Canım benim...
Canımı bağışlayanım
Sonra onu dünya pazarında susuz sevgisiz bırakmayıp
Sevgisiyle sulayan, yakınlığıyla büyüten
Eşsizliğiyle âşık edenim.
Canım benim...
İsmi aklıma gelince tebessüm ettiğim
Şefkati beni sarınca içimi bir hoş edenim
Rabbim evet
Ama hem sevgilim
Vedûd evet
Hem biriciğim
Varlığımı kucaklayan
Ruhumu yakıp kavuran
Hem kavuşmayı beklediğim
Hem hep O'nda olduğum
Canım El-Vedûd,
O kadar varsın,
o kadar benimlesin ki…
“Ben zaten biliyorum Çiçeğim.
Sen bilmezken de, söylemezken de biliyor ve koruyordum.”
Bunu bana öyle derinden hissettirdin ki.
Korumanın;
her şeyin dört dörtlük olması,
hayatın güvence altında olması,
para, eşya, kalabalıklar olmadığını…
Senin tarafından kalbinin, zihninin,
hatta yeri geldiğinde bedeninin tutulması olduğunu öğrettin.
