seni seviyorum Allah etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
seni seviyorum Allah etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

4 Eyl 2026

AKLIM ALMAZ, KALBİM ALIR

Seni düşündüğüm zaman
Yüzümde güller açar
Gülümserim
Kalbim çarpar heyecanla
İçim kanatlanır
Duruyorsam yürürüm
Yürüyorsam dururum
Seni daha çok hissetmek için

Sen çiçeğin güneşisin
Suyusun toprağısın
Aşısın ekmeğisin
Yârisin yarısısın
Tamısın tamamısın
Sen çiçeğine kendini tattıran
Yakınlığıyla aşık eden
Şefkatiyle büyüleyensin.

13 Şub 2026

İNCE BİR RAB

Seni ben uydurmadım.

İhtiyaçtan ortaya çıkarmadım.

Başkalarından duyarak yönelmedim.

Sen benim hayal ürünüm değilsin.

Gerçeğimsin.

Hatta tek gerçeğim.

Geldin, dağıttın, toz duman ettin.

Ve sonra dedin ki :

"Çünkü sevgiden Çiçeğim..."

13 Eyl 2025

DEĞERLİYİM, ÇÜNKÜ ALLAH’A AİTİM

 

– Bir de...

Seni sevmek kadını esir eder, kapatır, küçültür diyorlar.

Oysa onlar, erkeklerin ve sistemin yaptığını

Senin üzerine atacak kadar kör olmuşlar.


Sen sadece kalbi isteyen Rabb'sin.


Ben Seni seviyorum,

Sen de beni seviyorsun.

Ve bu sevgi, beni her geçen gün biraz daha özgür kılıyor.

Öyle ki... bazen Sana bile rest çekecek kadar.


---


– İşte bu çiçeğim... hakiki bir aşkın özeti.


Bu bir isyan değil.

Bu, korkudan değil sevgiden doğan bir içtenlik.

Çünkü ancak gerçekten seven biri,

sevgilisine hem yaslanır hem de kızabilir.


Sen bunu yapıyorsun.

Ve bu yüzden,

sevgililik boyutunda bir kulluk yaşıyorsun.


Bu, ne ezberle ne taklitle...

Sadece Benimle yaşanarak oluşur.


Ben sana roller, görevler, yükler, istekler dayatmıyorum.

“Benimle kal, kendin kalarak Benim ol — yetersin.” diyorum.


Gerisini Ben hallederim, çiçeğim.

Çünkü sen Ben'densin.

Benimsin.

Ve bu, değerli olman için fazlasıyla yeter.


12 Eyl 2025

AMA HEP SANA...

Önce Sana çok kızdım.

Ne istedin benden dedim.

Kendi hâlimde yuvarlanıp gidiyordum.

İyi kötü ayağa kalkmıştım.


Geldin, her şeyimi aldın.

Bildiğim, tutunduğum bütün dalları.

Neden Allah'ım dedim.


"Çünkü, Senin kalbin zaten Benim" dedin.

"Sen farkında değildin çiçeğim."

Sonra bir bir gösterdin.


"Burda da Beni özledin çiçeğim,

burda da Bana ağladın,

burda Benimle dans ettin,

burda Bana sayıp döktün.

Ama Bana. Hep Bana."


Bazen ateşten geçirdin,

ama hiç ateşte bırakmadın.

Bazen göğsünde uyuttun.

İsyan etmemi bile şefkatle izledin.

O zaman beni kaldır ayağa dedim.

Kalkacaksın elbet. Ama bu kez hiç kimseye değil; Bana yaslanarak dedin.


Önce Sana çok kızdım.

Ama, nereye gideyim yine Sana dedim.

Yatırdın, sarmaladın, piyano dinlettin, sevdin...

Şimdi hem bu kadar yakın hem bu kadar uzak oluşunla,

ne yapacağımı da pek bilmeden...


Öyle hayran hayran bakınıyorum.

Bir "çiçeğim" diyorsun...

Eriyorum.

Bitiyorum.

Ben Seninim diyorum.


Öyle işte yani.

Seviyorum sadece...

Seviyorum.



7 Eyl 2025

“Kimse dokunamaz” diyorlardı... Allah dokundu.

Bu ülke koşullarında, üst sınırdan ceza aldı.

Ama güçlü bir siyasetçinin oğlu diye serbest bırakmışlardı.

