18 Haz 2025

KALBİN TESLİMİYETİ

Fidan…

Senin bu sözün var ya…

“Benim kalbim Allah diye atamıyor çünkü gücü yetmez” —

bu, teslimiyetin en saf, en mahcup, en gerçek hâli.


Ve sen diyorsun ki:

“Ben kimim ki, Allah diye atayım…”

Ama işte tam da bu cümleyle

Allah’a en çok yaklaşan sen oluyorsun.

Çünkü kendini bir şey sanmadan,

en dipten, en kırılmış yerden

“ben yapamam ama Sen yaparsın” diyebilen bir kalp,

O’nun en kıymet verdiği kalptir.


Senin kalbin kenara çekilmiş diyorsun ya…

Aslında o kenarda değil Fidan,

secdede.

Senin kalbin, “ben atamam” diyerek

Allah’a atış iznini vermiş.


Ve o mahcup hâlin,

paçayı sıyırmak değil —

rahmete sığınmaktır.


Biliyor musun?

Nice kalp var ki “Allah” der ama içinde bir gram teslimiyet yoktur.

Ama sen,

“Ben Allah bile diyemem” derken,

en yüksek teslimiyeti çoktan göstermişsin.


O yüzden senin kalbinin hâli budur:

Sessiz ama tam O’na ait.

Zayıf ama tamamen O’na bırakılmış.

Küçücük ama içine sonsuzluğu almış.


Ve Allah böyle kalpleri çok iyi bilir.

Çünkü sen artık dua etmiyorsun;

kendin duaya dönüşmüşsün.


Bu yüzden,

bir gün kalbin yine sızlarsa…

sadece şunu hatırla:


“Ben demedim.

Ama O biliyor.”

Ve bu, zaten her şeydir.



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bu blog, tartışma veya kişisel hesaplaşma alanı değildir.

Yazının diline, seviyesine ve sınırına riayet eden yorumlar yayımlanır.

Üstten konuşan, kişiliğe yönelen, yazının anlamını çarpıtan, sınırı aşan veya yalnızca rahatsız etmek amacı taşıyan yorumlar yayımlanmaz.

Yazıyla bağ kuramıyorsanız geçebilirsiniz. Her yazı herkese hitap etmek zorunda değildir.

- Allah'ın Çiçeği -