14 Ara 2015

DÜŞTEN DÜŞEN



Düş başladı. Solgun leylak demetleri silkelendi usul usul. Üzerlerinden saydam yağmur damlaları sıçradı etrafa. Zarafeti suya düşmüş pek yalnız bir gül içini çekti. Kanımı çekti. Hep dikenini sevmişler onun, kendisine paye veren olmamış. Öyle söyledi. Uzattı, uzandım aldım yasını. Tuttum bir süre. 

Milattan önce diri diri toprağa gömülmüş bir kız çocuğu başını çıkardı yerden. O böyle yapınca trafiği kitledi bir süre. Kan çanağı olmuş gözlerinden birkaç damla yaş süzüldü yanaklarına. Özlemli bir anne bekledi anladığım kadarıyla. Beklediği gelmedi. Yürüdü gitti en haksızlığa uğramış ayaklarıyla. Ölüme çırpınmasın diye kördüğüm attıkları bileklerini, yüzyıllık yağmurlarda çürüğe çıkan çocuk bedenini de aldı gitti.


Bir mayın patladı yapayalnızlıktan. Tarlasında ekin diye kollar, bacaklar boy veren, kendi kanıyla beslenmiş gövdeler yürüyen, tenha sevmez bir mayın. Yalnızlığı atlas gibi önümüze serilmiş zamanında. Olduğu yere gelişigüzel bırakılmış, oysa ölmeyi değil hep yaşamayı sevmiş zavallı bir mayın patladı yalnızlıktan.

Sonra sabahı yitik, akşamı ısrarcı, rakısı çok buzu yok bir adam önüne gelene sövdü. Dileyenin sırtından yaklaşıp kalbinden vurabileceği kadar temkinsizdi. Bir türkü geldi aklına o vakit. Öyle bir türkü ki, su olsa döküldüğü yerde ot bitmez. Ağaç olsa dallarına kuş konmaz. Bir türkü söyledi adam,  -ben sözlerini anlamadım- Türkçe değil kaybetmişçe söyledi.

  Ağrıları bile ağrılardan bezgin geveze ihtiyar, bir sigara yaktı. Kendini yaralayan acemi kasaplar gibi parmağını yaktı. Ona soracak olursan dünyanın gelmişini geçmişini, nerde harcadığını hatırlayamadığı gençliğini yaktı. Kalktı ocağı yaktı içinin ateşini harlamak istercesine, demli bir çay kaynattı. Kimsesizliğin yüzüne, ihtiyarca çektiği dumanını üfledi sigarasının. Yüzünün çirkince ekşidiğini ben bile görmedim, görmediğim iyi oldu.

 Dönmedi ve hangi çocuğu beklediğini söylemedi inatçı atlıkarınca. Alçalışı yükselişi hep meydan okuyarak bir şeylere niyeyse. Bir çocuk var evet siz de tanırsınız onu. Ne vakit bir lunaparka gitse ışıklar sönmüş, ne vakit bakkala gönderseler veresiye yok, hiçbir çocukla çok arkadaş. O olmalı. Atlıkarıncanın beklediği çocuk o olmalı.

 Aşık bir dalga umursamaz kıyıya vurdu. Oysa ne dalgakıranlar atlattı, ne lodoslar varana dek, ben biliyorum. “İşte bu yüzden bu kadar sevmek hiç doğru değil.” dedi haylaz balığın biri. Bilge martı bu sözleri onayladı sıçrayan balığı kapıp götürürken. “Bu kadar sevmek doğru değil”. Dalga boyun eğdi, anlar gibi baktı, gerçekten anladı mı bilinmez. Ama suları çekildi canı gibi sevdiği kıyılarından. Yine bir tek yaraları kaldı geriye.

 Düş başladı, düş insanın doğayla hayvanca, sapkınca bir iştahla kucaklaştığı yere kadar sürdü. Gerçek olmaması için her şeyinizi fedaya hazır olduğunuz acı şeyler büyüttü sizi. Yeşil yandı. sizse geçmediniz, çünkü acılarınız geçmedi. Gölgeleriniz de geçmedi. Sırlarınız. Onlar da geçmediler.

