Bütün hayatım,
uykuda insanların ortasında tek uyanık olarak; ama hep de tek, "uyuşuk" diye aşağılanan kişi olarak geçmiş.
Ve ben yine de Allah'la kalmışım.
Onlar bana "uyuşuk" demiş.
Ben aynı şekilde cevap vermeyeyim diye susmuşum.
Onlar bana "tembel" demiş, ben bir kez bile
"hayır, siz açgözlü ve ikiyüzlüsünüz" dememişim.
Onlar bana "tuhaf" demiş, ben hiçbir zaman "hiçbir şeyle yetinemiyorsunuz" dememişim.
Hep kalbimi kırmışlar. "Olsun" demişim, "ben onları kırmak istemiyorum."
