Doğduğu gün, hiçbir kutlama yapılmadı onun için. Adına şarkılar söylenmedi. Tek bir söz edilmedi, hoş geldiğine dair. Birçok gelenin peşi sıra tutunmuştu hayata. Kimlerin ve nelerin yükünü sırtlanacağını söyleselerdi gelmek ister miydi? Bunu ona hiç sormadım...
Esmer bir hayatın kapısını tıklatırken devasa elleriyle
yosun yeşili gözleriyle kocaman baktı dünyaya. Bu muymuş demedi. İsyan
etmeyi asla öğrenmemek üzere aramıza karıştı. Kavgaya en şiddetli yerinden
girdi. Anlayınca kaçmadı.
Hiçbir şey kaybetmedi büyürken. Ödün vermedi.
İstese de veremezdi. Hayat ondan hiçbir şey alamadı. İnsanlar alamadı, acılar
alamadı. Tertemiz büyüdü. Direndi kirletmek isteyenlere, bazen gizlice ağladı,
bazense gülüp geçti.
