Bir gün bütün o göz yaşlarının karşılığını
alacağımı söylemiştim sana. Olanca heybetinle karşıma dikilip yaşananlara kılını bile kıpırdatmayışının bedelini er ya da geç ödeyecektin.
Aldığın her şeyi teker teker verecektin, söylemiştim.
Anlamsız, içi boş, yavan bir kış daha düştü
göbeğine. Her savaşta bel bağladığın meşhur ayazın olduğu yerde. Öz
evlatlarınla üveylikler yine keskin sınırlarla ayrılmış. Yine kibrin dağlardan
yüce, gölgen haddinden fazla siyah. Sarhoşlarınla, ayyaşlarınla, tinerci
çocuklarınla ve karanlığınla sen yine o Ankara’sın Ankara.

