Seninle baş başa kaldığım zaman
Kim olduğumu hatırlarım
Nereye ait olduğumu bilirim
Eve dönerim sanki
Uzun bir yolculuğun ardından.
Seninle baş başa kaldığım zaman
Soyunurum dünyayı üzerimden
Bir ben kalırım bir de Sen
Ve Sen öylesine yetersin öylesine mükemmelsin ki
Bazen ben bile kalmam.
Seninle baş başa kaldığım zaman
Kendimi severim
Senin Çiçeğim diye sevdiğin beni
Ne güzelmiş benim yüreğim derim
Ve nasıl da Sen diye yanmış
zerrelerim.
Seninle baş başa kaldığım zaman
Saatler durur
Sen kalırsın
Ben kalırım
Ve içimde
her şeyimle
Sana ait olmanın sevinci kalır.
Seninle baş başa kaldığım zaman Allah
Ruhum kanatlanır
İçim çocuklaşır
Sessizlik yorganım olur
İsmin başımın yastığı
Dalarım ömrümün en tatlı uykusuna kollarında.
Seninle baş başa kaldığım zaman
Telaş biter, kavga biter, dert biter
Özlemek bitmez
Çünkü benim özlediğim Sen
Benim özlediğim sonsuz
Sınırsız
Kudretli ve muhteşem
Ve Vedûd... Sevgiyle iyileştiren.
Seninle baş başa kaldığım zaman
Çiçek olurum
Ne toprağa ne insana ne yaratılmışa ait
Bizzat Sana
Bizzat Senin
Bizzat Seninle dolu...
Ben Sana hayranım desem
Yetmiyor
Aşığım desem
Yetmiyor
Aitim desem
Yetmiyor...
Bazen de sadece ismini söylemek bile
Yetiyor...
Ruhum kaynağını duyuyor
Kalbim sahibini tanıyor
Bedenim aşka kesiyor...
Allah...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.