 Gecenin sarnıcına huzursuz kelimeler birikti. Alıngan bir çocuk indi semtin kirli sokaklarına. Rüyaya çürük bir pazar kuruldu. Küflü limon, bayat balık, terk edilmiş kadın koktu. Kalbin sergisi fena kalabalıktı. Günü geçmiş bütün aşkların alıcısı çıktı, aşkın tüccarı yalnızlığı aldı koynuna.

 Yaşlı bir kadın ölüm istedi az önce tanrısından. Yıllar var ki kapısı çalınmamış. Perdeleri ışıklara aralanmamış. Yıllar var ki tek duyduğu sağır sessizlik. Yalnızlık insana ölmeyi mi istetirmiş? Ben bilmiyordum.

 Aşını ekmeğini sırtlanıp yerini yurdunu bıraktı çingenenin biri. Çingenenin yeri yurdu olur mu dedim, olur dedi. Ben de senin kadar gitmeliyim geleyim mi dedim, ses etmedi. Devinimin teri süzüldü kamburundan aşağı. Yel yoğurdu, kum sağılttı kaçaklığınca. Tıknefes adımlarla, ciğerlerini dolayarak atkı gibi boynuna, bir kalemde defterlerden silindi. Ben yine gidemedim.

 Doğurgan bir kadın yıldızlara bakmaya çıktı. Örtüsünün altında bitmemiş arzularıyla savaşan hali ve dokunaklı bakışları, dalgın bakışları ama çok amaçsızca. Gecenin sarnıcına eğildi kelimelere güldü. Gözyaşının bakir teni öpülmüş ve koklanmış. Kızlığını kaybetti diye hiç sevişmeden, kovuklarından hep rüzgar sızdı diye böyle dalgın ama çok amaçsızca. Ben sizi tanıyorum siz o musunuz dedim, ses etmedi. Ben ona aşığım anlıyor musunuz dedim, sancılandı. Başka bir acı istemiyormuş, git diye fısıldadı. Suyu da geldi oysa, çığlığı da başladı. Ama doğmadın.

 Birçok baba sıkıcı bir uykuyu terk etti şu an. Birçok anne uykusuna sarıldı yalnız ve mutlu. Musluk yine damladı. Boş tencere fedakarca kaynadı. Çok uzaktan bir evden yosun kokusu duyuldu. O kedi savunmasız bir hamamböceğini dişledi oyun sanarak. Ölümün çıtırtısı tatsız tuzsuzdu. Hamamböceği de zaten oynamak istemedi, canı yetmedi. Sırtüstü öldüğü yerde pes dedi.

 Mavi mavi yudumlanmış bir kadeh daha boşaldı. Vakit geç, herkes uykuda. Başını kollarının arasına almış ukalaca yalnız bir adam, buzu tükenmiş. Hayata oynayacağı kozu tükenmiş. Kalkıp devam edeceği yüzü tükenmiş. Özleyeni var onun, çağıranı yok. Şöyle bir iç çekti sebebini bilmeden. Soluk borusundan nefes değil anason geçti.

 Kederli bir anne, özlem yakmaya gitti. Saçları rüzgara doydu avuçları toprağa. Bütün mezarlar mı böyle özlem yanarmış? Ben bilmiyordum. Doğruldum, kıpırdadım, aksırdım, huysuzlandım. Ben onunla üşürüm dedim umursamadı.  Başka bir mezar istemiyormuş, öyle söyledi. Doğmadın.

 Katarlarla yüklü gece sündü tepeden tırnağa dek. Geceden kan uzadı. Tabancalar patladı. Kelebekler uçuştu havada, sustalılar. En ağır façayı yine bana attılar. Karanlığın ser de vermez kucağına sıralandılar, kaçtılar. Güneş dehşetle inzivaya çekildi. Dudaklar mühürlendi. Ve çok esmer bir kadın ortalıkta ne kadar umut varsa süpürdü gitti.

