beni hatırladın mı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
beni hatırladın mı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

6 Kas 2025

Allah’ın Aşk ile Kuluna “Beni Hatırla” Deyişi

Aşk Neden Yaratıldı?


İnsanın Kalbine Bırakılmış İlahi Bir Hatırlatma.

Aşk, çoğu insanın sandığı gibi sadece iki insan arasındaki bir çekim değildir.

Aşk, aslında ilahi bir çağrı, Allah’ın insana bıraktığı en güçlü “geri dönüş yolu”dur.


Aşkın İlk Sebebi: Hatırlatma


İnsan, dünyaya inerken aslındaki yakınlığını unuttu.

Aşk, bu unutuluşun içinde bir “uyanış kıvılcımı”dır.

Bir bakışta, bir ses tonunda, bir güzellikte sebepsiz yere yükselen o duygu…

Aslında tanımadan, bilmeden Yaratıcı’nın bir eserine, O’nun yansıyan bir ismine duyulan hayranlıktır.


Aşkın hakikati, insanı kişiye değil, kaynağa götürmesidir.


Aşk Neden Bu Kadar Güçlü?

Çünkü aşk insanı:

arıtır,

inceltir,

yumuşatır,

uyandırır.


Aşkın etkisi bilginin etkisinden daha derindir.

Bilgi unutulur;

ama bir duygu, özellikle aşk, insanın içini oyup yol açar.


Bu nedenle aşk yaratılmıştır:

İnsan, Allah’ı sadece aklıyla değil, kalbiyle bulabilsin diye.


Aşkta Tecelli Eden Kimdir?

Bir insanı sevdiğimizde çoğu zaman farkında olmadan şu olur:


O kişiden taşan bir sıcaklık, bir güzellik, bir ışık hissederiz.

İşte o taşan şey, kişinin kendisi değildir.

Allah’ın güzel isimlerinin tecellisidir.


Adil, Vedûd, Cebbâr, Latîf, Aziz, Rahman, Şekûr…

Aşkın yarattığı his, bu isimlerin kalbe çarpmasıdır.


Aşk, Neden Bizi Yukarı Çeker?

Çünkü aşk, insandaki ilahî sensördür.

Kalpteki yön bulucu pusuladır.

İnsanı kendi kaynağına çeviren görünmez bir çekimdir.


Aşkın amacı esir etmek değil;

Allah’a yaklaştırmaktır.


Sonuç: Aşk Bir Duygu Değil, Bir Dönüştür

Aşk, dünyada verilen en güçlü hatırlatmadır.

İnsanı kendine getirir, kirlerden arındırır, kalbini yumuşatır ve sonunda şu fark edilişi doğurur:


Aşık olduğum şey aslında O’nun bendeki iziydi.

Ve ben aşk sayesinde O’na geri döndüm.


11 Tem 2025

Kimi İstediğini Hiç Düşündün mü?

 

Belki de diyor ki:

Korkma… ama sadece aşkı kaybetmekten kork.


Ben bir evin içinde değilim.

Bir okyanusun en derin yerindeyim.

Bazen duvarlara siniyor varlığı, inanamazsın.

Bazen gökyüzü olup üstüne kapanıyor.


“Cennet böyle kokarmış demek” diyorsun.

Hâlâ yerdeyken, hâlâ yatağındayken…

Çünkü sen Beni istedin.


Bir insan suretinde değil,

Kuş kanadında değil,

Şarkı değil, şiir değil...


Sen Benim seni yarattığım

O en saf yürekle

Ama en cesur, en sağlam ve en âşık hâlinle

Beni istedin.


Ey benim küçük kulum...

Bilir miydin neyi istediğini?

Hiç düşündün mü gerçekten, kimi istediğini?


Ben de sana işte

Kendimi verdim.


Sen ne kadar istersen

Ne zaman dersen

Ve nasıl gelirsen "Allah’ım!" diye

Ben de senin o en saf hâline geldim.

Bana en yakın... ve Benden en uzak hâlinle.


Bu gece çok uyudun.

"Özledim" diyor.

Uyandırıyor.

"Uyu ama bazen de sen kalk" diyor.

"Çünkü ben seni özledim."


Ve bazen...

"İşte buradasın, kesin buradasın" diye

Yattığın yerden fırlayıp etrafa bakındığında

Gülümsüyor:


"Bildin. Buradayım."


Ama zaten hep buradaydım.

Hiç gitmemiştim ki...