Sen benim
İçimi harlayan yangınlarımda
Su olup dökülen yamaçlarıma
Sen benim
Hep O'nda olduğum ve O'na bakındığım
Öyle ki
Bir an bile karışamadığım gürültüsüne dünyanın
Sen benim
Olanca inceliğiyle kalbime duyduğum saygı,
Ben bu oyunları oynayamıyorum dediğim yerde
Oynamasan da Benimsin diyenim
Ben Sensiz tam olamıyorum diye ağladığımda
Sen zaten tamsın diye sevenim...
Her şey son hızla kendi yörüngesinde dönüp dururken
Ve kimse bunun farkında bile değilken,
Beni kendine çekip ruhuma işleyenim.
Bugüne kadar O'na dair söylenmiş güzel ne varsa,
yetmeyenim...
Eksik söylenenim...
İyi ki oradasın ve iyi ki beni sevdin diye sevindiğim...
Kifayetsiz kelimelerim
Evet artık burada durulur, O'nda huzur bulunur
O sever, O korur diye nefeslendiğim.
Sen benim uykumun en tatlı hâlisin
Ekmeğimin tadı, zeytinimin kokusu, soframın sükuneti
Sen benim artık aramayı bıraktığım şeysin.
Sen aşksın.
Hem de tek ve gerçek olanı.
Sen yârsın
Bütün şiirlerimin gizli öznesi
Bütün yazdıklarımın tek söz özeti...
Sevgili...
En sevgili...
Tutunduğum dal değil,
Gölgesi yeten ağaçsın.
Ve hasretsin Sen...
Tepemden tırnağıma hasret.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder