Siz şimdi orada
Güneşin şehrinde yani
Üşürsünüz toprağa ilk kar düştü mü.
Senin zeytin karası gözlerin
Seninse baştan ayağa hünerden yapılmış ellerin
Özler kimi zaman kuru gürültüsünü
Çatısız evimizin.
Üşürsünüz belki de
Yok tanışıklığınız Urfa’nın ayazıyla
Başı örtülü bir kadın değil mi Urfa
Hepten iman kokulu?
Bilemem belki usta bir yosma da
Söylemez şarkısını size.
Yine de ben –annenizin en küçük kızı-
Ayak sesinizi duymayı bile
Çılgınca özlemişim.
