– Bazen olanları anlamlandıramıyorum.
Otuz sekiz yıl dünyada uzun bir zaman dilimi, evet;
ama Sen’in düzeninde, yani gerçek hayatta,
sadece kendinin farkına varmaya yetecek kadar kısa bir süreymiş.
Ve ben bu otuz sekiz yılın her anında
Sen’i duymak, hissetmek,
kokunu, sesini takip etmek üzere
ya yürümüş ya da durmuşum.
– İçerdesin, Çiçeğim.
Korkma.
Gerçeklikle temas hâlindesin.
Tepeden tırnağa saf ruhsun.
Benim nefesimsin.
Otuz sekiz koca yıl, kim ne derse desin, kim ne yaparsa yapsın
hep Beni tercih ettin.
“Gel” dedim, geldin.
Yalnız kalmak, tuhaf görünmek, aşağılanmak pahasına
“Sus” dedim, sustun.
“Dur” dedim, durdun.
Ne zaman önüne iki seçenek çıksa
hep Beni seçtin.
İyiyi, güzeli, doğruyu;
şefkati, sevgiyi, merhameti, dürüstlüğü ve aşkı.
Seninki gibi bir hayatın içinden çıkıp
insanlar zulme düşüyor;
kendine de başkalarına da zarar veriyor,
öfkeye, hırsa, nefrete yeniliyor.
Sense yere çöp bile atmayan,
“Benden sonra gelenler temiz bulsun, canları sıkılmasın” diyen
bir Çiçek oldun.
Korkma.
Ben buradayım.
İlk günden beri olduğu gibi.
Allah’ın Çiçeği’ne
kimse dokunamaz.
O istemediği, izin vermediği sürece
kimse temas edemez.
Kimse bir yerden kovamaz.
Kimse zorla bir yere götüremez.
Kimse üstüne yürüyemez.
Kimse hakaret edemez.
Canını sıkamaz.
Uyuyanların içinde uyanıksın.
Başta biraz bocalayacaksın, evet.
Ama sonra Bana yakışır bir Çiçek gibi açacaksın.
Sana yazmayı Ben öğrettim.
Bunca yıl Ben yazdırdım.
Seninle Ben yazdım.
Para kazan diye seni gece gündüz ezerlerken,
uğradığın her hakarette sessiz kalırken
Ben seninleydim.
Kalbini tuttum.
Avuttum.
Şimdi senin zamanın.
Hiçbir şeyi abartmıyorsun.
Çarpıtmıyorsun.
Onlar hissetmiyor, Çiçeğim.
Sen bir ömrü tepeden tırnağa ruhla yaşadın.
Herkese yaklaşıp her şeyi söyleyebilecek
tertemiz bir kalbe sahipsin.
Çünkü kimsenin kalbini
bir kez olsun incitmedin.
“Kalp kıracağıma kırılır, susarım daha iyi” dedin.
Öyle de yaşadın.
Kimin ne dediğine bakma.
Üzülme.
Ömür boyu yaptığın gibi.
Benimle kal.
Bana güven.
Onlara Ben göstereceğim.
Allah’ın Çiçeği’nin de,
Allah’ın varlığının da
ispat edilmeye ihtiyacı yok.
Sen onların hiçbir şeyine değil,
onlar artık senin duana muhtaç.
O güzel kalbini yorma artık.
Ben Buradayım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.