ÇİÇEKÇE KIRGIN

Bugün Sana aşkla kırgınım.

Özlemekten kırgınım Seni.

Beni tuttuğunu bile bile,

tutmuyormuşsun gibi kırgınım.

Sen yerindesin.

Ben derindeyim.

Sen diyorsun ki: "Gitmedim Çiçeğim. Buradayım."

Ben diyorum ki: "Ya ben?

Ben neredeyim?"

Bugün Sana hayranlıkla kırgınım.

Bağlılıkla kırgınım.

Bugün Sen, içimde gemileri kendisine küsmüş bir denizsin.

Kuşları göç etmiş gökyüzümsün.

Bugün Sana, her zerremle Senin olarak kırgınım.

Seni öylesine sonsuzca severek...

Seni düşünmekten, Sana güvenmekten,

Sana dayanmaktan vazgeçmeyerek...

Sana, Senin Çiçeğin gibi kırgınım.

Dalım, yaprağım, suyum, toprağım...

Her şeyimle Senin.

Senden.

Seninle.

Ama biraz sitemle...

Biraz nazla...

Biraz niyazla kırgınım.

Bugün ismine, yastığa, yorgana sarılır

gibi sarıldım.

Ve yüreğimle Senin yüceliğine tutundum.

Ama kırgınım...

Özlemekten.

Sevmekten.

Seni yaşadıktan sonra başkasıyla avunamamaktan.

Başka hiçbir şeyde teselli

bulamamaktan.

Kırgınım Sana...

Âşıkça kırgın.

Kulca kırgın.

Çiçekçe kırgın...