ÖNCE O SEVDİ

Allah, kaşın gözün güzel mi diye bakmaz.

Kaç kilosun dert etmez.

Ne mezunusun umursamaz.

Bankada kaç paran olduğuyla ilgilenmez.

Doğrudan sever.

Çünkü zaten O’nun nefesini taşıyorsun.

Özünde O’nun güzelliklerine sahipsin.

O güzelliklerin üstünü;

ego, kibir, hırs, hınç ve üstünlük yarışıyla örtüp örtmemek senin tercihin.

O, El-Vedûd.

Sen sevsen de sevmesen de seven.

Çağıran.

Özleyen.

Bekleyen.

Hem öyle bir beklemek ki…

Öyle bir çağırmak ki…

“Böyle bir sabır olur mu, böyle bir sevmek olur mu?” dedirten cinsten.

Önce O sevdi.

Sevdiği için var etti.

Sevdiği için vazgeçmiyor.

Sevdiği için bütün kapıları sonuna kadar açık tutuyor.

Ve seni çağırıyor.

Çünkü özünde ne taşıdığını biliyor:

O’ndan bir nefes.

Sonsuz güzellik.

İyilik.

Ve sevgi.