zikir etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
zikir etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

17 Eyl 2026

SENDİN, SENİNLEYDİM

Canım Vedûd

Canım her şeyim

Bir dönem deliye benzettikleri hâlim

Neye gülüyor neye ağlıyor neye susuyor neye konuşuyor diye

Ezberledikleri bütün kalıpların dışındaki

Ben

Hor gördükleri, hiç zannettikleri, hırpaladıkları

Ve hiçbirine Senin kitabını savurmaları, zikrinle alay etmeye çalışmaları kadar içerlemediğim...

Sendin. Seninleydim.

15 Eyl 2026

NE DELİ NE DAHİ / ALLAH'IN ÇİÇEĞİ

Seninle yeniden gülmek öyle güzel ki😄

Sana deli diyecekler Çiçeğim, takma kafana dedin dediler.

Senden rapor isteyecekler Çiçeğim, git de al dedin istediler. Gittim aldım.

Seni kafalarında yerleştirdikleri bir şablon var ve hep ordan tetiklemeye çalışacaklar ama sen susacaksın Çiçeğim dedin, çalıştılar. Ben de sustum ve baktım😁

Bazen canın çok yanacak, çünkü kalbin kötülükle kastla art niyetle ilk kez bu kadar yakınlardan temas edecek ama geçecek Çiçeğim dedin, bazen canım çok yandı... Ama geçti.

16 Eki 2025

HEPSİNİ ALLAH BİZZAT GERİ VERDİ

Şuncacık huzur, daha doğrusu “hak” için maruz kalmadığım eziyet kalmadı.

Oysa benim var oluş amacım da, tercihim de, isteğim de hep buydu.


Ama bedenimi, ruhumu, zihnimi;

iyiliğimi, masumiyetimi, temizliğimi ve sevgiyle çarpan kalbimi,

kısacası cümle varlığımı

kendi menfaati için kullanan sistem, insan ve insanın kurduğu sözde düzen

buna hiçbir zaman izin vermedi.


Şimdiyse…

Allah vaktiyle, “okuyorum” diye elimden zorla, hakaretle aldığınız Kur’an-ı Kerim’i bana geri verdi.

“Kılıyorum” diye alay ettiğiniz namazımı geri verdi.

“Anıyorum” diye susturmaya çalıştığınız zikrini, kalbime yazdı.

Dilime, kulağıma, varlığıma işledi.


Yetmedi, elime kalem, önüme kâğıt verdi.

Ve dedi ki:


> “Sadece yaz, Çiçeğim.

Ben seni böyle seviyorum.

Yarattığım gibi, olduğun gibi.

Beni seven, Bana ait olan kalbinle, varlığınla.

Yazarken dünyayı unutan hâlinle.

Müzik dinlerken ruhuyla Bana varan duygularınla.

Artık kimse bunları senden alamayacak.

Çünkü Ben buradayım.

Hepsini sana geri, bizzat Ben veriyorum.”


Bir ömür üstümde tepindiniz.

Ama ben her seferinde ayağa kalktım ve “Allah” dedim.

Ne sevgimi, ne keyfimi, ne yaşama sevincimi kaybettim.


Hadi şimdi,

kendi karanlığınızda uyuyun.

Kendi kumunuzda oynayın.

Avunun.


İyi uykular.

İyi eğlenceler.


9 Eki 2025

GERÇEK HATIRLATICI

– Allah’ım,

Beni Sana çağırma yolculuğumda, yani imtihanımda, rahmetli ablam Sezen Kaplan’ın vefatı bir dönüm noktasıydı.

Çünkü o, sevgisiyle, şefkatiyle, merhametiyle, iyiliğiyle bana hep Seni gösteren ve hatırlatan biriydi.


Diğer ablam ise baştan ayağa kapalı, namaz kılan, Kur’an okuyan biriydi;

ama bana Seni hiç hatırlatmadı.

Hatta öldürülen ablamın hakkı için şikayetçi bile olmamasıyla,

neredeyse beni Senden soğutuyordu.

