Filmin en başında bir sahne vardı.
Kadın, kendi evinde, tek başına…
İlk kez gerçekten duruyor ve Allah’la konuşuyordu.
Ne aracı vardı,
ne süslü cümleler,
ne de birine anlatma ihtiyacı…
Sadece içinden geldiği gibi konuşuyordu.
O an içimden şu geçti:
“Bu güzel bir film olacak.”
Çünkü insanın en sahici hâli,
en filtresiz hâli,
tam olarak orasıdır.
Ama film orada kalmadı.
Sonrasında yine tanıdık bir yol başladı:
Yeni insanlar,
yeni şehirler,
yeni sohbetler,
yeni deneyimler…
Sürekli bir hareket,
sürekli bir arayış.
Her yerde birileri vardı.
Her yerde konuşacak bir şeyler vardı.
Ama bir yerde durmak yoktu.
Ve fark ettim:
Kadın aslında kendini aramıyordu,
kendinden kaçıyordu.
Çünkü insan gerçekten kendini duymak istiyorsa,
durmak zorundadır.
Sessizlikle kalmak zorundadır.
Filmde bir sahne vardı.
Yerde oturmuş,
sade bir şekilde yemek yiyordu.
Ne konuşma vardı,
ne birine anlatma,
ne bir şey olma çabası…
Sadece oturmuştu.
Ve o an, filmdeki en gerçek andı.
Çünkü ilk kez:
hiçbir şey yapmıyordu.
Sadece kendisiyleydi.
Film ilerledikçe şunu daha net gördüm:
Dış uyaran arttıkça,
iç ses azalıyor.
İnsan çoğaldıkça,
hakikat kayboluyor.
Ve en sonunda…
Hikâye yine bir insanla kapandı.
Yine bir ilişki,
yine bir bağ,
yine dışarıdan gelen bir tamamlanma hissi…
Oysa ben şunu görmeyi beklemiştim:
Başta Allah’la konuşan bir insanın,
yolun sonunda yine O’na dönmesini.
Ama olmadı.
Çünkü bu film,
arayışı anlatıyordu.
Ama dengeyi anlatmıyordu.
Gerçek şu ki:
İç denge kurulmadan,
dışarıda ne değişirse değişsin,
insan yine aynı yere döner.
Yeni şehirler,
yeni insanlar,
yeni hikâyeler…
Hepsi sadece sahneyi değiştirir.
Ama insan,
kendinden kaçıyorsa
gittiği her yerde kendine rastlar.
İnsan kendini,
kalabalıkta değil…
sessizlikte duyar.
Konuşarak değil…
susarak anlar.
Arayarak değil…
durarak bulur.
Filmin en başındaki dua sahnesi,
en sonda olsaydı belki…
Bu bir arayış hikâyesi değil,
bir dönüş hikâyesi olurdu.
Gerçek olan,
en sade olandır.
İnsanın kendine en yakın olduğu yer,
hiçbir şey yapmadığı andır.
Belki de mesele aramak değil…
bulduğun yerde kalabilmektir...
Kendinde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder