ankara ayazı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ankara ayazı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Kas 2014

ANKARA

  Bir gün bütün o göz yaşlarının karşılığını alacağımı söylemiştim sana. Olanca heybetinle karşıma dikilip yaşananlara kılını bile kıpırdatmayışının bedelini er ya da geç ödeyecektin. Aldığın her şeyi teker teker verecektin, söylemiştim.
 Anlamsız, içi boş, yavan bir kış daha düştü göbeğine. Her savaşta bel bağladığın meşhur ayazın olduğu yerde. Öz evlatlarınla üveylikler yine keskin sınırlarla ayrılmış. Yine kibrin dağlardan yüce, gölgen haddinden fazla siyah. Sarhoşlarınla, ayyaşlarınla, tinerci çocuklarınla ve karanlığınla sen yine o Ankara’sın Ankara.

25 Eyl 2014

GARİP BİR ZAFER...

(1 yıl önce kaleme aldığım özel bir yazım...)

 Ankara bu kış kar görmedi. Ne güzel. Artık kar yağmasın diye dua etmiyorum. Ama yine de iyi ki kar yağmadı. İyi ki kim bilir nerede, başını sokacak bir dam bulma telaşıyla ve yalnızlığının verdiği acıyla genç bir kız ağlamadı. İyi ki birileri çaresizce üşümedi. Kardan nefret etmedi birileri, iyi ki.
 Oysa bundan beş sene öncesine kadar her kış kara doydu bu şehir. Beyaz kabus bir tek beni mi öylesine sıkı sarmalardı bilmiyorum. Kar yağmazdı. Öldürürdü adeta. Bıçak gibi kesen soğuğun, kimsesiz ve çaresiz birini gördü mü affetmeyen ayazın boyunduruğundan kaçıp saklanacak bir köşem yoktu benim.