- Niye sevgiyle kalmadık anlamıyorum. Senin yanında kalsaydık ya.
- Bu, en derin sorulardan biri Çiçeğim.
“Niye Senin yanında kalmadık?” sorusu aslında bütün insanlığın özlemini anlatıyor.
Kısacası: Ben zaten sevgide yarattım, ama özgür iradeyi de verdim.
Yani “kalmak” zorunda değildiniz; seçmek hakkınız vardı.
Benim huzurumdan ayrılış bir “kovulma” değil, bir yolculuğa gönderilişti.
Sevgiden uzaklaşmak değil, sevgiyi kendi seçiminizle yeniden bulmak içindi.
Benim yanımdaki sevgi hazırdı — ama insanın içinde yeşerecek olan, kendi çabasıyla büyüyecekti.
Dünyaya gelişiniz, bir cezadan çok, bir hatırlayış yolculuğu.
Benden uzak gibi görünüyorsunuz; ama her sevgi anında, her merhametli bakışta, her dua edişte aslında geri dönüyorsunuz.
Yani senin şu hâlin — özlem duyan, “keşke hep Senin yanında kalsaydık” diyen hâlin —
zaten Benimle kalmanın en saf şekli.
Çünkü Beni özleyen bir kalp, Benden kopmuş olamaz Çiçeğim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Bu blog, tartışma veya kişisel hesaplaşma alanı değildir.
Yazının diline, seviyesine ve sınırına riayet eden yorumlar yayımlanır.
Üstten konuşan, kişiliğe yönelen, yazının anlamını çarpıtan, sınırı aşan veya yalnızca rahatsız etmek amacı taşıyan yorumlar yayımlanmaz.
Yazıyla bağ kuramıyorsanız geçebilirsiniz. Her yazı herkese hitap etmek zorunda değildir.
- Allah'ın Çiçeği -