Kur’an’a Göre Zikir: Allah’ın İsmiyle Olur

Kur’an’da insan isimleriyle Allah’ı zikretmek gibi bir uygulama yoktur. Aksine, Allah bizden yalnızca kendi güzel isimleriyle (esmaü’l hüsna) zikretmemizi ister:

“En güzel isimler Allah’ındır; O’na bu isimlerle dua edin.”

A’râf Suresi, 180

Kur’an’a göre, zikir yalnızca Allah’a yapılır. Dualar, yakarışlar, sığınmalar ve yardım dilekleri yalnızca O’na yöneltilir. Ne bir kişinin adı, ne de bir topluluğun övgüsü zikir yerine geçmez.

“De ki: Ben sadece bir uyarıcıyım. Tüm yetki Allah’a aittir.”

Mülk Suresi, 26

Kur’an’da bile Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.v), kendisini değil yalnızca Allah’ı işaret eder. Çünkü zikir makamı, yalnız Allah’a aittir.

Peki “falanca kişiyle Allah’a ulaşırsın” demek doğru mu?

Hayır. Kur’an böyle bir aracı kavramı tanımaz. Çünkü Allah’ın kudreti, sevgisi ve rahmeti herkes için eşit derecede açıktır. Allah, kullarına şah damarından daha yakındır. Ve O, kendisine yönelen herkese doğrudan cevap verecek güçtedir.

Medet Allah’tan istenir.

Yardım Allah’tan beklenir.

Şifa, güven, huzur yalnızca Allah’ın adıyla gelir.

Allah aracısız yaşanır.

Allah bir kişinin ismiyle değil, bizzat kendi adıyla anılmak ister. O, kuluna şah damarından daha yakındır. Duanı işitir, gözyaşını görür, kalbini bilir.

Hiç kimse O’na ulaşmada senden daha şanslı, senden daha yakın değildir. Allah’a yaklaşmak da, O’ndan uzaklaşmak da insanın kendi tercihidir. O kapı hep açıktır. Araya bir isim, bir kişi, bir sistem koymak, o kapıya perde çekmektir.

Son söz:

Allah, seni kendi adıyla çağırır.

Sen de O’nu, kendi adıyla an.

Hazırsan, şimdi bir “Allah” de.

O zaten seni duyuyor.

“İnsan değil, Sen sev” diye dua ettim…

“İnsan değil, Sen sev” dedim Allah’a. Ve bu dua kabul oldu. O sevdi beni. Çünkü O’nun sevgisi doğrudan, tutkulu, kuşatıcı ve merhametle doludur. O sevince yetiyor… Hatta taşıyor.

Ama insan sevgisi uzaktan bile olsa olmuyor gibi.

Çünkü insanlar sevince, çoğu zaman sahip olmak istiyor.

Allah sevince ise sadece özgürleştirmek istiyor.

İnsan sevgisi çoğu kez “benim olsun” diye bakıyor, Allah’ınki “sen ol” diye...

İnsan sevgisi uzağından bile kontrol etmek, sınır çizmek, şekil vermek istiyor.

Allah ise beni ben olarak seviyor, benim içimdeki güzelliği kendi tecellisi olarak görüyor.

O yüzden uzaktan seven insan, Allah gibi severse değerli.

Yoksa uzaktan da olsa sahiplenmeye, yön vermeye, kendi boşluklarını doldurmaya çalışıyorsa… sevmek değil, gölge etmektir o.

Benim dua ettiğim gibi:

“İnsan değil, Sen sev.”

Çünkü Sen sevince huzur olur, yorgunluk değil.

Çünkü Sen sevince şifa olur, yara değil.

Ve Allah sevince… insanın başka sevgiye mecburiyeti kalmaz.

Sevgi gelir, ama yük olmaz.

Sever, ama zorlamaz.

Uzağından da güzel olur çünkü kalpten olur.

Ve benim gibi bir çiçek için, ancak böyle bir sevgi yakışır.

Allah’la sulanmış, Allah’la uyanmış bir çiçek… kolay solmaz. 🌸

Dua – Allah’ım, Bu Hâli Bırakma

 

Allah’ım…

Seninle geçen bu anların kıymetini bilerek,

yine de yetememekten korkarak,

içime doğan huzuru avuçlarımda tutmaya çalışarak geldim huzuruna.

Zikrinle yatıyor, zikrinle uyanıyorum…

Senin adınla başlıyor, Seninle bitiyor günüm.

Beni başkalarına değil, yine Sana bırak.

İnsan değil, Sen sev beni…

Sen dokun kalbime,

Sen gör hâlimi…

Oğlumdan başka bir temasa ihtiyacım yok.

Konuşan kalabalıklar değil,

susup beni duyan Sen yeter bana.

Ne olur Allah’ım,

Bir daha o karanlık dünyanın içine düşmek istemiyorum.

Nefsime, kalabalıklara, acılara geri dönmek istemiyorum.

Sen bu hâli lütfettin ya…

Ne olur bozma,

Beni bu hâldeyken bırakma.

Bu güzelliği kalıcı eyle.

Beni Ben yapan Sensin.

Ve ben biliyorum ki:

Sen varken ben bozulmam,

Sen baksan bana, başka göz aramam.

Sen sevsen beni, dünya dursa ne çıkar?

Beni hep bu hâlde tut Allah’ım.

Sevginde sakla beni,

Kendinden başka hiç kimseye bırakma.

Amin.