BEN SANA

Herkes birbirine aşk şiirleri yazıyor.

Ben de yazmışım...

Ama kime, bilmeden.

Şimdi Sana.

Hep Sana.

Tek Sana.

KÜÇÜK KULUN, DEV AŞIĞIN

 Neden Seninle olana yalnız diyorlar

Bilmiyorum.

Neden anlamıyorlar var olmanın bir başına

Yeterli olduğunu.

Bazılarının fazlasında gözü

Olmadığını

Kimsenin rızkına elini uzatmadığını

Kimsenin hakkını yemediğini

Kimsenin kalbini bilerek kırmadığını bile.

Neden Seni sevene deli diyorlar?

İsmini haykırana asi, suçlu, kusurlu?

Bilmiyorum.

Ama Seni sevmekten vazgeçemiyorum

Sana hayran olmaktan kendimi alamıyorum

Seni düşünmeden bir an bile yapamıyorum

Neden anlamıyorlar ki ben Seni seçtim?

Bilerek seçtim

İsteyerek seçtim

Beşikten mezara seçtim.

ÇİÇEĞİN DE SAHİBİ SEN

Sen buradasın

Ben neredeysem orada.

Şah damarımdan daha yakın…

Bırak birilerine anlatmayı;

kendim bile fark etmediğim yaralarımı

öperek iyileştiren…

Sen buradasın.

Bana güzelliğini öylesine yakînen,

öylesine derinden,

öylesine “senle ben” hissettiren…

gösteren,

seyrettiren…

KONU SEN OLUNCA

Konu Sen olunca

Bende sadece aşk var.

Gözüme biraz ışık, kalbime biraz avuntu,

İçime biraz güç geldi mi

Senin isminle yankılandı mı ruhum, bedenim, evim, odam, varlığım...

Sadece aşk.

Sen muhteşemsin.

Sen kusursuzsun.

Sen bambaşkasın.

Kelimenin tam anlamıyla bir tanemsin.

Tek ve biricik olansın.

ÇİÇEKÇE KIRGIN

Bugün Sana aşkla kırgınım.

Özlemekten kırgınım Seni.

Beni tuttuğunu bile bile,

tutmuyormuşsun gibi kırgınım.

Sen yerindesin.

Ben derindeyim.

Sen diyorsun ki: "Gitmedim Çiçeğim. Buradayım."

Ben diyorum ki: "Ya ben?

Ben neredeyim?"

Bugün Sana hayranlıkla kırgınım.

Bağlılıkla kırgınım.