Türkiye’de hâkimlerin, savcıların ve kolluk görevlilerinin vatandaşa hitabında açık bir nezaket ve eşitlik standardı olması gerektiğini düşünüyorum.
Bir insan sanık olabilir. Müdafii olmayabilir. Hakkındaki suçlama sıradan, basit hatta toplum gözünde sevimsiz bir suçlama olabilir.
Ama o insan yine de insandır.
Bu nedenle mahkeme salonunda, savcılıkta veya kollukta kişiye yalnızca “sanık”, “şahıs”, “kadın”, “adam” diye mesafeli ve kişiliksiz bir biçimde seslenmek yerine mümkün olduğunca “Ayşe Hanım”, “Muhammed Bey”, “hanımefendi”, “beyefendi” gibi insan onurunu koruyan bir hitap standardının yerleşmesini önemsiyorum.
Buradaki mesele hâkimin, savcının veya polisin vatandaşla samimi olması değildir.
Mesele ayrıcalık hiç değildir.
Mesele, karşısındaki kişiyi kendisiyle insanlık bakımından eşit görmesidir.
