Uçurumun kenarında bir yerde ben dünyanın öte yanında bir yerde sen kavuşmayı bekleyen iki ayrı ırmak gibi yatağına sığmadan kim bilir ne acılardan süzüp bu kalpleri ne aşklarda harcayıp tüketip kim bilir getirip avcuna bırakıp birbirimizin unuttuk
Ben bazen,
sıkıntısı Haziran'dan başlamış bir Temmuz sıcağının orta yerinde yalnızlığın
resmi geçidinden geçip aşka esas duruşta yaşlanırım. Ben bazen, bir düğün
konvoyunun en gösterişsiz arabasının ön camından asfalta fırlatılan kırmızı gül
kederinden ve herkesliğini bir kenara soyunup kalabalığa karışmış hiç kimseliğinden
tanırım kendi gölgemi. Ben bazen sen olurum. Sen anlamazsın. Son olurum o
zaman.