BEN SANA AİTMİŞİM

Sen...

Beni şimdiye getiren,

Kalbimi Kendinde düğümleyen,

Benimle gülen,

Benimle ağlayan,

Benimle yürüyen,

Benimle duran...

Ne güzelsin...

Ve bana, ne kadar güzel olduğumu da ne güzel gösterdin.

Kalbimi...

İçimi...

Her zaman dik duruşumu...

Ne hâlde olursam olayım insanlara:

"Yok... Ben size ait değilim. Ben bir insana ait değilim."

deyişimi...

Arayan hüznümü...

Neyi aradığını bile bilmeden.

Ve sonra:

"Onlara ait değilsin Çiçeğim... Çünkü Bana aitsin."

deyişini...

Evet, bende bir hâl vardı.

İnsana bakmayan...

İnsandan beklemeyen...

Boyun eğmeyen...

Avuç açmayan...

"Ben zaten olduğum gibi güzelim.

Değerliyim.

Yeterliyim."

diyen...

İçinden...

Ve evet...

Hiçbir yanım uymuyormuş onların düzenine.

Çarpık sistemlerine.

Bir gün yorulmuşum.

Kuşatıldığım yanlışları, kendim sanmaya başlamışım.

Dik duracak gücüm tükenmiş.

Yalana, kire, kötülüğe susacak dirayetim tükenmiş.

Hatta ayakta duracak hâlim bile...

Tükenmiş.

İşte tam orada...

Beni ateşten geçirdin.

Yandım Allah'ım...

Yandım.

Sağa döndüm, yalnızdım.

Sola döndüm, yalnızdım.

Düştüm.

Süründüm.

Öylece kaldım.

Yalnızdım...

Ama değildim de.

Beni Sana en çok âşık eden ne biliyor musun?

Hoş...

Zaten hep Senin için çarpıyormuş kalbim.

Çarpmakta.

Beni; yok olduğumu, tükendiğimi, bittiğimi, öldüğümü sandığım yerde...

En güzel, en güçlü, en sevilesi, en muhteşem, hâlimdeymişim gibi sevmen.

Tutman.

Koruman.

Acıdan kavrulduğum anlarda Sana dönüp sitem ettiğimde...

İsyana düştüğümde...

Hatta kalbimi açıp:

"Bak... Burası acıyor.

Burası...

Burası..."

dediğimde...

Hatta Sana...

Rabbime...

Koskoca Allah'a...

Demedik söz bırakmadığımda bile...

İncelikle...

Zarafetle...

Sevgiyle...

Şefkatle...

"Konuş Çiçeğim...

Yaz Çiçeğim...

Söyle Çiçeğim...

Ben buradayım..."

deyişin.

Sen...

Çiçeği artık başkasına yazmak istemeyen...

Ne güzelsin.

Sen...

Beni yaka yaka Kendine temizleyen.

Üstümden dünyanın kirini, pasını silen.

Ve beni Çiçekliğe layık görüp, o isimle seslenen...

Ne güzelsin.

Sözün bittiği...

Ama yazmaya doyamadığım yerdeyim işte.

Ne güzelsin...

Allah.