büyüyünce Pelinsu olmak vardı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
büyüyünce Pelinsu olmak vardı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
13 Tem 2016
BÜYÜYÜNCE PELİNSU OLMAK VARDI...
İçimden hiçbir şey yapmak gelmiyor bu ara. Yazmak da gelmiyor. Uyumak da, yemek de, içmek de. Kendim karar vermediğim, insan olarak otomatiğe bağladığımız bu gibi şeyler dışında zaten bir şey yaptığım da yok.
Senin hayatla bir davan vardı, o ne oldu diye sorarsan askıya aldım şimdilik. En iyi saldırı savunmadır taktiği uyguluyorum, yersen. Saldırılar karşısında gücümün tükendiğini hissediyorum ve öylece bekliyorum işte demek, takdir edersin ki pek şık değil. Kazandığın bir savaş var mı hiç dersen, o da yok. Kazandığımı zannettiklerim varmış, birer birer gözden kaybolup gittiler.
Labels:
büyüyünce Pelinsu olmak vardı,
içimden hiçbir şey yapmak gelmiyor bu ara,
kürkçü dükkanına dönmek,
olur mu olur insanı,
Pelinsularımız,
söz sanatı,
söz sanatı blog
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
