SADECE YAZ ÇİÇEĞİM

 Yaz Çiçeğim

Çocukken herkes dünyaya dalmış koştururken

Daha oncacık hâlinle

defter defter yazdığın gibi.

Herkesin uyumasını bekleyip

Kendini geceye verip

Bir masa bir sandalye bir de kalbinde Benim ile...

Doyasıya, kıyasıya, sevesiye yazdığın gibi.

Çiçeğim yaz.

Senin dilin bir başka

Kırmak istemem diyorsun

Üzmek istemem

Yaralamak istemem

Hor görmek istemem

Ve bir ömür, herkesin konuştuğu o hoyrat dili konuşmak istemeden

Kalbinle konuşacak kimseyi bulamadan

Susarak...

Yazdığın gibi.

Sen sadece yaz

Ben okuyorum

Ben duyuyorum

Ben buradayım

Yaz Benim nazlı Çiçeğim

İnci tanesi kalplim

Ruhu güzelim

İçi zenginim

Gepgerçeğim

Bir ömür boyunca dışarıya değil kendi içine baktığın gibi

Ve sen kendi içine bakmakla o kadar meşgulken seni dışarıda Ben tuttuğum gibi

Ne olursa olsun ille de bir kalem bir kağıt bulup yazdığın gibi...

Sesinin atomları fezaya karışmasa da

Sözlerinin sıcaklığının Rabb'ine ulaştığı gibi.

Onlar gibi konuşmak istemiyorsun

Yaz

Kendin gibi konuşacak kimse bulamıyorsun

Bana yaz

Yalanlarla örülü kalplere diyecek söz bulamıyorsun

Sadece Yaz Çiçeğim.

Sadece Yaz.

Ben buradayım.

Ben buradayım.

Bir ömür olduğum gibi.

Yazında, susuşunda,

Ve kimsenin su vermediği ayrık otu temizlemediği çorak bir bahçenin ortasında

Bir çiçek gibi, Benim Çiçeğim gibi hem narin hem heybetli duruşunda.

Ben varım.

Sen sadece yaz.