Nasıl yaptın bilmiyorum ama..." diyorlar.
Bu kadar kayıp, bu kadar ayıp, bu kadar zorluktan sonra...
Diyorlar ki hayata tutunma azmin...
Allah'a sığındım dedim.
Hepsi bu.
Ayağa kalkacak mecalim olmayan gecelerde
Beni karanlığın tam orta yerinde kendimle ve kendiyle
Şarkılar dinleterek kaldırdı diyemedim.
Çayıma şeker attı
Ruhum aşkını tattı
Sen sadece kalk yürü dedi, Ben tutuyorum
Gerçeğe uyandırdı
Yalan sevgilerden arındırdı
Nefes nefese yarışlardan çekip aldı
Çiçeğim dedi...
Diyemedim.
Aslında ben de sığınmadım
O çekti ben yürüdüm
O çağırdı ben gittim
O sevdi ben sevdim
Diyemedim...
Bu bir sığınma değildi
Bu bir birliktelikti
Bir ait oluştu
Koşulsuz sevilmekti
Her hâlde kabul edilmekti
Ve bütün dünya karşına geçip bunun için uğraşsa bile
Ben senin onların istediği şeye dönüşmene izin vermem Çiçeğim,
demekti...
Bu Vedûd 'ün sevmesiydi.
Sen ne olursa olsun Beni seçtin ya Çiçeğim
Ben ne olursa olsun Seninleyim demesiydi...
Nasıl yaptım bilmiyorsunuz...
Çünkü bilmek istemiyorsunuz
Çünkü ismini duyunca bile yüzünüz ekşiyor
Oysa ben O'nun ismiyle baş başa huzurda oturmakla
Kendimi yaşamış sayıyorum
Allah kuluna yetmez mi?
Yetmez olur mu...
Ve yetti.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder