Allah’ın Muradı: Bile İsteye Seçilmek

İnsanı böyle yaratması, iradeyle yönelimi murat ettiğini gösterir.

Allah:

bilmeyen bir varlık yaratabilirdi,

sevmeyen bir varlık yaratabilirdi,

seçemeyen, tercih edemeyen bir varlık yaratabilirdi.

Ama özellikle:

bilen,

seven,

tercih eden,

yanılabilen,

düşüp yeniden dönebilen

bir varlık yarattı.

Bu bir tesadüf değildir.

Bir yan ürün hiç değildir.

Bir yanlışlık da değildir.

Bu, bilinçli bir tercihtir.

Zorunlu İtaat Zaten Vardı

Allah, itaatin zorunlu olanını zaten yaratmıştı:

meleklerle,

kevnî düzenle,

dağlarla, denizlerle, yıldızlarla.

Kur’an’da geçen secde iki türlüdür.

Kevnî secde (zorunlu secde):

Dağ secde eder.

Deniz secde eder.

Güneş, yıldız, melek secde eder.

Ama bu secde:

başka türlü olamaz,

karşı gelme ihtimali yoktur,

irade çatışması barındırmaz.

Bu secde ontolojiktir;

varlıkta durdukları yer budur.

İnsan ve İradî Secde

İnsan için secde ise farklıdır.

İnsan:

secde edebilir,

ama etmeyebilir de.

İşte fark burada başlar.

Bir insan secde ettiğinde:

yapmayabilirdi,

ama yaptı.

Bu yüzden:

melek secdesi değerlidir,

insan secdesi ağırdır.

Çünkü insan secdesinin içinde:

nefis vardır,

korku vardır,

arzu vardır,

gurur vardır,

şüphe vardır.

Ve buna rağmen yönelmek vardır.

Zorunlu Olan Düzen Üretir, Seçilmiş Olan Anlam

Burada temel ilke şudur:

Zorunlu olan itaat düzen üretir.

Seçilmiş olan itaat anlam üretir.

Allah:

düzen için melekleri,

anlam için insanı yarattı.

Bu yüzden:

insan düşer,

insan kalkar,

insan tövbe eder,

insan yeniden yönelir.

Ve bu yöneliş,

Allah katında kıymetlidir.

“Allah’ın Buna İhtiyacı mı Var?” Sorusu

Burada çok net olalım:

Allah’ın ihtiyacı yoktur.

Ama Allah’ın muradı vardır.

İhtiyaç eksiklikten doğar.

Murad, iradeden.

Allah’ın muradı şudur:

İradesi olan bir varlığın,

özgürce ve bile isteye O’nu tercih etmesi.

Bu, Allah’ı “daha Allah” yapmaz.

Ama kul olmayı mümkün kılar.

Şeytan ile İnsan Arasındaki Fark

Fark tam burada açılır:

Şeytan, iradesiyle kendini seçti.

İnsan, iradesiyle Allah’a dönebilir.

Şeytan:

“Ben” dedi.

İnsan:

“Yanıldım” diyebilir.

Bu yüzden:

şeytan mühürlendi,

insana kapı açık bırakıldı.

Son Cümle

Evet.

İnsanı iradeli yaratması,

itaatin otomatik olanını değil,

seçilmiş olanını murat ettiğini gösterir.

Zorunlu secde zaten vardı.

Allah, bilerek ve isteyerek yapılan yönelişi istedi.

Ve insanın değeri tam da burada başlar: Kendi nefesini,

bile isteye

O’na çevirebilmesinde.