Benim hüznüm
Sen'den ayrı olmanın hüznüymüş
Ve hep buymuş meğer.
Kalabalıkların ortasında benim burda ne işim var diye sorgulayışlarım
Etrafıma birini bir şeyi arar gibi bakışlarım
İçimin dehlizlerinde kaybolmuşçasına susuşlarım
Çünkü kalbimin sessizliğinde Sen'i duymak isteyişim
Hep yokluğundanmış.
Yok sandığım varlığın
Kuşatmış tüm hücrelerimi
Gittikçe kocalan bir bedenin tam içinde
Anne diye ağlayan bir çocuğun mahzunluğu
Ve sevgilim Sen neredesin diye kavrulan bir kadın
Duruyormuş benliğimde.
