VEDÛD

Canım,

Sevdiğim,

Sevenim,

Arkadaşım,

Sırdaşım,

Sahibim,

İsmine daha bir çocukken tutulduğum,

Gel, buradayım dediği her yere sevinçle yürüdüğüm,

Vedûd olan,

Sevgili olan,

Pusulam,

Derdim ve dermanım,

Yolum ve yoldaşım,

Beni kendisine yakışırca büyüten,

Kalbime, bir kralın tahtına kurulması gibi kurulan,

Varlığıyla varlığımı şefkatle kucaklayan,

Koşan koşsun, yarışan yarışsın,

Sen Bende duracak Bende doyacaksın diye sarılan.

Bana çoğu zaman kelimelere bile gerek olmadan bağlanmayı anlatan,

Saf sevgi...

Hep orada ve hep de olacak olan...

Bir ömür bakınıp durduğum anlam...

Anlatamadığım, ne kadar aşkla da anlatsam...

Tek ve biricik olan...

Kalbimi avucuna alıp rahmetiyle yoğuran,

Şefkatiyle dolduran,

Sevgisiyle ısıtan,

Seninki bir yalnızlık değildi Çiçeğim,

Seninki hep ve daima Beni seçmekti diye avutan...

Ne yazsam yetiremediğim

Nasıl sevsem bitiremediğim

Gerçeğim...

Rabbim...

Ey Vedûd...

El-Vedûd...

Artık kelimelerle oynamaya, derinlerinde bir şey aramaya bile yer bırakmayan...

Çünkü tek bir sözcükle bütün varlığı karşılayan...

Allah...