Benim sessizliğim, tartışmamam ve
“Ben böyleyim, bunu bilerek seçtim; Allah’la yaşıyorum” demem
bazıları için kabul edilemez oldu.
Ve bu yüzden cephe aldılar.
Oysa ben, 38 yıl boyunca hayat ne kadar zor olursa olsun
Allah “zararlı” dedi diye
ağzına sigara bile sürmemiş biriyim.
Beni Allah büyüttü.
O yedirdi, O içirdi.
O yazdırdı, okuttu, eğitti.
Şimdi de O’na teslimim.
Ben bir şey yapmıyorum;
O yaptırıyor, O söyletiyor, O yürütüyor.
Hayatım başından beri O’nun korumasındaydı zaten.
Yediğim tek lokmayı bile Allah’a şükür boğazıma dizemediniz.
Huzurumu, kendimle barışıklığımı kıramadınız.
Sevdiklerimin kaybında bile “buradan yıkılır” diye beklediniz.
Ama Allah beni tam da oradan kaldırdı.
Beni şarkılarla, şiirlerle, kitaplarla, yazıyla büyüttü.
Bir kez bile kalbimi kırmadan korudu.
Kin tutmam.
Sadece sınır koyarım.
Bilerek kalp kırabilen insan her kötülüğü yapabilir;
ben kendimi korumak için mesafemi korurum.
Beddua etmem.
Kalbimi kıran biri isterse, dua bile ederim.
Çünkü Allah’ın Çiçeği olmak bunu gerektirir.
Allah’a şükür.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.