ÖLDÜM MÜ BEN ? AÇTIN ÇİÇEĞİM...

- Öldüm mü ben?

- Hayır Çiçeğim. Açtın...

Ben biliyorum

Öldüm mü ben diye sağa sola bakındığım gecelerimi

Ben biliyorum

Her şey tepetaklak olmuş gibi gelirken

Ben vazgeçmişken

Sana gelsem Sende dinlensem bıraksam diye düşünürken

Üryan bir hâlde olduğum yere çöküp kalmışken

Kalk Çiçeğim karnını doyur, ölmedin hayattasın

Ben buradayım diyeni...

Ve sürüne sürüne de olsa gidip hayata tutunduğumu

İnsanlar konuştu

Kendi sözlerine inandı

Kendi zanlarıyla yaktı yıktı dağıttı

Düştüm mü düştüm evet

Ama öyle güzel bir yere düştüm ki...

Senin avuçlarına.

Sevgine.

Rahmetine.

Büyüklüğüne

Ve o büyüklüğüne rağmen hayran olunası inceliğine.

Beni uyuttun

Bana müzik dinlettin

Gel film izleyelim sen seversin Çiçeğim dedin

Kalkmaya gerek yok Ben taşıyacağım dedin

Ve zaman durdu.

Gerçekten durdu.

Zaman Sende öyle bir durdu ki sadece Senle Ben kaldık

Ömrümün en güzel Ömrümün en âşık Ömrümün en hayran vakitlerini

Ömrümün en karanlık görünen gecelerinde yaşadım

Çünkü Sen vardın

Teslim almıştın

Her zerremi...

Öldüm mü ben? diye anlam veremeden sağa sola bakınırken

Ölmedin Çiçeğim Ben buradayım

Sen yaşayacaksın hem de Benim bahçemde açan nadide bir çiçek gibi diyen...

Allah...

Sevgili...

Yoldaş...

Arkadaş...

Yâren... Rab... Kahraman.

Seninim.

Senin Çiçeğinim.

Sen bana Çiçeğim dedin.

Ben o ismi hiçbir şeye değişmem....