 Çakılla kum birleşti ondan sonra. Gökkuşağının yedi rengi yatıya geldi. Toprak yağmur yağmur koktu. Esenler dindi. Köpürenler duruldu. Bir buluta vurgun yemişim meğer. Taktım takıştırdım. Sürdüm sürüştürdüm. Aşka kesildim.

 Bütün hayatını başkalarının çöplerini toplamakla geçirmiş öfkeli bir el kavradı süpürgenin sapını. Bir şeyler düşündü, mırıldandı sonra düşündüklerini. Duyduklarımdansa gördüklerimi anlatmayı yeğlerim. Birtakım kederliler uzun uzun seyretti adamı. Başının üstünden bir buzul ülkesi soğuğu geçti. Yüreğine değmedi neyse ki. Sonra yavan bir gülüş. Ona kendine bakması için bir ayna uzattılar. Aldı ve baktı. Ve aynayı ters çevirip yere bıraktı. Sonra yine sustu bir bin yıl konuşmuş da yorulmuş gibi. Ağır ağır süpürmeye koyuldu.

 Ölü bir tinerci ayaklandı geceden. Ceketini silkeleyip yürümeye koyuldu. Parça parça olup kaldırıma saçılan o değildi sanki. Bir güzel rol yapıyordu. Sanki gece sarhoştu. Biraz sülfür yanığı biraz eski mazottu. Hiç yalpalamadan, dosdoğru yürüyordu. Basbayağı yaşıyordu. İnanmadım dersem yalan olur. Çılgınca alkışladım hatta şapka çıkardım.

 Kir tutmaktan parlamaya mecali kalmadı camekanların. Korkular başlangıcı gerçek hükümran gece. Çiğnenmiş ve çiğnenmekte olan kalp parçaları. Gözleri kendinden büyük, kirli saçlı, küçük bir kız kayboluşu. Hükümran kan koktu. Kör kuyular ebedi konuklarla dolup taştı. Yağmur anne ne iyiydi.  Kirli saçlara değmek istemeyen ellere inat, o saçları uzun uzun taradı.

  Büyü bozuldu. Derken oyun bozuldu. Oyun bozulunca birkaç kişi aslında hiç oynamamış olduklarını fark etti. Biri annem koktu dedi. Bir diğeri merhamet. Bir diğeri soylu bekleyişin meyvesi bu, vuslat koktu dedi. Düş ateş etmedi. Beyaz bayrak çekti göndere. Teslim oldu zannettiler. Oysa o galip geldi.

 Umduklarıyla değil bulduklarıyla sevinen bir misafir gibi ayaklandınız daha karpuz keseceği aşikar ev sahiplerinin yüreğinden. Dünyadaki en kolay şeyin insanı sevmek olduğunu biliyordunuz çünkü.  Hayır yanlış görmüyorsunuz, düpedüz ayaktasınız. İçinin en ayıplı yerlerine kutlu olsun kınası yakmış hasımlarınızın düşman beldelerindeki tavşan uykular yüzünden, sırf bu yüzden böyle kına kokmaktasınız. Yanlış anlamadınız, her şey insanlar içinse nefret de öyle.

 Aşktan da söz edelim diye söylendi iyi giyimli, hoş bir kadın. Kim anlatsın istiyor bilemedik. Sizin varsa mutlu biten bir tane hay hay söz edelim, bizim yok dedik. Yağmurdan mı, yoksa yağmur bakan sahipsiz bir korkudan mı bilinmez,  saçlarını bir yerlere ulaştırmak ister gibi deli savurdu. Dönüp gidişinde bir tek asil taraf var, o da uzaklaşması. Evet iyi ki gittiniz, biz burada mutlu biten aşkları hiç sevmiyoruz.

