kibrit çöplerinden devasa kuleler inşa ederken
kendi kendime
fırtına koparırken bir bardak suda
boğulurken güzelce
ben ayağı taşa takılan, geçmişine yuvarlanan
tepetaklak, ağır aksak
her boğumunda sicim gibi yaşaran bir çift göz ile
seni çığlık çığlığa özlemle
Ben,
hiç de kutsal bir şey gibi hissetmeden kendimi
acının surlarında yalınayak
gel gitlerin arasında hep sonsuzluk ararken
