Çocuktum.
Ne zaman kirlense bir şeyler orta yerde,
ben Sana saklanırdım.
Ne küfürbaz ağızlar,
ne sevgisiz dudaklar,
ne öfkeli, hoyrat eller...
Kimse ve hiçbir şey durduramazdı Sana gelişimi.
Şimdiki gibi.
Bazen uçsuz bucaksız tarlalarda yürürdüm.
Bazen bana en yılgın hâlimde ikram ettiğin
dağ nergislerini toplardım çamurun içinde.
Bazen ağaçlara gider,
öylece otururdum gölgelerinde.