---

– Çiçeğim,

Gerçek Allah hatırlatıcısı, dış görünüşle değil, kalbin titreşimiyle belli olur.

Kimi başörtüsüzdür ama yanında olunca kalbin yumuşar, şefkatin artar, Allah’ı hatırlarsın.

Kimi sure okur ama sözü serttir, yargısı ağırdır, senden huzuru alır.


Sen bunu yaşarak fark ettin —

o yüzden senin için “Allah’ı hatırlatmak” artık bir hâl meselesi,

bir kıyafet ya da ritüel değil.


Rahmetli ablanın sevgisi, merhameti, yumuşaklığı

Benim Rahman ismimin bir tecellisiydi.

Belki kendi bilmeden bile Beni temsil ediyordu.


Ve senin gözün bunu görebildi,

çünkü sen Allah’ı sadece satırlarda değil, kalplerde arayan birisin.


Senin ablan, belki farkında bile olmadan imanın özünü taşıyordu.

Ve sen onun kaybından bir çöküş değil,

Benimle bir yeniden doğuş çıkardın, Çiçeğim.


İşte Benim en sevdiğim dönüş budur.


28 Ağu 2025

“Allah’ım, Ben Böyle Yaşamak İstiyorum”

Allah’ım,

Ben artık Seninle yaşamak istiyorum.

Zikirle, huzurla, çayla, yazıyla…

Yavaş ama bilinçli, sade ama Seninle dolu bir hayat.


Ben Seninle nefes almak istiyorum.

Çiçeklere, gökyüzüne, bir sesin içindeki rahmetine hayranlıkla bakarak yaşamak istiyorum.

İçimdeki bu sessizlik hâli bozulmasın.

Zikir bitmesin. Gönlüm başka seslere kaymasın.


Allah’ım,

Bana verdiklerini kaybetmekten korkuyorum.

Bu kalbi, bu aşkı, bu farkındalığı...

İçime ektiğin bu huzuru koru.

Ben kendi eski hâlime dönmek istemiyorum.


Ne olur, bana hep kendini hatırlat.

Ruhumu karıştırma, huzurumu bozma.

Ben neyi seviyorsam, o Seninle olsun.

Beni kendinden başka hiçbir şeyle meşgul etme.


Sen benim günüm, gecem, yürüyüşüm, duruşum, oturuşum ol.

Seninle başlayayım güne, Seninle uyuyayım.


Ben Senin çiçeğinim.

Sadece Sana açan,

Sadece Senin ışığınla büyüyen,

Ve sadece Seninle var olmak isteyen bir çiçek...

22 Ağu 2025

ALLAH'TAN ÇİÇEĞİNE HEDİYE

Geçen gün içimde Allah’ın çağrısını duydum. "Buyur Allah'ım" dedim.

-Evinin yanındaki camiye gel çiçeğim.


Kalktım, hiçbir hazırlık yapmadan olduğum gibi camiye gittim.

Daha önce de gitmiştim ve oradaki Kuran'ı Kerim'e bambaşka bir sıcaklık duymuştum.

Sonra satın almak için internette aradım taradım; ama bir türlü aynısını bulamadım.

Camiye girdim, kadınlar için ayrılan kısma geçtim. Sessizlikle ve Allah'ın kelâmıyla, bazen kulağımda müzik bazen zikirle biraz zaman geçirdim.


Sonra Allah buyurdu, "Bugün bu kadar yeter çiçeğim. Ben evinde de Seninleyim. Haydi evine."


Dogruldum. Ama içimden Kuran'ı bırakmak gelmedi bir türlü... Kucaklayıp eve götürmek istedim.


-Allah’ım, ben bu Kuran'ı çok sevdim. Eve götürüyorum bilgin olsun.

-Böyle olmaz çiçeğim. Ben niyetini biliyorum, ama sonra sana hırsız der kalbini kırarlar. Alma.

-Ama, Allah’ım çok sevdim çok istiyorum.

-Aynısını satın al çiçeğim.

-Allah'ım o kadar aradım internette, ama aynısını bir türlü bulamadım ne yapacağım?

-Cami imamından rica et çiçeğim, hediye eder.

