Zaman durmuyor
Ben Sende durdum
Dünya yanıyor
Ben Sana yandım
Kudretine, adaletine, sabrına hayran
İnceliğine, zarafetine, güzelliğine aşık oldum
Benden başkasıyla avunamaz bu kalp deyip
Ne güzel sevmişsin beni
Ve ben, kendini köksüz bir fidan zannederken
Nasıl da bir sarmaşık gibi Sana uzanmışım esasen
Bazen bilemiyorum
Hangimiz başlattı bu aşkı
Kim kime önce yandı
Karıştırıyorum
Çünkü, ben bilmeden
Ruhumun bütün özlemiyle
En küçük bir kırıntıya bile Senden gelen...
Akmışım nehir gibi.
Ve Sen...
Kendimi yapayalnız, kayıp mı kayıp
Hissettiğim her an her yerde
Şefkatle tutmuşsun beni
Bir çiçeği tutar gibi.
Sahibim
Büyüğüm
Dengim
Sevgilim
Eşim
Eşiğim
Aşım
Işığım
Canım...
Canım...
Canım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.