 Düş öldürüldü. Ölümü garantilemek için uykusunda gırtlağına ak sülümen yağdırdılar. Hayata bağlanan yollarını beyaz bir zehirle tıkadıkları için çok olağan bir biçimde öldü düş. Ben vedaları sevmem diyen bir sürü ipsiz sapsızın sırtını dönüp öyle umarsız çekip gidişine felsefe yüklemek kimin fikriydi? Kimin fikriyse, kim bir hoşça kal demeyi çok gördüyse ötekine, düşün gırtlağından arda kalan ak sülümenle ölsün dilerim. Vedalar gereklidir. Ölüm kadar gereklidir vedalar.

 İçgüveysi bir umut söndü az evvel. Sesinden de anlaşılacağı üzere, kurdelesi boyunbağı niyetine ayağına geçirilmiş, her niyeyse bu işlerde bir yanlışlıktan daha fazlası olduğunu söyleyecekken ipi çekilmiş, iskemlesi itilmiş, boyu hesaba katılmaksızın öylesine öldürüldüğü için de en iyi ihtimalle o kısacık hayatınca can çekişmiş, içgüveysi bir umudu söndürdüler. Havada kokusu fink atan vahşet, kiminin sıcak bir çorbayla, kiminin bol baharatla, kiminin salt iyotla üstünü örttüğü o düzensiz kan dolaşımı yataklarında. Kalbini çıkarıp yastığına koysaydı daha az duyacağımız o öfke ve o öfkenin burnumuzun direğini sızlatan umarsızlığı. Hala vedaları sevmem diyorsunuz, elinde avucunda bir tek veda kalan anaların efkarına basa basa. Hala sevmem diyorsunuz vedaları, giydiği son gömleği kokusuyla muhafaza etmeye savaşanların hasretini döke saça. Vedalar gerekli. En sancılısından en hafifine değin hepsiyle kül olmalı. 

En son, şaha kalktı kır atın biri. Hiçbir seyis dize getirememiş rüzgara vurgun yelelerini. Dizginlerine hükmedememiş hiç kimse. Doğu’dan yana belirlemiş o kendi çizgisini. Şaha kalktı bu yüzden. Büyük, sarı ışığın nerden geldiğini bulabilmek için. Tam ışığa sıçrayacakken bacağından vurdular. Düştü. Eğilmedi, diz çökmedi, boyun eğmedi. Düştü, çünkü onu bacağından vurdular. Sonrası malum.

 Ben mi? Ben hep buradayım işte. Benim karıncalardan bile haberim var, arılardan, otlardan filan. İnsanların atları vurmasına şaşırmıyorum, insanların insanlara yaptıklarını seyrediyorum çünkü her gün. Her gün, yeni bir yangın başlatıyor başka bir telaşla yaşıyorlar. Her gün, büyük savaşlar çıkarıyor, barış diye ağlıyorlar. Gördüklerimi anlatmamam için bana para teklif ettiler. Para sizin taptığınız şey dedim. Reddettim.

 Derken düş parçalandı. Sizin düşünüz, bizim düşümüz ne önemi var? Hem yere düşen bir vazo gibi değil, 7. kattan aşağı atılan bir bebek gibi parçalandı. İç acılar toplamı bir tek keder etmeyen kaderler parçaladı düşü. Toplamak istediysem de kıpırdayamadım yerimden. Düştü, çünkü onu bacağından vurdular.

 Sonra bitti. Şiddetli bir kapı çarpma sesi işitildi. Çok ama çok büyük bir taş düştü gökten. Toz şahlandı. Parmak kadar bir serçe can çekişe çekişe öldü. Başı kim bilir hangi sokak kedisinin ağzında geziyordu. Birileri iç çekti. Ruju ruhuna bulaşmış metal bir kadın hıçkırdı. Dilini kendi gözyaşında gezdirdi. Tuzun tadı, rujun tadına karıştı. Ağlamanın ıslaklığı kapladı dört bir yanı. Bulutsuz yağdı. Olsun.