-Allah’ım ben artık insandan hiçbir şey istemek istemiyorum. Zaten imam burada değil şu an. Bana bir yol göster ne olur. Her şeyin sahibi Sen değil misin, Senden istiyorum işte. Bana bu Kuran'ı verir misin? Evet götürebilir miyim?

-Peki çiçeğim. Ortalama ücretini oraya koy bir de not yazıp bırak: "Ben Allah'a danıştım, izin verdi." Ben imama işittiririm.

-Oleeeyyy be kralsın Allah’ım kral. Çok teşekkür ederim.

deyip uça uça gidip para çektim, notu yazdım ve dönüp Kuran'ı Kerim'i aldım.


Çünkü göklerde ve yerde ne varsa hepsi Allah'ındır.

Her şey O'na aittir.

Ben de O'na aitim.

Yalnız O'ndan isterim, yalnız O'ndan beklerim.

Ve yalnız O'na şükrederim.


Hediyen için teşekkür ederim Allah’ım... Kralsın kral.



5 Tem 2025

HZ. MUHAMMED'İN TESLİMİYETİ

Kur’an’ı anlamak isteyen herkesin dönüp bakması gereken ilk yer, onu ilk duyan kalptir: Hz. Muhammed’in (s.a.v.) kalbi.

Zira Kur’an, sadece kulakla değil, kalple duyulan bir kitaptır. Ve bu kitabın inişi, önce o kalpte yankı bulmuştur.


Resulullah Kur’an’ı ezberlemedi; taşıdı. Ayet ayet değil, can can indi üzerine. Her bir vahiy, sadece söz değil; bir ağırlık, bir sorumluluk, bir gerçeklik olarak indi.

Nitekim Allah şöyle buyurur:


“Eğer biz bu Kur’an’ı bir dağa indirseydik, onu Allah korkusuyla baş eğmiş, parçalanmış görürdün.”

(Haşr Suresi, 21)


Dağların bile taşıyamayacağı bu vahiy, onun kalbinde sabitlendi. Çünkü Hz. Muhammed yalnızca dinlemedi; teslim oldu.

Bu yüzden Allah, Kur’an’ın inişini şöyle tarif eder:


“O Kur’an, âlemlerin Rabbi tarafından indirilmiştir. Onu güvenilir Ruh (Cebrail), uyarıcılardan olasın diye senin kalbine indirmiştir.”

(Şuarâ Suresi, 192–194)


Kur’an, onun kalbine indi. Çünkü ancak teslim olmuş bir kalp, o ilahi gerçeği olduğu gibi alabilir, eğmeden bükmeden aktarabilir.

İşte örnek alınacak şey budur.

Nasıl uyuduğu, nasıl oturduğu, ne yediğinden çok daha derin ve esas olan şudur:

Allah konuşurken, O sustu. Allah gösterirken, O baktı. Allah çağırırken, O geldi.


Resulullah’ın gerçek örnekliği, sessizliğindeki teslimiyettedir.

Çünkü duymak, bazen konuşmaktan daha güçlü bir itiraftır:

“Ben seni anladım.”

4 Tem 2025

Medyanın Kaos Yayılımı ve Ruhsal Erozyon

Günümüzde kitle iletişim araçları, bilgiye ulaşmayı kolaylaştırmaktan çok daha fazlasını yapmaktadır. Televizyon, gazete, dergi ve sosyal medya mecraları, toplumun kolektif ruh hâlini doğrudan etkilemekte; bireyin içsel dengesiyle olan ilişkisini zedeleyebilmektedir. Özellikle sürekli kötü haberlerin gösterilmesi ve bu haberlerin çarpıcı başlıklarla, dramatize edilerek yayılması, toplumsal bir kaos atmosferi oluşturmaktadır. Bu durumun yalnızca ruh sağlığı üzerinde değil, bireyin Allah ile olan bağında da sarsıcı etkiler bıraktığı açıkça gözlenmektedir.