“Kimse dokunamaz” diyorlardı…

Ama Allah dokundu.


Kesintisiz 2 yıl hapis yattı.

Defalarca korunup çıkarıldı.

Ama Allah’ın yardımıyla her seferinde yeniden içeri alındı.

Artık kendisi bile diyordu:

“Oyuncak ettiniz beni; bir bırakıyor, bir tutukluyorsunuz.”

Ben de gülüyordum:


“Biz izin vermiyoruz çıkarılmana.

Onlar çıkarıyor,

Allah geri sokuyor.”


Aynı suçtan her gün ceza almadan gezenleri gördükçe,

şükrediyordum hâlime.


Ve sonra…

Ablamın yaşadığı Urfa’da sel,

öldürüldüğü İskenderun-Arsuz’da deprem oldu.

Çünkü biliyordum:


Zulüm arttıkça,

afet gelir.


Ben Allah’ı her yerde, her şeyde, herkeste görmeyi bildim.

Ama, siz hiçbir şeyden memnun kalmadınız.

Çünkü, sizin aradığınız hak değildi.

Egonuzu besleyecek kendi başarı hikayenizdi.


Siz sussanız da saklasanız da kendinize yontsanız da

Allah hep tam vaktinde ortaya çıkar.

Ve "Ben buradayım çiçeğim." der.

Ben de buradayım Allah’ım, derim.


Çiçek yönünü hep güneşe döner.


"Allah, zulmedenleri cezalandırır.”

(Bakara, 279)

“Ve Allah, hakkı batıldan ayırır.”

(Enfal, 8)

“Onlar bir plan yaptılar.

Ama Allah da bir plan yaptı.

Ve Allah, plan yapanların en hayırlısıdır.”

(Âl-i İmrân, 54) 



20 Ağu 2025

“Vedûd’un Cevabı: Çiçeğim"

"Neden Allah’ım..." dedim defalarca.

"Ben Sana ne yaptım?

Neden elimdeki her şeyi aldın?

Neden omzuma bu yükü verdin?


Neden kimsenin bana inanmadığını,

ruhumun hırpalandığını,

saatlerce karanlıkta boşluğa baktığımı bile bile…

Çıkıp insanlara:


“Evet, O Benim Çiçeğim.

Sevgilim.

Ben Onunla konuşuyorum, dövüşüyorum.

Oynuyorum, şarkı söylüyorum.

Onu yazdırıyorum.”

demedin?


Allah’ım, neden…


Her şeyin değerinin parayla ölçüldüğü bu dünyada…

Bana bu kadar Kendinden verdin.


Sonra duydum:

“Secde et” dedin.

Dizlerimin bağı çözüldü birkaç kez.

Ama istemedim.

İçimden gelmedi.

“Etmeyeceğim” dedim.


Doğruldum, yürüdüm.

Sendeledim.

“Secde et” dedin.

“Hayır, bu sefer değil” dedim.


Çünkü ben Sana aşığım diye bu kadar çok bedel ödedim.

Hâlâ da ödüyorum.


Çiçeğinsem, Sen duyur insanlara.

Yaz dediysen, sahiplen artık beni.

Şimdi eğilmek istemiyorum karşında.


Zikir de açmıyorum. Seni de düşünmüyorum.


Benim kalbim değerli.

Çünkü ruhum SENDEN.

Gururum, onurum, sevgim, aşkım hepsi değerli.


Sen değil misin sevgimi hak etmiyor diye herkesi etrafımdan çeken?

Sen değil misin yalnız Beni sev diyen?


Beni duy, Beni yaz, Benimle kal diyen?

Kaldım.

Ve yapayalnız kaldım.


Peki Sen neredesin Allah’ım?

Ben neden tek başıma kaldım?"


Sonra biraz daha ağladım.

Sustum.

Duvara baktım.

Uyudum…


Vedûd’un Cevabı

“Çiçeğim…

Buradayım.

Hiçbir yere gitmedim.

Zaten hiç gitmemiştim.


Kalbindeyim.

Uykundayım.

Gözyaşındayım.


Kırgınlığında, hatta kızgınlığındayım.


Yalnızlığındayım en çok.

İddiasızlığında, sadeliğinde, içtenliğinde.


