BENİMLESİN

Oynama zaten Çiçeğim

Ego oyunlarını

Söz savaşlarını

Kalp kırma yarışlarını

Gösteriş çılgınlıklarını

Kendileri koyup kendilerinin uymadığı kuralları

Ben seni tuttum

Ben senin kalbine tahtımı kurdum

Rızık benden

Nefes Benden

Can benden

Huzur benden

Aşk da benden Çiçeğim

Ben oynayamıyorum Allah’ım diye ağladın

Oynamak da istemiyorum, çünkü bu oyunlar eğlenceli değil dedin

Hep kenara çekildin

Sustun

Durdun

Ben kırmak istemiyorum dedin

Üzmek istemiyorum, ağlatmak istemiyorum

Bunlar oyun gibi değil Allah’ım...

Oynama zaten Çiçeğim

Bir kez bile oynamadan Ben tuttum seni bugüne dek

Ben korudum

Ben seçtim, kenara çektim

Ne oyundan atabildiler ne kuralsız oynamak zorunda bırakabildiler

Sadece durdun, sadece oldun,

Benim var ettiğim hâlinle

Her zerrene her hücrene her nefesine ayrı sevinerek.

Çiçeğim sen oynamak zorunda değilsin

Sen yarışta değilsin

Sen Benimlesin.

Dur dedim durdun

Sus dedim sustun

Yürü dedim yürüdün

Yaz dedim yazdın

Ne pahasına olursa olsun

Ben Sana kalbimi kirsiz passız getireceğim dedin.

Ve getirdin.

Sen oynayamıyor değilsin Çiçeğim

Sen Benden kopmak istemiyorsun

Sen Benden uzak düşmek istemiyorsun

Daha yakın, daha yakın diyorsun...

Oynama zaten Çiçeğim.

Ben seni böyle sevdim.

Olduğun gibi. Yarattığım gibi.

Vedûd oluşumla...

Ve kalbinde bir ömür Bana bakınarak büyüttüğün o aşkla...