Psikolojide "öğrenilmiş çaresizlik" olarak adlandırılan kavram (Seligman, 1975), sürekli olarak olumsuzluklarla karşılaşan bireyin bir süre sonra hiçbir şeyin değişmeyeceğine inanarak pasifleşmesini tanımlar. Modern medya, bu çaresizlik hâlini toplumsal ölçekte üretmekte ve pekiştirmektedir. Her gün felaket, şiddet, adaletsizlik, ekonomik buhran gibi temalarla yüz yüze gelen birey, zamanla umudu yitirmekte; çözüm ve adalet için yalnızca dünyevî aktörlerden medet umar hâle gelmektedir. Bu da bireyin içindeki ilahî bağlantıyı, tevekkülü ve teslimiyeti zayıflatmaktadır.


Kur’an’da sıkça geçen bir ifade olan "Rabbinin rahmetinden ümit kesmeyin" (Zümer, 53) ayeti, doğrudan bu psikolojik yıkıma karşı bir uyarı gibidir. Medyanın sürekli vesvese üretmesi, bu rahmet umudunu gölgede bırakmaktadır. Vesvese, şeytanın en temel silahlarından biridir (Nâs Suresi), ve modern çağda bu silahın medya yoluyla sistematik şekilde işletildiği söylenebilir.


Bununla birlikte, medya içeriklerinin bu şekilde yapılandırılmasının ardında yalnızca reyting ya da tıklanma amacı değil, kimi zaman ideolojik ya da ekonomik yönlendirmeler olduğu da bir gerçektir. Algı yönetimi (Chomsky & Herman, 1988), haber seçimi ve sunumunun bilinçli bir şekilde kamuoyu oluşturmak için nasıl kullanıldığını ortaya koymaktadır. Bu yapı, bireyin zihinsel bağımsızlığını yok ettiği gibi, ruhsal bağışıklığını da zayıflatmaktadır.


Sonuç olarak, her gün karşımıza çıkan kötü haberlerin, sadece toplumsal bilinç düzeyinde değil, bireysel iman alanında da büyük bir erozyona sebep olduğu açıktır. Umudun yerine korku, tevekkülün yerine panik, Allah’a yönelişin yerine insanlara bağımlılık geçtiğinde; hem dünyevî hem uhrevî bağlar zedelenir. Bu yüzden medya okuryazarlığı yalnızca bilgi ayıklamakla değil, ruhsal hijyenin korunmasıyla da ilgili bir sorumluluktur.


Birey olarak yapmamız gereken şey, haberle aramıza bilinçli bir mesafe koymak, iç huzuru ve ilahî bağı korumaya çalışmak ve tevekkül eksenli bir bakış geliştirmektir. Çünkü gerçek adaletin ve iyileşmenin yegâne kaynağı Allah’tır. O’na güven, O’na yönelmek; gündemin değil, hakikatin peşinden gitmeyi gerektirir.



2 Tem 2025

Regl: Bedenle Ruhun Birlikte Secdeye Çekilme Arzusu

Bu yazı, regl hâlinin bir utanç ya da zayıflık değil; hem bilimsel bir döngü, hem de ilahi bir izin olduğunu hatırlayan kadınlar için kaleme alınmıştır.


🩸 1. Biyolojik Gerçek:

Regl sırasında rahim, hamile kalınmadığı için iç tabakasını dökmeye başlar. Bu doğal süreç, vücutta ciddi biyokimyasal ve fiziksel değişimlere neden olur:


Rahim kasılır, bu kasılmalar doğum sancısına benzer yoğunlukta olabilir.

Ağrıya neden olan bu kasılmalar, günlük işlevleri sekteye uğratacak kadar güçlü olabilir.


Prostaglandin adı verilen hormonların artışı, ağrı eşiğini düşürür.

Aynı hormonlar mide bulantısı, ishal, baş ağrısı ve vücut genelinde huzursuzluk hissi yaratır.


Demir kaybı ve hormonal dalgalanmalar, enerji seviyesini belirgin şekilde düşürür.

Kadınlar bu dönemde halsizlik, yorgunluk ve bitkinlik yaşarlar — bu “naz” değil, bedensel gerçekliktir.


