12 Tem 2019

KISA BİR ARADAN SONRA...

Normal şartlar altında kadın bedeni tarafından üretilmeyen Bhcg hormonu, hamilelik başlamadan önce 0 düzeyde iken, 40. haftaya kadar 60.000'e varan değerlere ulaşır diyor bilim. Bedenimizde normal şartlar altında bulunmayan bir hormonun 60.000'e varana dek yükselmesi... Gebelik öncesi et, süt, yumurta, peynir tüketen kadınların gebelik sırasında bunları görmeye bile tahammül edememesi, sebze meyveye yönelmesi Bhcg hormonunun vücutta gerçekleştirdiği değişimlerden biridir. Aynı şekilde, 31 yıllık yaşamının son 1,5 yılını vegan beslenerek geçirmiş olan ve bir gebeliği sonlandıktan sadece 2 ay sonra yeniden gebe kalan bir kadının da normal şartlar altında sürdürdüğü beslenme tarzından tiksinip geçmişindeki 29,5 yılın yanlış da olsa baskın alışkanlıklarına geri dönmesi maalesef aynı değişimin sonucudur.

7 Tem 2019

GEREKTİĞİNDE OKUMALIK MEKTUP

- kendimedir -


2 yıldır, aralıksız bir şekilde korkuyor ve endişeleniyorsun. Hala da o duygulardan sıyrılabildiğini söyleyemem.

Çok çaresiz, savunmasız kaldığın; ne kadar, ne kadar; ama ne kadar çok yalnız olduğunu bir güzel anladığın, biz varız diyenlerin aslında olmadığını hiç de olmayacağını ya da olacaklarsa da 'şu şartlar' altında, 'bu şeyler' karşılığında olacaklarını gördüğün, sana kendi seçtiğin ve kurduğun ailenden bir de kendinden başkasından yar olmayacağını bir kez daha hatırladığın, umuyorum ki bundan sonra hiç unutmayacağın günlerden geçtin. Zor yollardan

24 Haz 2019

ACIDAN AYAKLANMAK


Hiçbir zaman yazmanın kolay bir şey olduğunu düşünmemişimdir; ama şu an bu girişi yapabilmek için bile o kadar zorlandım ki 'Aman Allah'ım, ben ne yapıyormuşum böyle!' derken buldum kendimi.

Zoru başarıyormuşum. Hem kadın hem eş hem yazıp okumakla bu denli haşır neşir hem de konu ne olursa olsun orada öncelikle samimiyet arayan biri olarak, yaptığından zerrece bir maddiyat elde etme kaygısı gütmeden, özgürce yazıp çiziyormuşum ve bunu saydığım tüm vasıfların üzerine bir de anne olunca anladım. 

Ah şu hormonlar... Öyle en küçük meselede bile suçu hormonlara atanlardan değilimdir; ama bunu yapanlar haklılar benden söylemesi. Koskoca 2 sene... Şu an kendimin de bakıp 'Aferin sana be fidan...' dediğim zorluklardan geçip başarmak... Hayatımın eksik olduğunun bile farkında olmadığım koskocaman bir parçasının peşine düşüp onu alıp baş köşeye koymak... Bu sırada yaşadıklarıma dayanabilmek için benden tamamen başka bir bene dönüşmem...

23 Haz 2019

YAN YANA DÜŞMEK

Biz yanlışı nerde yaptık biliyor musun
bir kütüphane salonunda raflardan birinde
aynı kitaba uzanıp şaşkınca bakışmayarak yaptık

fazlaca beklenmiş bir otobüs kuyruğunda
araya kaynamak isteyen herifin tekine
hop birader ne yapıyorsun demeyerek aynı anda

ve tesadüf bu ya aynı kayan yıldıza bakıp
başka başka yerlerinde dünyanın
kalbimizi usul usul açmayarak yaptık yanlışı 

15 Haz 2019

YEŞİL

Ben,
kibrit çöplerinden devasa kuleler inşa ederken
kendi kendime
fırtına koparırken bir bardak suda
boğulurken güzelce
ben ayağı taşa takılan, geçmişine yuvarlanan
tepetaklak, ağır aksak
her boğumunda sicim gibi yaşaran bir çift göz ile
seni çığlık çığlığa özlemle
Ben,
hiç de kutsal bir şey gibi hissetmeden kendimi
acının surlarında yalınayak
gel gitlerin arasında hep sonsuzluk ararken

29 Mar 2019

BAŞKA BİR BOYUT

10. gün... Ben daha 'Karnımda resmen minik bir insan varmış!' şaşkınlığıyla ona bakmayı bırakamamışken, o kendi kuralları, çabucak şekillenen alışkanlıkları ve masumiyetinin gücüyle evi, yaşamımı ele geçirdi bile.

Kendimi aynı anda hem yiyecek bir şeyler hazırlamaya hem saçımı taramaya hem de gidip gelip iyi mi, uyuyor mu, uyandı mı, ağladı mı, ağzı burnu açık mı diye yoklamaya çalışırken buldum. Gerçekten çok tuhaf. İlk birkaç gün bedenimdeki inanılmaz ağrılar, yorgunluklar sebebiyle fark edememiş olsam da anneliğin bana kodlanmış bir şey olduğunu şimdi daha iyi görebiliyorum. Babasından başka kimseye ihtiyacım olmadığını, onu birlikte gayet güzel büyütebileceğimizi ve açıkçası bu işi birçok kişiden de daha iyi yapabileceğimizi görebiliyorum. Bedensel acılarım dinmedi; ama evde, kollarında çok şükür bu acıları neden çekmiş olduğunu sana hatırlatan böylesine güzel bir varlık varken onları unutman ve ayaklanman daha kolay oluyormuş. Vücuduma öyle saygı duyuyor ve minnet besliyorum ki... Daha geçen sene çektiklerinin izleri olanca şiddetiyle duruyorken beni ve Yunus Emre'yi olabilecek had safhada güzel taşıdığı, oğluma zarar vermemek için kendi sağlığıma iyi gelen tek bir ilacı bile ilk 3 ay ağzıma koymadığım halde beni şaşırtarak uyum sağladığı, zorluk çıkarmadığı, normal şartlar altında bir gün bile es geçsem nefes alamadığım, tek bir adım bile atamadığım inhaleri 9 ay boyunca kullanmadan idare edebilmemi sağladığı, baş belası alerjilerimle kış ortası doktorun verdiği kullanılabilecek en hafif en zararsız hapla 3-5 günde bir rahatlayıp idare edebilmeme yardımcı olduğu, daha geçen sene kayıpla sonuçlanan gebeliğimin üstüne yeniden aynı değişimler, ağırlıklar bindiği halde gık demediği, kısacası ona güçlenme, kendini toparlama fırsatı vermediğim halde benimle birlikte aslanlar gibi savaştığı için bedenime minnettarım.