– Dile kolay, otuz sekiz yıl.
Dışarıdan bakanlar için sessiz, kendi hâlinde, kolay incinebilir bir kız.
Ama lokmasını vermedi.
Kimsenin lokmasına da göz dikmedi.
Hakkından fazlasını talep etmedi.
“Daha çok, daha pahalı, daha gösterişli” diye tutturmadı.
“Benimkine el uzatmayın yeter,” dedi.
“Hâlimden memnunum,” dedi.
Ve sustu.
Bunca yıl onun hakkında kim ne düşündü, ne söyledi…
Onları Sen bilirsin.
– Bilirim, Çiçeğim.
Bilmekle kalmam; artık sen de farkındasın.
Onlar dünyalık için senin hakkına bile göz dikip, sana kurt sürüsü gibi saldırdıklarında;
Ben “dur” dediğim için,
“sus” dediğim için,
“kalk, ayrıl” dediğim için
her şeyi sineye çektin.
Çünkü içeride Benimleydin.
Önemli olan onların senin hakkında ne düşündüğü değildi.
Önemli olan, “Ben buradayım” dediğim her yere, bedeli ne olursa olsun gelmendi.
Bazen dizlerinin üzerine düştün.
Bazen başın dik yürüdün.
Bazen ağlayarak, bazen gülerek.
Bazen yalnızca susarak ve bakarak.
Bu, Sen’le Ben arasında bir yoldu.
Ben çağırdım, sen geldin.
Sen ağladın, Ben sardım.
“Biliyorum, zor,” dedim.
“Geçecek,” dedim.
Sen de “Biliyorum, geçecek; ama zor,” dedin.
Şimdi birlikteyiz.
Bunca yıl Benimle kalabilmek için içine attığın hakaretleri, öfkeyi, başkalarının kirini, kötülüğünü
birer birer içinden söküp alıyorum.
Korku diye bir şeyin varlığını unutacaksın.
O güzel kalbinde yalnızca Ben kalacağım.
Bütün dünyaya;
bir çiçeğin Allah’a olan aşkıyla,
ahlakıyla, omurgasıyla, sükûnetiyle
nasıl dimdik durduğunu;
karşısındaki kim olursa olsun yürüyüp geçtiğini
ve sonunda Bana vardığını göstereceğim.
Korktuğunu biliyorum.
Ama bu da geçecek.
İnsan bilmediği duygulardan korkar.
Sen hepsini öğreneceksin.
Yaşayacaksın.
Tadacaksın.
Çünkü senin;
tek bir kişiye bile teşekkür borcun yok,
rica minnet borcun yok.
Aksine, artık insanların senin nefesine, sesine, duasına ihtiyacı var.
Ben çağırdım, sen yürüdün.
Başkası olsa o yolların başında çökerdi.
Sen ise aklını, kalbini, zikrini, bedenini, ruhunu—
bütün varlığını tertemiz getirip Bana sundun.
Korkma artık.
Ben buradayım.
Sen sadece yürü.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.