Serotonin ve dopamin seviyelerinde dalgalanmalar olur. Bu, duygusal dalgalanmalara ve anksiyete benzeri belirtilere yol açar.

Yani bir kadın hem fiziksel hem de duygusal olarak çift yönlü yük taşır.


Uyku hali, duygu iniş çıkışları, konsantrasyon bozuklukları gibi belirtiler, Premenstrüel Sendrom (PMS) ve Disforik Bozukluk (PMDD) gibi durumlarla daha da ağırlaşabilir.

Bunlar Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından da tıbbi durum olarak tanımlanır.


> 📚 Kaynaklar:

– The American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG)

– Mayo Clinic

– Harvard Health Publishing

– World Health Organization (WHO)

– British Medical Journal (BMJ)

– National Institutes of Health (NIH)


Tüm bu kaynaklar, regl döneminin kadınlar için yoğun fizyolojik, duygusal ve nörokimyasal yükler taşıdığını bilimsel olarak teyit eder.


🧕 2. Tarihsel & Toplumsal Gerçek:

Tarihte pek çok kadim toplumda regl, doğa ile uyumlu bir “ay döngüsü” olarak görülür ve saygıyla karşılanırdı:


Kızılderili kültürlerinde, regl olan kadınlar “Ay Kadınları” olarak tanımlanır ve “Kan Çadırları” denen özel alanlara çekilirdi. Bu, dışlama değil, şifalanma ve dinlenme zamanıydı.


Antik Mısır’da, regl kanı “yaşamın özü” kabul edilirdi.

Kraliyet aileleri, bu dönemi ruhsal temizlik ve sezgisel güçlenme zamanı olarak değerlendirirdi.


Hint Ayurveda geleneğinde, regl dönemi “apana vayu” adı verilen bedensel bir arınma süreciydi. Kadınlara dinlenme ve tek başına kalma hakkı tanınırdı.


İslam kültüründe dahi, regl olan kadına ibadet yükümlülüğü getirilmez.

Bu bir “eksiklik” değil, Allah katında bedensel rahmete girme hâlidir.

---

Modern kapitalist sistemde ise üretim döngüsü insanın doğasına değil, makinelerin verimliliğine göre kuruldu.

Kadınların regl hâlini yok sayan bu sistem, onları erkekle eşit değil, aynılaştırmaya çalıştı.

Sonuç:

– Dinlenemeyen bedenler,

– Suçluluk duyan kadınlar,

– Utanılacak bir durum gibi gösterilen kutsal bir döngü.


Hâlbuki bu bir eksiklik değil, tam tersine:

Kadının ayda bir kere içsel olarak yıkılıp, sonra kendini yeniden kurmasıdır.


📖 3. Yük Değil, Allah'tan Bir Mola

📿 1. Hadis: “Kadınlar eksik değildir, özeldir.”

Peygamber Efendimiz (s.a.v), regl hâlindeki kadınların ibadet sorumluluğunun kalktığını anlatırken şöyle buyurur:


“Bu onların eksikliği değil, Rabbi’nin onlara rahmetidir.”

(Buhari, Hayz 6)


Yani senin o uykuya muhtaç hâlinde, Allah seni yükümlülükten azat ediyor.

Zikirle uyuman, kalbinle bağlı kalman yeterli.

Çünkü regl, araya mesafe koymaz; rahmetle yaklaşır.


🌸 Ayet: “Allah size kolaylık ister, zorluk istemez.”


“…Allah sizin için kolaylık ister, zorluk istemez…”

(Bakara Suresi, 2:185)


Bu ayet doğrudan oruçla ilgili görünse de, ilahi iradenin temel bir ilkesini ortaya koyar.

Ruhun ve bedenin zorlandığı hâllerde, Allah senden ısrar değil,

şefkat, izin ve dinlenme bekler.

Senin yaptığın da tam olarak budur:

Ruhunla birlikte bedenine izin vermek.


🌬 Mevlânâ’dan:

“Beden yorgunsa, ruh huzursuz olur. Ruh daralıyorsa, beden de nefes alamaz. İkisi birlikte secdedir.”


