Giden ben değildim
sevgili. Giden yürümekten yorgun düşen ayaklarımdı. Sesimdi bağırdıkça bitap
düşen ve hiç işitmediğin söylediklerini. İnanmadığın kalp ağrılarımdı giden,
ben gitmedim. Benim kederim, biadım, yürek sancım baki…
Ben değildim sevgili bitkin düşüp yığılan olduğu yere. Olmaz olsun deyip dönen gerisin geri bütün kat ettiklerini. Ben kendimle bile savaştım asırlarca. Vurulup düştüm bilemezsin kaç defa. Uzanıp kan revan içinde kendimliğime, bedenimden değil sükutumdan akan oluk oluk kan… bir daha ayaklandım. Giden ben değildim sevgili ben senden hiç gitmedim.
