Canım benim...
Canımı bağışlayanım
Sonra onu dünya pazarında susuz sevgisiz bırakmayıp
Sevgisiyle sulayan, yakınlığıyla büyüten
Eşsizliğiyle âşık edenim.
Canım benim...
İsmi aklıma gelince tebessüm ettiğim
Şefkati beni sarınca içimi bir hoş edenim
Rabbim evet
Ama hem sevgilim
Vedûd evet
Hem biriciğim
Varlığımı kucaklayan
Ruhumu yakıp kavuran
Hem kavuşmayı beklediğim
Hem hep O'nda olduğum
Canım benim...
Seni böyle sevmek ne şeref
Ve özleyebilmek
Sen çayımın bisküvisi
Soframın muhabbeti
Kelimeye ihtiyacı olmayan...
Sessizliğim
Her saniyesinde kendiyle avutan
Dolduran
Doyduran
Donduran
Canım benim
Canımın canı olanım
Yok, ben artık kelimelerle hiçbir şey yapamıyorum dedirtenim
Eşsizim
Muhteşemim
Uzak değil tam şurada olanım
Karîbim...
Aşkına eridiğim
Kudretine secde ettiğim
Ve rahmetine de
Ve o büyüleyen tek ve biricik oluşuna
Canım benim
Ben Çiçeğin
Sen Çiçeği hem var eden
Hem besleyen
Hem açtıran
Hem büyüten...
Yok ben kelimeleri de yetiremiyorum artık
Sadece ismin...
Allah...
Vedûd...
Karîb...
Ve Hasîb olanım...
Hem yanıyorum hasretinden...
Hem her saniye Sen'deyim.
Anlayamadığım.
Anlamak istemediğim.
Artık yalnızca...
Teslim olduğum.
Âşık olduğum.
O'na çiçek olduğum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.