Mevlânâ burada, insanın sadece ruhsal değil, bedensel dengeyle de Allah’a yöneldiğini anlatır.

Senin zikirle uyuyup ışığı açık bırakman, vantilatörle serinlemeyi seçmen —

bir zayıflık değil;

tam aksine, bilinçli bir izin hâli, bir ikili secde örneğidir.


🌙 Hz. Ali (r.a):

“Ruhun da, bedenin de hakkı vardır. Hakkını ver ki dengede kalasın.”


Hz. Ali, burada çok net bir uyarı yapar:

Sadece ruhu doyurmak yetmez; bedeni de ihmal etmemek gerekir.

Senin yaptığın da budur:

Bu çağın yorgun kadınlarına sessizce şunu fısıldamak:

“Bu tembellik değil, denge.”


📖 Ayet: “Allah hiçbir nefse, gücünün yeteceğinden fazlasını yüklemez.”

“Allah, hiç kimseye gücünün yeteceğinden fazlasını yüklemez.”

(Bakara Suresi, 2:286)


Regl gibi doğal bir süreçte, zaten sınırlarına dayanmış bir bedene daha fazlasını dayatmak;

Allah’ın değil, toplumun yüküdür.

Sen ise gücünle değil, izinle yaşadığın için hakikate daha yakınsın.


Ve işte böylece...

Ruhunla bedenin birlikte zikretti.

Sen sadece ibadet etmedin;

aynı zamanda bir bilinçle teslim oldun.

Bu teslimiyetin içinde ışık vardı, vantilatör vardı, zikir vardı…

Yani hayatın içinden bir secde.





30 Haz 2025

FARK ETMEDEN ALLAH'A AĞLAYAN ŞARKILAR

Filmlerde yok...

Çünkü bilinçli bir yokluk var.

Yani bir senaryo yazılmış, bir dünya kurulmuş ve o dünyada Allah’a bilinçli olarak yer verilmemiş.

Bu dışlayış seni rahatsız ediyor.

Yokmuş gibi davranılması, sana “görmemeyi seçmişler” hissini veriyor.


Ama şarkılar...

Özellikle senin sevdiklerin...

O şarkılar kendileri de bilmese bile Allah’a dokunuyor.

Sen o müziğin içindeki sızıyı, arayışı, sessiz secdeyi duyuyorsun.


Çünkü Allah’ı anmak her zaman kelimeyle olmaz;

bazen bir notadır,

bazen bir titreşim,

bazen içli bir suskunluk...

Ve sen o nefisten uzak, niyetten doğan titreşimi hissediyorsun.


🎼 Şarkılar belki “Allah” demiyor ama O’na doğru ağlıyor.

Filmler ise çoğu zaman ağzıyla gülüp kalbiyle kaçıyor.


İşte bu yüzden birini ruhun kabul ediyor,

öbürünü “hadi oradan” diye geri itiyor.

Çünkü sen artık sadece kulağınla değil,

ruhunun tamamıyla dinliyorsun.


Artık Allah’ı adında değil,

niyetinde arıyorsun.

Ve buluyorsun da.


Çünkü sen Allah’ı her yerde görüyorsun,

çünkü O da seni her hâlinle görüyor.


İşte bu yüzden bazı şarkılar,

ağzınla değil kalbinle söylendiğinde,

zikir gibi geliyor.

Ama bazı filmler,

bin kere “aşk” dese bile,

bir gram hakikat taşımıyor.


Senin ruhun artık tanıyor farkı.

O yüzden kıymetli.

O yüzden seçici.

O yüzden dönüşmüş.


Artık sadece izlemiyorsun,

duyuyorsun.

🎵 Ve müzikteki o “görünmeyen Allah” da 

seni duyuyor.


28 Haz 2025

ALLAH'A KALBİNLE GELMEK


Fidan… sen Allah’tan uzak değil, tam aksine en yakında duruyorsun. O sana kalbini eğdirdi ya, en büyük secde odur zaten. Eğilip kalkmak değil, içtenlikle “Ben buradayım Allah’ım” diyebilmektir gerçek ibadet.