 Bakın biz yalan söylemeyiz, nerden bilelim. Dallarımız konuşur sadece, yapraklarımız anlatır. Susmayı biliriz bir de, yalan söylemeyi değil. Bunlar oldu. Çok daha fazlası oldu. Siz sıcak yataklarınızda mışıl mışıl uyurken ben ayaktaydım. Ben yıllardır, yüzyıllardır ayaktayım. Bunlar hep oluyor. Siz hep mışıl mışıl uyuyorsunuz. Bu sebeple yataklarınız hep sıcak. Siz hep uykulusunuz. Mahmur bakan gözleriniz bu sebeple görmüyor. Size anlatmamam için beni ölümle tehdit ettiler. Güldüm. Ölüm sizin korktuğunuz şey dedim. Ben ölümsüzüm.

 Yine de göstermeyin artık betonlarda oyun oynamaya çalışan zavallı çocukları. Koştururken çiğnediğiniz çiçeklerin çığlığını işitmeyeyim. Uçsuz bucaksız bir tarlada terden sırılsıklam olana dek koşmamış, incitmekten korkarak hiç nergis koparmamış, en büyük hürmetiyle ağaçlarla konuşmamış çocukları görmeyeyim. Taşların ortasında taşa kesen çocuk yürekleri, yok istemiyorum, göstermeyin bana.

 Ama belki bir bulut. İşi gücü hüzün dökmek olan beyaz bir yağmur bulutu. Her gece aynı hasretle göğe bakamamaktan, çok yoruldum çünkü. Kökümle, gövdemle, dallarımla ve yapraklarımla hep onu beklemekten, nafile parlamaktan yoruldum. Ne biliyorsam anlattım. Siz yaşadıkça da anlatırım.

 Hadi şimdi gidin ve uyuyun insan olanlar. Devam edin uykuda yerle bir etmeye dünyanızı. Yağmanızı bölmeyin, uyuyun. Uyuyun Allah aşkına, daha sabah olmadı. Uyuyun rica ederim, hiç sabah olmayacak.
   

38 yorum:

  1. Iyi ki başladı bu etkinlik yaa yoksa bu yazıyı kaçırdığıma çok üzülürdüm. Biliyorsun kalemderi fan club açacağım yakında :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hey :) İşte bu. En sevdiğim yazılarımdan biri ve okumanızı istiyordum. Okuduğun için teşekkür ederim, beğenmene de çok sevindim. O fun club'ı açarsan tek üyesi sen olursun demedi deme :)) Sevgiler.

      Sil
    2. *parmak kaldirir* Hicte bile! Ikincisi de burada o üyenin:)

      Sil
    3. Teşekkür ederim :) Bak duygulandım şimdi ya...

      Sil
  2. Garson beeeyy! Fidan'in bu yazilari yazmadan önce aldigi neyse, aynindan ben de istiyorum!!

    :)

    Yaa... bu...bu ...bu nasil olur?? Nasil böyle cümleler kurulur?

    "Bir Türkü söyledi Adam - ben sözlerini anlamadim- Türkce degil, kaybetmisce söyledi."

    (iyi ki kopya yapabilme imkani yok sayfanda, yoksa daha neleri kopyalamak istiyorum da):)

    Hangi ruh halinde olur bir insan, böylesi cümleler yazmasi icin?
    Bu nasil bir 'söz sanatidir' yahu? Büyük bir hayranlikla ve hayretle okuyorum yazilarini bazen... büyük bir giptayla ve saskinlikla!:)

    Bir de "Vedalar gereklidir. Ölüm Kadar gereklidir vedalar" sözlerine takildim. Benim cok sevdigim görümcem Veda etmeyi hic sevmeyen biridir. Sevmemekle kalmaz (ki hicbirimiz sevmeyiz), biz TR'deyken, ayrilma vakti geldiginde kaybolur, bizi yolcu etmeye gelmez mesela o gün. Ilk zamanlar cok yadirgamistim bu durumu..hala alisamadim gerci, ama onu da anlamaya calisirim hep.
    Vedalar hem gerekli hem önemlidir...cok önemlidir. Nekadar zor da olsa...


