KÜÇÜK KULUN, DEV AŞIĞIN

 Neden Seninle olana yalnız diyorlar

Bilmiyorum.

Neden anlamıyorlar var olmanın bir başına

Yeterli olduğunu.

Bazılarının fazlasında gözü

Olmadığını

Kimsenin rızkına elini uzatmadığını

Kimsenin hakkını yemediğini

Kimsenin kalbini bilerek kırmadığını bile.

Neden Seni sevene deli diyorlar?

İsmini haykırana asi, suçlu, kusurlu?

Bilmiyorum.

Ama Seni sevmekten vazgeçemiyorum

Sana hayran olmaktan kendimi alamıyorum

Seni düşünmeden bir an bile yapamıyorum

Neden anlamıyorlar ki ben Seni seçtim?

Bilerek seçtim

İsteyerek seçtim

Beşikten mezara seçtim.

Sen bana bir kez Çiçeğim dedin ya

Ben çiçek açtım

Sevmezlerse sevmesinler Çiçeğim, Ben seviyorum dedin ya

Âşık oldum

Kalmazlarsa kalmasınlar Çiçeğim, Ben buradayım dedin ya

Taptım... Taptım... Bir daha taptım.

Sen benim ilahımsın

İlacımsın

Ne bileyim işte

Öyle insanca basit

Öyle insanca sıradan

Ama öyle elzem, öyle merhem, öyle can.

Ve hiçbir şey hiç kimse unutturamaz bana

Simsiyah bir odanın ortasında

Anadan doğma hâlde kambur

Çöküp kalmışken yere...

Ve öldüm ben galiba, öldüm mü ben diye düşünürken

Beni usul usul, adım adım ayağa kaldıran

Hayata döndüren

Ve yüreğimi Kendinde sabitleyeni.

Ben bazen Sana yalnızca,

İnsan gibi aşığım.

Aşkını Senden başkasına layık görmeyenim.

Kalbini Senden başkasına vermek istemeyenim.

Ben Sana nasıl geleceğim diye gözyaşı döken

Ben Seni çok özledim diye sitemler eden

Küçük kulun, dev aşığın, derin hasretlin

Çiçeğinim.

Çiçeğinim.

Çiçeğin.