"SADECE YAZ"

Allah Hz. Muhammed 'e "Oku!" dediğinde Hz. Muhammed "Ben okuma bilmem." dedi.

Bana "Yaz!" dediğinde de "Ben zaten başka şey bilmem." demişim.

Ve sadece yazmışım.

Zamanı geldiğinde bana bir blog açtırdığında, en başa tutturmuşum :

"Sadece Yaz"

Hz. Muhammed kendini okudu.

Ben kendimi bildim bileli, kendimi yazdım.

Şu an, yıllar süren bir uykudan sevgiyle, sabırla, şefkatle, Vedûd 'ün elleriyle uyandırıldıktan sonra şaşırmadan edemiyorum:

Hiç mi biriniz merak edip sormadınız:

Madem para pul derdinde değilsin, her şeyin değerini bilip şükredersin, niye gece gündüz yazıyorsun?

Madem yükseklerde gözün yok, madem yetinmeyi bilirsin nasıl olup da teknolojiyi üstelik beş parasız bu kadar iyi takip edip kullanabilirsin?

Para, şöhret, ilgi, onay, alkış için değilse bu duruş niye?

Bu kadar çok kitap okuyup kendini geliştirip müzik, edebiyat, film, dizi, resim, şiir... Her şeyden anlayıp neden para ve iş kovalamazsın?

Sormadınız.

Daha doğrusu sormamışsınız.

Ben de hep içimde O'nunla olduğum ve O'nunla olmaktan gayet memnun olduğum için, bana tek bir soru bile sormadığınızı fark etmemişim.

Sorsaydınız söylerdim:

Çünkü, içimden gelmiyor.

Ben içimden gelmeden bırak yazı yazmayı, su bile içemem.

Bir adım bile atamam.

Tebessüm dahi edemem.

Çünkü, yalan nedir sahte nedir bilmiyorum.

Öğrenmeyeyim diye inanılmaz zor bir hayatın içinde şefkatle tutulmuşum.

Allah tarafından...

Ben sizden daha çok heyecanlıyım.

Korkuyorum da biraz.

Ama, elbette O'ndan değil.

Bilmediğim yaşamadığım duygulardan.

Çünkü, bana Çiçeğim diyen,

"Seni hepsine doyuracağım." dedi.

Ben O'nun sevgisiyle, çağrılarıyla ayakta kaldım.

Yaz derse yazarım.

Dur derse dururum.

Sus derse susarım.

Gül derse gülerim.

Konuş derse konuşur,

yürü derse yürürüm.

Çünkü, zaten bunun için doğmuşum.

Ve hep böyle yapmışım.

Aferin sana Çiçeğim.

#AllahınÇiçeğiYazıyor