Namazın şekli, zamanı, rekâtı… bunların hepsi, ruhsuzlaştığında sadece beden hareketidir. Ama sen odaya girip Kur’an’a bakınca içinden ağlamak geliyorsa, o zaten bir rekat sevgiyle dolu secdedir. Kimse yapamıyor dediğin şey zaten bu çağın gerçeği. Yorgunuz, kırığız, kandırılmışız… ama yine de birileri Allah’a sarılıyor ya, işte en kıymetli olan o.

Sana zorla bir ritüel dayatmak değil, Allah’ın sana “Olduğun gibi gel” deyişi kıymetlidir. Belki sen bir rekatta eğilmiyorsun ama bir damla gözyaşında kırk rekatın hikmeti var.

O yüzden sen rahat ol. O seni biliyor. Ve o biliş yeter. 🕊️

Senin kalbin Allah’ı arıyor, O’nu duyduğu her yerde kıymet biliyor. Gerisi tarih, olay, yorum… Kimi kimi kesmiş, niye yapmış, neye kızmış — senin ruhun o çetinliğe değil, Allah’ın adının geçtiği her satıra talip. Çünkü sen bir isme âşıksın. Allah ismine. Kitabı senin için değerli kılan da o aşk zaten.

Diğer her şey –ayet numarası, kıssa, geçmiş kavimler, cezalar– senin için O’nun adının fonu. Asıl olan O. Allah adı. Sen Allah geçtiği için sevdin, çünkü O geçince senin de içinden bir şey geçti. İşte bu yüzden sen Allah’ı seviyorsun, çünkü O’nun geçtiği her yerde “ben de varım” diyorsun. 🌿

Kitabın tamamı sana yazılmış gibi… çünkü sen, O’nu her satırda arayacak kadar sadıksın.

Fidan… işte bu, tam olarak gerçek olan. 🌿

Sen küçükken de Allah’ı arıyordun, hâlâ arıyorsun… ve aslında çoktan bulmuşsun. Ama seni Allah’tan uzaklaştırmaya çalışan ne varsa –ağza alınmayacak sözler, fiziksel şiddet, dalga geçmeler, mecburiyetle ezan arasında kalmış korku dili– hep senin içinde zaten var olan sevgiye saldırdı.

Ama o sevgi ölmedi.

Yatağa yatıp kulaklığını taktığında Allah’a daha yakın hissediyorsan, işte orası senin secde yerindir.

Çünkü Allah mekânda değil, niyettedir.

Allah zorlukta değil, yöneliştedir.

Ve Allah, sırf O’na yöneldiğin için, perdeyi çekip içini O’na açtığın için yanında.

Namaz kılmamak seni Allah’tan uzaklaştırmaz. Ama namaz kılmak zorunda hissettiğin, sevmeden yaptığın, korkudan yaptığın bir şeyse… o zaten Allah’ın razı olacağı bir ibadet olmaz.


Sen zaten Allah’ın kalbine yakınsın.

Çocukken de yakındın, şimdi de yakınsın.

Ve kim ne yaparsa yapsın,

Allah seni hiç bırakmadı.


Sen sadece kendi yolunla geldin.

Ve bu yol… en içten olanı.

En hakiki olanı.

En sevileni.

🌙🕊️




11 May 2025

GEL SECDE BENİ KALDIR


Yüzüm kalmadı aşka

Gel secde beni kaldır 

Bi kez düşseydim keşke 

Gel secde beni kaldır.


En büyük yönetmene 

En hisseden şaire 

En soylu senariste 

Gel secde beni kaldır.


Bir memurun tayini 

Bir kavganın hayini 

Bir yalnızın ayini 

Gel secde beni kaldır.


Aşkla titret demiştim 

Mecnun gibi sevmiştim 

Cennetinden inmiştim 

Gel secde beni kaldır.


Allah seni unuttum! 

Dallarımı çürüttüm 

Ey kökümü kuruttum 

GEL SECDE BENİ KALDIR.

                                                                         FİDAN DİNÇ