(Söz Sanatı en sevdiği, en özel şiirini iftiharla sunar...)
Ne zaman gözlerine dokunmaya yeltensem
Elimin varmadığı o en son noktadasın
Ne zaman ümitleri bir kalemde tüketsem
Dudağımdan dökülen 'gel' kadar yakındasın.
Bazen parmaklarımda çürüyen bir kardelen
Ne bir dağ yamacında ne de mavi sudasın
Bazen sahipsiz bir ses gece uykumu bölen
Bazen ömrümü yiyen bir Zümrüd-ü Ankasın.