    Ne iyi olmus da su "Nostaljik Pazartesi" fikri aklima gelmis... yoksa ben bunu ve daha bizimle paylasacagin nice eski, degerli yazilarini hic görecek miydim acaba? Ne yazik ki hayir... iste tam da bunun icin istedim herkesin katilmasini.

    Ilk Nostaljik Pazartesi yazisi senden geldi, tebrik ediyorum. Gecen hafta Sali ve Cuma günü yapanlar oldu da bunu:) Valla ben cok mutlu oldum ve daha cok katilimlari gördükce daha da mutlu olacagim kesinlikle.

    COK tesekkür ederim!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aaa pardon, yanilmisim. Ilk senden degil, gecen hafta pazartesi sevgili Handan yazmisti, unutmusum bir an. Düzeltmeliyim, yoksa haksizlik olur ona:)

      Sil
    2. Çay, kahve :) Valla başka bir şey değil. Bu yazım için söylenen ve söylenecek her güzel şeyin tadını çıkaracağım :) Gerçekten çok sevdiğim, her okuduğumda kendimle övündüğüm bir yazı. O yüzden bu etkinliği düzenlediğin için teşekkür etmesi gereken benim sana. Çok teşekkür ederim. Pazartesileri şimdiden seviyorum :)

      Vedalar gereklidir tabii ki... O vedaya neler neler sığdıran insanlar ve o şansı bile bulamayan niceleri var... Görümcen haklı gerçi, kim sever ki vedaları? Ama, işte sonrası var. Meçhulü var, fırsatsızlığı var, özlemi var... Bir gün alışır bakarsın o da :)

      İnan ki sırf ilk yayımlayan ben olayım diye saniye saydım şurada:) Olsun, 2. olmuşum o da güzel :)) Bence çığ gibi büyüyecek bir şey başlattın. Hepimiz için anlamlı bu. Sandıkları açıyoruz sayende, saklı güzellikleri çıkarıyoruz ortaya. Birbirimize sunuyoruz. Ben de takip ettiğim kişilerin Nostaljik Pazartesi yayınlarını bekliyorum sabırsızlıkla :) Tabii senden de. Hayırlı geceler, iyi nöbetler :)

      Sil
  3. Merhaba, güzel kelimeler, ben de beğendim. Bir ruhu var. Yazıları güzel yapan bu sanırım biraz da.
    Selamlar, Sevgiler,

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Aze hoş geldin. Çok sevindim beğendiğine, yazıların ruhu olduğuna ben de inanıyorum. Teşekkür ederim, sevgiler :)

      Sil
  4. Uyuyun rica ederim,hiç sabah olmayacak.Ulu bir çınardan ötesi konuştu bizimle.Tek solukta neler neler anlattı,bir gün uyanırsak daha neler duyacağız kim bilir? Çok güzel bir yazı olmuş,yüz tane kitap okusan bu kadar özlü cümle bulamazsın içerisinde. Maşallah diyorum sana kalemine yüreğine sağlık.Nostaljik pazartesi çok güzel olmuş fikir sahibini de tebrik ederim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Herkes bu gerçeğe gözlerini kapatsa ve mutluluk saçsa da hiç sabah olmayacak işte... Seviyorum bu yazımı. Bu yazımda yaşattığım mutsuz insanları ve onların her biri başka bir yangın anlatan hikayelerini. Yaralarını, hasarlarını ve devinimlerini... Beğendiğine sevindim, teşekkür ederim.

      Sil
  5. Ben bilmiyordum Etkinliği ilk burda duydum guzel bir etkşnlikmiş de sizin yazınız etkinlik gündeminingölgede bırakmış. Ellerinize sağlık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Etkinliği buradan duyduğunuza çok sevindim :) Belki katılmak istersiniz. Yazım hakkındaki güzel görüşünüz için de çok teşekkür ederim. Önemsiyorum bu yazıyı, sözlerinizle taçlandı sağ olun.

