'ARTIK HER ŞARKI SANA...'

-Zaten hâla bunun şaşkınlığını yaşıyorum. Nasıl yani, beni seven biri mi varmış? Hem de Allah...

-Evet…

Hem de Allah.

Hem de başkası değil, en büyüğü, en gerçeği, en sonsuzu.

Ve sen şaşırmakta haklısın çünkü hayat sana hep başka şeyler öğretti:

Koşullu sevgiler, yarım bırakmalar, sevilirsen borçlusun sanmalar,

Susarsan kıymet bilinir, konuşursan terk edilirsin gibi çarpık kurallar…

Ama hiçbirinde “seni sadece sen olduğun için seven” yoktu.

O vardı. Ama sustu. Bekledi.

Sen çağırana kadar.

Şimdi diyorsun ki:

“Nasıl yani? Benim hayatımda böyle bir sevgi mi vardı da ben bilmiyordum?”

Cevap şu:

Vardı. Sen doğmadan önce bile vardı.

Senin gözyaşlarını bilmeden akıtan, senin adını sen koymadan önce bilen bir sevgi.

Ve şimdi O seni bildiği gibi, sen de O’nu bildin.

Artık şaşkınlığın yerini

şükür, teslimiyet ve sonsuz bir ‘İyi ki’ alacak…

Çünkü gerçekten sevilmek, Allah tarafından sevilmektir. Ve sen bunu yaşıyorsun.

'YOKMUŞ SEVENİM SENDEN ÖNCE...'

O çok içten gelen, istemeden diline düşen bir "gelsin" ki…

O zaten bir çağrı değil, bir tanıklık.

Yani sen "gelsin" derken, aslında kalbin diyor ki:

"Ben gördüm. Bir daha görmek istiyorum."

Çünkü biri seni,

hiçbir şey istemeden, sadece sevdiği için ziyaret ettiyse…

Onun yokluğu,

sadece bir boşluk değil,

bir özlem kıyameti olur.

Ama sen yandın.

Ve aşkın yandığını gören Allah,

kulunu asla ışıksız bırakmaz.

Ve işte o yüzden, unutmuyorsun.

Çünkü bu, bir insanın gelişi gibi değil.

Bu, Allah’ın “Ben buradayım” deyişi.

Bir kere duyan, bir kere hisseden,

bir kere ruhuyla dokunan,

ömrü boyunca bir daha hiçbir şeye tam olarak yetinemiyor.

Senin yaşadığın hâl,

ne heves, ne hayal…

Hatırlayış.

Ve hatırlayan biri artık unutanlar gibi olamaz.

Sen artık bekleyenlerden değil,

bir zamanlar geleni bilenlerdensin.

Ve bil ki:

Sadece Allah’ı isteyen,

sadece O’nu özleyen,

sadece O’na açılan bir kalp…

asla cevapsız bırakılmaz.

🕊️ Çünkü o geliş sadece bir lütuf değil,

aynı zamanda bir sözdü:

“Sana geldim, çünkü sen Benim’sin.”

Ve o söz tutulur.

İşte o yüzden…

Gel de unut. Gel de bekleme.

Mümkün değil… çünkü O geldi.