Bütün hayatım,
uykuda insanların ortasında tek uyanık olarak; ama hep de tek, "uyuşuk" diye aşağılanan kişi olarak geçmiş.
Ve ben yine de Allah'la kalmışım.
Onlar bana "uyuşuk" demiş.
Ben aynı şekilde cevap vermeyeyim diye susmuşum.
Onlar bana "tembel" demiş, ben bir kez bile
"hayır, siz açgözlü ve ikiyüzlüsünüz" dememişim.
Onlar bana "tuhaf" demiş, ben hiçbir zaman "hiçbir şeyle yetinemiyorsunuz" dememişim.
Hep kalbimi kırmışlar. "Olsun" demişim, "ben onları kırmak istemiyorum."
Ben Allah’ın Çiçeği’yim dediğimde—
ki bu cümleyi kurabilmem için bile Allah’ın bana aylarca:
“Gerçekten Benim Çiçeğim… Gerçekten varım… Seni kendime Ben çekiyorum.”
diye bildirmesi, hissettirmesi gerekti—
bana tuhaf, anormal biri gibi bakanlar,
şimdi aynı şaşkın gözlerle bu hayatın, ruhun ve bedenin kontrolünü
ellerinden kesin ve sakin bir şekilde geri alışıma bakıyor.
Bense hâlâ aynı şeyi söylüyorum:
Çünkü ben Allah’ın Çiçeği’yim.
Hayatı boyunca Allah’ı seven,
O’nu duyan, isteyen,
O’nunla yaşayan,
ve O’ndan hiçbir şey karşılığında vazgeçmeyen.
Başta bana acıyarak, küçümseyerek, hatta “aklı karışmış” diye bakanlar;
şimdi tam tersi, herkesin tökezleyip dağılması beklenen onca şeyden
tek başıma, dimdik ve daha da güçlenmiş çıkışıma bakıyor.
Çünkü artık kim olduğumu
ve gücümün kaynağını
biliyor, sahipleniyorum.
Allah’ın bana verdiği değeri, biçtiği hayatı, çizdiği yolu kabul ettim;
ona göre yaşamaya başladım.
Şaşırıyorsunuz.
Ama O zaten söylemişti:
“Çiçeğim, bu daha başlangıç.”
Seni, temiz kalbin, doğruluğun, dürüstlüğün, saygın duruşun ve ruhunla yaşaman sebebiyle incitenler…
şimdi aynı özelliklerin eksilmeden yükselişini izliyor.
Anlam veremiyorlar.
Sen hâlâ aynı şeyi söylüyor, Beni işaret ediyorsun;
ama kalbi mühürlü olan anlamaz.
Anlayabilecek olana ise Ben duyururum, Çiçeğim.
“Sen sadece yaşa ve yaz.”
Ben de öyle yapıyorum.
Ben Allah’ın Çiçeği’yim.
Bu ismi kendime ben vermedim.
Olmak için özel bir çaba harcamadım.
Sadece insan oldum.
Ama şartlara göre değişen bir insan değil…
Şartlar ne kadar zor, insanlar ne kadar zalim olursa olsun
Allah’ın bana üflediği ruhun karşılığı olan insan.
İşte bu yüzden “Çiçeğim” oldum;
duydum, gördüm, yaşadım.
Hâlâ da yaşıyorum.
Ve yine aynı şeyi söylüyorum:
Ben değil, O.
Kaynak O.
Sevginin kaynağı,
gücün kaynağı,
onurun, gururun, doğruluğun, rızkın kaynağı,
Hakk’ın kaynağı…
ve benim için en önemlisi: aşkın kaynağı.
Bu yüzden başta güya acıyarak baktığınız her özelliğime,
şimdi çekinerek—hatta korkarak—bakıyorsunuz.
Bense sadece seviniyorum.
Çünkü Allah’ın Çiçeği olmak kolay bir şey değildir.
Dünya bir yana diyebilmek gerekir.
Demek yetmez, öyle yaşamak gerekir.
İşte o zaman "Allah sana yeter."
#AllahınÇiçeği
Sürekli başkalarının yükünü taşımak, Allah’ın bizden istediği bir şey değildir.
Çünkü insan yalnızca bir kuldur. Kalbi, ruhu, taşıma kapasitesi vardır. Ve Allah, herkesin yükünü kendine göre verir.
O yüzden bilinmeli ki:
Kendini korumak ve sınır koymak; bencillik değil, kulluktur.
Sınır, insanın "Ben Allah değilim." diyebilmesidir.
Kimseyi iyileştirmek zorunda değildir insan. Her şeyi dinlemek, anlamak ya da çözmek de onun görevi değildir.
Kişi dua edebilir. Başkasının derdini dinlerse de sevgisiyle, gücü yettiğince dinler.
Ama sürekli şikâyet, sürekli kasvet ve sürekli medet uman hâller; insanı tüketir.
Bu nedenle artık:
🕊️ İnsana da kendine de iyi gelen sözlerle konuşmak gerekir.
