Ben Allah olsam benle bu kadar uğraşmazdım doğrusu. Zaten tövbe haşa Allah değilim. O'na aşık olmuş bir kulum. Ama, sıradan değilim. Özelim. Ve bu kibir değil. Kendini bilmek.
Eşyayı at dedi attım. Her şeyi at dedi, attım. Yürü dedi, yürüdüm. Dur dedi, durdum. Ağla içini boşalt dedi ağladım. Gül, dans et, şarkı söyle dedi yaptım.
Yat dinlen Çiçeğim dedi, yattım dinlendim. Polisi ara dedi aradım. Karakola git dedi, gittim. Bu kadınlara el uzat, onlar için ses çıkar dedi çıkardım. Sonuçlarına değinmek istemiyorum artık; çünkü yap diyen nasıl O ise, ardından koruyan, ayağa kaldıran, yine yazdıran, yine güldüren, yine hayata döndüren de O. Ve ben bunu sadece hayatımın bu döneminde değil; bir ömür yapmışım.
Nerede, ne durumda olursam olayım dön dediği anda şimşek gibi dönmüşüm. Dur dediği anda durmuşum. Yürü dediğinde önümde kimse duramamış. Beni bir türlü alıştıkları ve görmek istedikleri yere oturtamamışlar. Çünkü, ben "O ne derse o olur. Ben sizi dinlemem, O'nu dinlerim." demişim. Ve bu yüzden kendimle ne kadar övünsem az.
Şimdi de diyor. "Yaz Çiçeğim, keyfine bak. Ben buradayım." Ama, hiç zorlamıyor. Baskı yapmıyor. Kendin için yaz diyor. Yaşamana izin vermedikleri bir hayatta Bana tutunmak için varınla yoğunla nasıl mücadele ettiğini yaz diyor. İçini dök diyor. Otur Benimle masaya, al kahveni, anlat...
Geldim Allah'ım. Yazıyorum ve yazacağım. Hepsini dediler, biliyorsun. Deli de dediler, şizofren de dediler, tuhaf da dediler, hasta da dediler, anormal de dediler, sorunlu da dediler... Demedikleri kalmadı. Ama, ben halimle, tavrımla, duruşumla, susuşumla, yani her an her saniye Sen ne dersen yine onu yapmaya çalışmamla verdim cevabı. Artık kendilerine dönüp bakarlar bakmazlar, bu onların bileceği iş. Sen buradasın, ben buradayım. Ben Sana aşık, Senin tarafından aşkı kabul edilmiş, Çiçeğim denerek şereflendirilmiş, himayesine alınmış...
Çekinme yaz, hepsi gerçek olacak diyorsun; ama ben hala biraz çekiniyorum yazarken. Çünkü, Senin zamanınla kullarının zamanı bir değil. Zamanın sahibi de Sen, insanın sahibi de Sen. Ben de Seninle iyileştikçe, kendimi buldukça yazarım inşallah.
Şu an en bildiğim, Seni ne kadar çok sevdiğim... Gerisini de zaten Sen bilirsin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.