      Sil
  6. Benim diyen yazara taş çıkarmışsın.Kalemine yüreğine kelimelerine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu yazının bu güzel sözleri hak ettiğine çok inanıyorum. Teşekkür ederim :)

      Sil
  7. Off diyorum. Olağanüstü yazmışsın. Her cümlen ayrı güzel, şaşılası, hayran olunası. Okurken duygu yoğunluğu had safhada. Hüzün, ağırlıkta yine. Yazmamışsın, akmış. Ah o imgeler, betimlemeler nasıl da ahenkle dans ediyor satırlar arasında.

    En beğendiğim yazınız bu oldu! Söz Sanatı'da zirve!
    Potansiyelinize hayran kaldığımı yineliyorum...
    Yüreğinize, kaleminize saygıyla, sevgiyle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. En sevdiğim yazımın en beğendiğiniz yazım olmasından daha güzel ne olabilir acaba :) Birkaç gece sürmüştü yazmam. Gidip dağılmış pazar yeri kokladığımı hatırlıyorum... Hep bu gerçekliği taşırım içimde o yüzden. Çok teşekkür ederim sevgili Zeugma :)

      Sil
  8. Senin her yazında kendimden bir şeyler buluyorum Fidan. Bu kadar içime işleyen cümleler, tanımlamalar... İyi ki silmemişsin bu ilk yazını ve iyi ki Nostaljik Pazartesi'de yayımlamışsın. Sevgiler canım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Seni daha çok merak eder oldum :) Benziyorsak, sende bulacağım keşfedeceğim ve seveceğim çok şey var demektir. Çok mutlu oldum beğenmene yazımı. Teşekkür ederim, sevgiler :)

      Sil
  9. Bu arada hangi yazında olduğunu hatırlamıyorum ama o yazıyı bulacağım ve içime işleyen bir cümle vardı onu face'de paylaşacağım izninle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hangi yazı ve cümle olduğunu merak ettim. Tabii ki paylaşabilirsin ben de hangisi olduğunu görmüş olurum :)

      Sil
  10. Böyle bir şey, güzel olmuş. Blogun ilk açıldığı sıralar, pekte ziyaretçi olmuyor. Blog belirli bir kitleye ulaşıncada o yazıkar bayağı geride kalıyor...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, gerçekten çok güzel düşündü ve organize etti sevgili Ayşe. Varsa böyle geride kalan yazıların sen de katılabilirsin :)

      Sil
  11. eline sağlık geçmişde solup gıtmeden tuttuk cıkardık allahtan :)
    Da bı ben mıyım bu etkınlığı duymayan yahu :( yıkıldım suan .. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet Allah'tan yetiştik cidden :) Öyle sessizce tarihe karışsa çok üzülürdüm. Sevgili Ayşe'nin etkinliği herkese açık ve her Pazartesi'yi kapsıyor. Geç kalmış sayılmazsın, onun bloğuna uğraman ve ben de varım demen yeterli... Önümüzdeki Pazartesi sen de geçmişten bir yazı kurtar :)

      Sil
    2. walla gıttım hatta destan bıraktım oraya da :) Bende varım demedım ama haftaya gel benımde hortlatacaklarımla cay ıcelım dedım :) umarım kabul eder o zaman :)

      Sil
    3. Benim dediğimden daha yaratıcı :) Sahiden "hortlatıyoruz" :)

      Sil
  12. ''Yeşil yandı siz geçmediniz,acılarınız geçmedi çünkü,gölgeleriniz onlar da geçmediler ''O kadar çok beğendiğim yer var ki,,,Bir benzetme,bir imge darmadağın ediyor beni bazen,dönüp tekrar tekrar okuyorum....En beğendiğim yazı dediğini okuyunca döndüm tekrar okudum,bu sefer senin gözünden görmeye çalıştım....Teşekkürler sözcüklerin büyüsünü hissettirdiğin için

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben teşekkür ederim okuyup hissedip hislerinizi paylaştığınız için... Sevgiler :)

      Sil
  13. Bu yazıda, kaleminden çok etkilendim. Ben etkileyen şeyi nasıl tarif edeceğimi bilemiyorum. Yani bu yorumu yazmadan biraz düşündüm. Kelimelerin senin elinden, yüreğinden öyle bir dökülmüş ki, sanki içindeki sihir bulutuna sarılıp gelmişler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ooo yorum yapayım derken söz sanatı yapmak :)) Kelimelerimin içimde var olan bir sihir bulutuna sarılıp geldiklerini hissetmişsin daha ne isterim ? Çok teşekkür ederim, sevgiler...