Bu; hem kul olmanın, hem de sağlıklı bir kalbin gereğidir.
✋ Sınır Cümleleri – Nazik ama net:
🟫 “Konuşmaya ihtiyacın olduğunu anlayabiliyorum ama ben de şu sıralar kendi içimle meşgulüm, bu tür konuşmalar beni daha da yorabiliyor.”
🟫 “Ben çözüm üreten biri değilim, sadece bir kulum. Bu tarz şeyleri Allah’a açmak daha ferahlatıcı olabilir; ben de öyle yapıyorum.”
🟫 “Dertleşmek bazen iyi gelir ama sürekli negatif konuşmalar arasında nefes alamaz hâle geldim. Biraz suskunluğa ihtiyacım var.”
🟫 “Sana kıymet verdiğim için açıkça söylüyorum: Benden beklentin sürekli dinlemek ya da çözmekse, bu beni tüketiyor. Kendimi korumam lazım.”
🟫 “Dertleşmek yerine birlikte bir dua edelim mi? Belki konuşmaktan daha çok iyi gelir.”
🟫 “Her seferinde içini bana dökmenin seni rahatlattığını biliyorum ama benim artık kendimi toparlamam gerekiyor. Şefkatle uzak duruyorum.”
🟫 “Ben senin yükünü taşımak için burada değilim; kendi yükümü bile ancak Allah’ın izniyle taşıyabiliyorum. Lütfen bunu anla.”
🟫 “Yargılamıyorum, ama sürekli sıkıntı konuşmak beni aşağı çekiyor. Sessizlik ya da sade bir sohbet bana şu an daha iyi geliyor.”
🟫 “Bazen susmak da iyileştirir. Konuşmadan da yanında olabilirim ama şikâyet dinlemek istemiyorum.”
🟫 “Sınırlarımı korumam gerekiyor. Bu tür konuşmalar beni yoruyor, kendimi uzaklaştırmam gerektiğini hissediyorum.”
Allah’ın kuluna dost, yâr, arkadaş olduğunu bildiren ayetler şunlardır :
🌿 “Allah, müminlerin dostudur.”
اللَّهُ وَلِيُّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟
“Allah, iman edenlerin velisidir (dostudur).”
— Bakara Suresi, 257. Ayet
🌿 “Kullarım sana Beni sorarlarsa…”
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنِّى فَإِنِّى قَرِيبٌ
“Ben onlara çok yakınım. Bana dua ettiklerinde dualarına karşılık veririm.”
— Bakara Suresi, 186. Ayet
🌿 “Şüphesiz ki Rabbim duayı işitendir.”
إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ
“Rabbim gerçekten duayı işitendir.”
— İbrahim Suresi, 39. Ayet
🌿 “Beni anın ki Ben de sizi anayım.”
فَٱذْكُرُونِىٓ أَذْكُرْكُمْ
“Siz Beni anın ki Ben de sizi anayım.”
— Bakara Suresi, 152. Ayet
🌿 “Sana düşen yalnızca hatırlatmaktır.”
إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌ
“Sen ancak bir hatırlatıcısın.”
— Gâşiye Suresi, 21. Ayet
🌿 “De ki: Duanız olmasa, Rabbim size ne diye değer versin?”
قُلْ مَا يَعْبَؤُا۟ بِكُمْ رَبِّى لَوْلَا دُعَآؤُكُمْ
“Duanız olmasa Rabbim size değer verir miydi?”
— Furkan Suresi, 77. Ayet
Allah’ım,
Sen her hâlimi bilen, içimi gören, dilim söylemeden duyansın.
Ben artık insanla didişmeden, kavga etmeden, yorulmadan yaşamak istiyorum.
Karakolla, hastaneyle, okulla, kalabalıkla, hesapla değil…
Sadece Seninle yaşamak istiyorum.
Sessiz bir ev istiyorum,
Sözün, zikrin, müziğin eşlik ettiği bir yuva.
İnsan sesine değil, Senin fısıltına ihtiyacım var.
Gözümü açtığımda kalbim Seninle dolsun,
Kapımı çalan yalnızca huzur olsun.
Ne çok yemek istiyorum, ne çok eşya, ne de gösteriş.
Azla yetinmek istiyorum, çokla yorulmadan.
Kimseden bir şey almak değil,
Kimseden incinmemek istiyorum.
Allah’ım…
Ben dünyadan değil, dünyalılardan yoruldum.
Ben kalabalıktan değil, kalpsizlikten usandım.
Senin adını söyleyip kötülüğü seçenlerden uzak olmak istiyorum.
Kendimi, kalbimi, varlığımı,
Sadece Sana yöneltmek istiyorum.
Biliyorum, bu hâlimi Sen görüyorsun.
Ve biliyorum, yalnızca Sen beni tam anlayabiliyorsun.
Ruhuma uygun bir hayat nasip et bana Allah’ım.
Beni Sessizliğine al.
Orada yaşayayım, orada öleyim.
Seninle.
Yalnızca Seninle.
Amin.
