6 May 2017

BİR KOYUNUN KATLİ

Ne kadar iyi kalpli, sevgi dolu, merhametli biri olduğunuzu düşünürseniz düşünün.
Adınızın, sanınızın, kim olduğunuzun hiçbir önemi yok.
Hayvanlar insanları, kendilerini sistematik biçimde katleden korkunç
varlıklar olarak görüyor. Çünkü onları sevmiyoruz, sevemiyoruz...
beni itekleye itekleye götürüp
bir yere kapattılar
ve güneşi unutturdular
dinledim çığlıklarını annesiz çocukların
çocuksuz annelerin
dinledim yakarışlarını korkunun, çaresizliğin
kendimin
beni dünyadan koparıp kan çukuruna attılar
çıtırtısı kazındı beynime kırılan kemiklerin
son bakışlar mezarlığı dedim kalbime
evet bir kalbim vardı benim
bir kalbim
bacaklarım vardı gövdemle bütün
gözlerim vardı
baktım derinlerine şeytanın suretinin
beni benim olan her şeyden kopardılar
bir eşya, bir mal gibi
bir nesne, bir taş gibi
ağladım, direndim
bilmeden hassas kulaklarınızdan nasıl uzakta
nasıl kuytuda 
can çekişiyor olduğumu
ne uzun şeymiş ölmek
ne bitimsiz bir acı
kestiler beni, boynumdan
çırpındım, süründüm, debelendim
ön bacaklarımdan tuttular
ayağa kaldırdılar
yürüttüler kendi kanımda 
ne uzun şeymiş ölmek, ne zor
gözlerim vardı benim ve bir de kalbim
hislerim vardı
bacaklarım koşmak içindi özgürce
sevilmek isterdim kediler gibi, 
köpekler gibi şefkat görmek
payıma neden bu düştü
size ne yaptım söyleyin
hiç bitmez mi bu zulüm
bu hırs bu iştah
 ve biraz daha kestiler beni
ne uzun şeymiş ölmek
dünyayı kuşattım kanımla
sofralarınızı, tabaklarınızı, kalplerinizin etrafını 
dört bir yanınızı kuşattım
feri çekilirken gözlerimin ve üşürken
çok üşürken
güneşi düşledim
yaşamayı düşledim
sevilmeyi düşledim
sosis değildim ben
sucuk değildim
köfte değildim
gözlerim vardı benim ve bir de kalbim
kanım aktı oluk oluk
çok acı çektim çok acı çektim
çok acı çektirdiniz
hiçbir şey yapmamış gibi
yaşadınız sonra, güldünüz, eğlendiniz
bir tek yaşamım vardı benim de, çaldınız
kısacık yaşadım
uzun uzun öldüm

yaşadım mı?
bu yaşamak sayılır mı?
siz katillerim
katledenlerim
böyle mi yaşarsınız...


Not: Kalbimi delik deşik eden bir fotoğraf görmüştüm. Fotoğrafta, mezbaha olduğu anlaşılan bir yerde bütün vücudu kendi kanıyla boyanmış ve henüz ölmemiş olan bir koyun, iki insan tarafından ön bacaklarından tutulmuş yürütülüyordu. Artık onun gözleriyle yaşıyorum. Onun gözlerindeki çaresizlik, haksızlığa uğramışlık, katledilmişlik, yok edilmişlikle. "Yaşamak isteyen birini öldürmenin doğru yolu yoktur." Benim için HİÇBİR gerekçe, hiçbir şey o gözlerdeki ifadeden, o hayvanın yok sayılan yaşam hakkından daha önemli ve daha geçerli değil. Ben seni gördüm, seni duydum, senin için ağladım. Ve kelimelerimin, uğradığın haksızlığı anlatmaya yetecek kadar güçlü olmadığını biliyorum...











6 yorum:

  1. okuduktan sonra başka bi pencereden baktım. burdan herşey çok değişik gözüküyor:( keşke herkes hayvanlarla empati yapabilse.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayvanların olduğu taraftan bakınca, kendini olduğunu sandığından farklı görüyorsun değil mi? Onları anlamak ve onlara zarar vermeyi bırakmak çok kolay. Yeter ki isteyelim.

      Sil
  2. Sırf bu yüzden vejetaryen oldum ve vegan olmayı düşünüyorum. Üstün olduğumuzu sanıp, sadece korktuğumuz için doğaya yaptıklarımız, canımı acıtıyor :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sizi tebrik ederim, çok önemli bir adım atmışsınız. Vegan olma kararı verirseniz ve aklınızda soru işaretleri olursa bana sorabilirsiniz. Yaklaşık 3 aydır veganım, çok okuyor çok araştırıyorum. Yardımcı olmaya çalışırım en azından :)

      Sil
  3. O kadar doğru ki.... o kadar acı ki... ama gel vejeteryan ol desen olamam :( ihtiyaç kadar tüketmet tabiatın kanunu bu doğada da böyle ama insan keyf için tüketiyor, zevk için öldürüyor :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hem insan olmakla övünüyor, kendimizi hayvandan farklı hatta üstün görüyoruz hem de hayvan yemek söz konusu olunca hemen hayvanları örnek veriyoruz. Bizler vahşi doğada yaşamıyoruz ve yalnızca bedenlerini değil onlara ait olan vücut çıktılarını, salgılarını yiyip içmeden de sağlıklı yaşayabileceğimiz bilimsel bir gerçek. Meyveler, sebzeler, tahıllar, tohumlar, mantarlar, baklagiller ve yemişlerden oluşan çok geniş ve kansız bir besin ağımız var. Gerçekten de sadece zevk için öldürüyoruz. Konuya dair hassasiyetiniz aslında yapılan yanlışlığın farkında olduğunuzu ortaya koyuyor. Umarım ileride bu yanlışa ortak olmayı bırakırsınız. Hayvanların onları seven, anlayan, çektiklerinin farkında olan iyi insanlara çok ihtiyacı var.

      Sil