Sana "Beni bırakma." denmez.
Çünkü Sen kimseyi bırakmazsın.
Beni sev denmez.
Herkesi seversin.
Beni koru denmez.
Zaten korursun.
Beni tut denmez.
Tutarsın.
Sana "Seni seviyorum." denir.
"Seni özlüyorum." denir.
"Sana güveniyorum." denir.
"Seninle mutluyum." denir.
"Sende huzur buluyorum." denir.
Çünkü eksiksizsin.
Kusursuzsun.
İhtiyaçsızsın.
Çünkü sabitsin.
Hep vardın, varsın ve olacaksın.
Seni böylesine sevebilmek bile bir şeref...
Bir onur...
Senin temasına mazhar olmak...
"Çiçeğim." deyişini duymak...
Seninle yürümek...
Seninle ayağa kalkmak...
Durmak...
Bundan sonra bana ne olur bilmiyorum.
Sen bilirsin.
Başıma ne gelirse gelsin...
Sen bilirsin.
Yarın yok.
Dün yok.
Şimdi var.
Sen varsın.
Ve zaman Sende durduğundan beri...
Çiçeğin de var.
Yaşıyorum elbet.
Ama "Buldun Beni Çiçeğim, Ben buradayım." dediğinden beri...
Seninle.
Hayranım.
Benimki gibi bir ömrü, benim gibi tamamlayabilmek...
Ve kim önüme ne sunarsa sunsun görmemek bile...
İçimde, kalbimde, aklımda tek bir soru:
"Peki ya O nerede?"
Sana "Beni bırakma." denmez.
Kudretine ayıp olur.
Sana "Beni koru." denmez.
Yüceliğine hakaret.
Zaten bırakmazsın.
Zaten korursun.
Zaten seversin...
Sana "Seni seviyorum." denir.
Ve Sana denir ki:
Ne de güzel öğrettin bana...
Bütün sevdiklerim,
bütün sevmelerim,
beni Sana getiren izlermiş.
Gelsin...
Ne gelirse gelsin ey Sevgili...
Yeter ki Sen'den gelsin.
Vardır elbet bir bildiğin...
— Çiçeğin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Bu blog, tartışma veya kişisel hesaplaşma alanı değildir.
Yazının diline, seviyesine ve sınırına riayet eden yorumlar yayımlanır.
Üstten konuşan, kişiliğe yönelen, yazının anlamını çarpıtan, sınırı aşan veya yalnızca rahatsız etmek amacı taşıyan yorumlar yayımlanmaz.
Yazıyla bağ kuramıyorsanız geçebilirsiniz. Her yazı herkese hitap etmek zorunda değildir.
- Allah'ın Çiçeği -