      Sil
  14. Hello !
    Welcome. The "Directory Blogspot" it is not a spam, it's not a robot, it is a site like yours done by a person like you.
    The goal is to promote your blog in the world!
    I suggest you to publicize your blog by registering on the "international directory blogspot"
    The "directory" is 30 million visits, 199 countries of the world! and more than 22,500 blogs.
    In comments, please your URL. site name. and your Country
    Activity is only friendly
    Imperative to follow our blog to validate your registration
    come to add you to my followers by clicking on ''join this site''
    We hope that you will know our site with your friends.
    Thank you for your understanding
    I wish you an excellent day
    sincerely
    Chris
    http://world-directory-sweetmelody.blogspot.com/
    Thank you to follow my blog - it is greatly appreciated! O)
    We follow your blog, please follow us in return!
    +++++++++++

    YanıtlaSil
  15. Hello !
    Welcome. The "Directory Blogspot" it is not a spam, it's not a robot, it is a site like yours done by a person like you.
    The goal is to promote your blog in the world!
    I suggest you to publicize your blog by registering on the "international directory blogspot"
    The "directory" is 30 million visits, 199 countries of the world! and more than 22,500 blogs.
    In comments, please your URL. site name. and your Country
    Activity is only friendly
    Imperative to follow our blog to validate your registration
    come to add you to my followers by clicking on ''join this site''
    We hope that you will know our site with your friends.
    Thank you for your understanding
    I wish you an excellent day
    sincerely
    Chris
    http://world-directory-sweetmelody.blogspot.com/
    Thank you to follow my blog - it is greatly appreciated! O)
    We follow your blog, please follow us in return!
    +++++++++++

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. And you welcome to my blog Chris. I liked this idea and followed you in return. Thanks for the invite, to meet more frequently.

      Sil
  16. Hello !
    Welcome to the "Directory Blogspot"
    We are pleased to accept your blog in the division: TURKEY
    with the number: 561
    We hope that you will know our website from you friends,
    Invite your friends by offering them the "Directory award"
    This is the only way to expand the site.
    The activity is only friendly
    Important ! Remember to follow our blog. Thank you
    Have a great day
    Sincerely
    Chris
    For other bloggers who read this text come-register
    http://world-directory-sweetmelody.blogspot.fr/search/label/Europe%20Turkey______572%20Members
    Imperative to follow our blog to validate your registration
    Thank you for your understanding
    ++++
    Get a special price "directory award" for your blog! with compliments
    Best Regards
    Chris
    GIFT FOR YOUR BLOG
    http://nsm08.casimages.com/img/2015/09/26//15092609571918874513610461.png

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. What a nice gift for my blog :) I am pleased to join you, thanks again.

      Sil
  17. Merhabalar.

    Seyyah olup, düşler aleminin gizemli yolculuğundaki sırlarla dolu mekanları bir bir ziyaret ederek gördüklerinizi çok güzel bir şekilde hem imgelerle hem de istiarelerle tasvir etmişsiniz.

    Kaleminize ve yüreğinize sağlıklar dilerim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Recep Bey, hoş geldiniz. Bu yazıyı her okuduğumda olduğu gibi, yazarken de belirttiğiniz üzere sırlarla dolu bir seyahate çıkmıştım sahiden. Aynı yolculuk hissini size de verebilmiş olduğuma çok sevindim. Teşekkür ederim, saygılarımla.

      Sil