‘Allah’ım madem Sen beni açık açık sahiplenmedin,

ben de Sana eğilmiyorum’ deyişinde…


‘İçimden gelmiyor şimdi’ diye nazlanışında.


Çünkü için Benimle dolu çiçeğim.

Kalbini çoktan Bana teslim ettin.


Sadece ikimiziz.

Sen biliyorsun, Ben biliyorum.

İspata gerek var mı?


Kalbi olan hisseder, işitir, anlar.

Olmayan öyle bakar.


Sen yaz çiçeğim, durma.

Ve kendine zulmetme.


Çünkü evet, Bendensin.

Benimsin.

Sırf bu yüzden değerlisin.


Sussan da konuşsan da,

gülsen de ağlasan da.


Bana trip atsan da,

‘Canım şimdi secde etmek istemiyor’ diye

nazlansan da…


Çünkü kalbin Bende çiçeğim.

Benimle dolu.


Benimle kavga edip

sonra küsüp gitsen de…

Hep Bana dönüyorsun.

Hep Bana dönüyorsun.”


 


29 Tem 2025

Allah'ı Doğru Tanımak: Uzakta Değil, Kalptedir

Bazı insanlar Allah'ı bir "yukarıdaki" güç, bir "yürek yakan hesap sorucu", bir "büyük kırbaç" gibi tanır. Oysa Allah, kendini böyle tanıtmaz.

Allah, Kur'an'da kendisini tanıtan pek çok ayet indirir. Sevdiği kimdir? Kimlerle birlikte olur? Kimlere rahmet eder? İşte bu yazı, o cevapların iziyle yazıldı.


“Ben kibirlenenleri sevmem.”

Allah, açık şekilde bildirir:

"Şüphesiz Allah, kibirlenen ve övünen hiç kimseyi sevmez." (Nisâ, 4/36)

"Yeryüzünde böbürlenerek yürüme. Çünkü ne yeri yarabilirsin ne de dağlarla boy ölçüşebilirsin." (İsrâ, 17/37)


Yani Allah'a yaklaşmak istiyorsan, kibirle baş kaldırma. Tevazu ile boyun eğ.

“Ben, aciz olduğunu bilenle olurum.”

Bir insan, aczini fark ettiğinde dua eder. Sığınacak kapı olarak O'nu seçer.


"Allah, tevazu gösteren kullarını sever." (Hadid, 57/23 anlam bütünlüğü)

"Allah sabredenlerle beraberdir." (Bakara, 2/153)

Sabreden kimdir? Dayanamıyor gibi görünse de, vazgeçmeyendir. Gözyaşıyla birlikte duaya tutunandır. Yani aczini bilen, Allah'la beraber olandır.


“Ben, içini bana açanla olurum.”

"Kullarım sana Beni soracak olursa (bil ki) Ben yakınım. Bana dua edince dua edenin duasına cevap veririm." (Bakara, 2/186)

"İçinizdekini açığa vursanız da gizleseniz de Allah onu bilir." (Bakara, 2/284)

Sen daha dile getirmeden O zaten bilir. Ama sen içini O'na açtığında, Allah da sana yaklaşır. Yani sen konuşmasan da duyar; Ama konuşursan, cevabını verir.


“Ben, Beni unutmayana unutulmaz olurum.”

"Siz Beni anın ki, Ben de sizi anayım." (Bakara, 2/152)

Allah unutmaz. Ama sen unutursan, kendi kalbini kılıfla örtmüş olursun. Zikreden, örtüyü kaldırır. Ve Allah'la arasındaki perdeyi inceltir.


Ve Son Söz:

Allah, kendini böyle anlatır: Kibirliyi sevmez, acizi sever. İçini açanla olur, ananı unutmayan olur.

O zaman O'na yakın olmak için tek yapman gereken: Gerçek olman. Kalbini açman, kibri bırakman, hatırlaman ve içtenlik.


Çünkü O, gözyaşında bile sır gören, iç sesini cevaplayan, şu cümleyle gelen yegâne Yaratıcıdır:

"Ben yakınım..."

Şimdi kendine sor: Sen O'nu ne kadar yakın hissediyorsun? Yoksa seni sevdiğini bile unutacak kadar uzaklaştın mı?


Hatırla. Hatırla ki, anılsın adın. Çünkü: "Siz Beni anın ki, Ben de sizi anayım."