Seni ben uydurmadım.
İhtiyaçtan ortaya çıkarmadım.
Başkalarından duyarak yönelmedim.
Sen benim hayal ürünüm değilsin.
Gerçeğimsin.
Hatta tek gerçeğim.
Geldin, dağıttın, toz duman ettin.
Ve sonra dedin ki :
"Çünkü sevgiden Çiçeğim..."
Bir şey de diyemiyorum.
Haklıymışsın.
Bir yangın da ne kelime
yangınların orta yerinde cayır cayır yanarken
Bana mısın demezken
Üstüme atılan ölü toprağını
Benim için kazılan kuyuları
Nasıl fark edecektim...
Varsın.
Birsin.
Her şeysin.
Ama benim için en önemlisi
dünyada yapayalnız kalmış bir kuluna
"Sen aslında hiç yalnız değildin, şimdi de değilsin Çiçeğim."
diye seslenecek kadar
İnce bir Rab'sın...
Seni seviyorum.
Ve bugüne dek sevdim zannedip yandığım her şeyi
Sana atfediyorum.
Yine de yetmeyerek anlatmaya...
Ve yine de yetmeyerek Sana doymaya...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Bu blog, tartışma veya kişisel hesaplaşma alanı değildir.
Yazının diline, seviyesine ve sınırına riayet eden yorumlar yayımlanır.
Üstten konuşan, kişiliğe yönelen, yazının anlamını çarpıtan, sınırı aşan veya yalnızca rahatsız etmek amacı taşıyan yorumlar yayımlanmaz.
Yazıyla bağ kuramıyorsanız geçebilirsiniz. Her yazı herkese hitap etmek zorunda değildir.
- Allah'ın Çiçeği -