bile yapamıyorum

Neden anlamıyorlar ki ben Seni seçtim?

Bilerek seçtim

İsteyerek seçtim

Beşikten mezara seçtim.

ÇİÇEĞİN DE SAHİBİ SEN

Sen buradasın

Ben neredeysem orada.

Şah damarımdan daha yakın…

Bırak birilerine anlatmayı;

kendim bile fark etmediğim yaralarımı

öperek iyileştiren…

Sen buradasın.

Bana güzelliğini öylesine yakînen,

öylesine derinden,

öylesine “senle ben” hissettiren…

gösteren,

seyrettiren…

KONU SEN OLUNCA

Konu Sen olunca

Bende sadece aşk var.

Gözüme biraz ışık, kalbime biraz avuntu,

İçime biraz güç geldi mi

Senin isminle yankılandı mı ruhum, bedenim, evim, odam, varlığım...

Sadece aşk.

Sen muhteşemsin.

Sen kusursuzsun.

Sen bambaşkasın.

Kelimenin tam anlamıyla bir tanemsin.

Tek ve biricik olansın.

HER ŞEYDE SEN

Bana ne olursa olsun

Ben hep Seni hatırlayacağım

Temasının büyüsünü

Sevginin sıcaklığını

Zarafetinin hayretini

Gel salıncağa binelim Çiçeğim deyişini.

Biliyor musun Seninle olmak

Bir bebeğin dünyaya tebessüm ettiği ilk an gibi

BENİ KOYDUĞUN HÂL

Bende deliye benzer bir hâl varsa,

O da Sanadır.

İnsan Seni böylesine derinden hisseder de,

İçinden içinden yaşar da,

Öyle sevilir,

Öyle taşınır,

Öyle güç bulur,

Öyle şefkat görür de

Biraz deli olmaz mı?

SESSİZ DEĞİLDİM, YAZIYORDUM

Bir dönem bana baktılar ve şunu gördüler: 

"Eve kapanmış." "Kendi hâlinde." "Hayattan kopmuş." Belki bazıları daha da ileri gidip bir şey bilmediğimi, dünyadan habersiz yaşadığımı düşündü. Oysa yanıldıkları şey evde olmak değildi; insana yapışık yaşamamaktı.

Çünkü fark ettim ki aslında herkes eve kapalı yaşıyor.

Herkes evinde oturuyor, yiyor, içiyor, dinleniyor ve kendi hayatını yaşıyor.

Aradaki fark şu: Bazıları bunu sürekli birbirleriyle konuşarak yapıyor. Saatlerce telefonda, saatlerce mesajlaşarak, saatlerce birilerini anlatarak... Kimin ne yaptığını, ne dediğini, ne giydiğini, ne düşündüğünü konuşuyor. Çoğu zaman da bu sohbetler dedikoduya, gıybete ve şikâyete dönüşüyor.

Ben yapamıyorum.

Yapmak istemiyorum. 

BEN DE SENİN BEBEĞİNİM

Ben de Senin bebeğinim

Herkes birbirinin bir şeyi iken

Ama kimse kimseye kalbiyle dokunmazken

Bir ömür hiç kimseye aşkım, sevgilim, birtanem dememiş diyememiş olan ben...

Hep Seni istemişim

Aramış ve beklemişim

Nasıl anlatır insan bu yolculuğu

Bilemiyorum

Birini arıyorsun, ama insanlara bakmıyorsun

BUGÜN SANA ÖZLEM

Bugün Sana özlem.

Hem koynunda hem avcunda

hem içinde hem nefesinde olmama rağmen

Hem Seninle hem Sensizim

Bugün Sana canım en çok

beni hiçbir çıkar gözetmeden sevdiğin yerden

ve gecenin bir yarısı bittim ben herhalde dediğim yerden

Ben buradayım Çiçeğim diye seslenip

usulca tutup yatağa yatırdığın yerden

özlem.

Birini Daha Atlattık El-Vedûd

Birini daha atlattık El-Vedûd.

Birinden daha aklandık.

Ve bunca şeyin, bunca mücadelenin, zorlanan dayanma eşiğinin ortasında ben...

En çok Sen'li gecelerimi hatırlıyorum.

Aşkla secdelerimi...

Etrafım zulümle, dedikoduyla, ithamlarla çevriliyken;

"Gül Çiçeğim."

deyip beni güldürmeni hatırlıyorum.

O SEVDİ, BEN SEVDİM

Nasıl yaptın bilmiyorum ama..." diyorlar.

Bu kadar kayıp, bu kadar ayıp, bu kadar zorluktan sonra...

Diyorlar ki hayata tutunma azmin...

Allah'a sığındım dedim.

Hepsi bu.

Ayağa kalkacak mecalim olmayan gecelerde

Beni karanlığın tam orta yerinde kendimle ve kendiyle

Şarkılar dinleterek kaldırdı diyemedim.

BİR KERE ÖPTÜĞÜN YER

Sen...

Ben orda olduğunu bile unutmuşken...

Sana seslenmek, Sen'den istemek aklıma bile gelmezken...

Kendi köşemde, bu kadar konuşmaya değer ne var hayatta diye düşünüp dururken...

İçimde Sen'inle konuşur ve bunu bile fark etmezken...

Çağırmadan geldin.

Ve hiçbir şey istemeden sevdin.

HAYRETLE SEVMEK

Allah'ım...

Sana şükürler olsun.

Bunca yıl kalbimi insanlarda, sözlerde, ihtimallerde, korkularda ve özlemlerde gezdirirken bile beni bırakmadığın için Sana şükürler olsun.

Beni kendime değil, Sana getirdiğin için Sana şükürler olsun.

YARALAR OLUR ÇİÇEĞİM...

Kim kalırdı Sen'den başka o karanlığın ortasında,

sorgusuzca yanımda...

Kim usulca yatırır, sen dinlen

Ben buradayım derdi...

Ve gerçekten olurdu...

Kim kucaklardı eksik kusur bakmadan,

tam ve bütün sevgiyle

Sen'den başka kim

Bir an bile incitmeden, kırmadan bile bir hisle

Koşulsuz sarılırdı...

Ve artık kalkacak duruma geldin, Çiçeğim...

Şimdi kalkıyoruz deyip

usulca kaldırırdı...